Jak wyceniać nieruchomość inwestycyjną

Budynki, które są użytkowane na potrzeby operacyjne jednostki, muszą być ujmowane w księgach rachunkowych jako środki trwałe zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 15 ustawy o rachunkowości (dalej: u.r.). Są nimi oczywiście pod warunkiem, iż są kompletne, zdatne do użytku i jednostka planuje wykorzystywać je w ramach podstawowej działalności przez okres powyżej 12 miesięcy. Natomiast zgodnie z art. 3 ust 1 pkt 17 u.r. jako inwestycje rozumie się aktywa posiadane przez jednostkę w celu osiągnięcia z nich korzyści ekonomicznych, wynikających z przyrostu wartości tych aktywów, uzyskania przychodów w formie odsetek, dywidend (udziałów w zyskach) lub innych pożytków, w tym również z transakcji handlowej, a w szczególności aktywa finansowe oraz te nieruchomości i wartości niematerialne i prawne, które nie są użytkowane przez jednostkę, lecz są przez nią posiadane w celu osiągnięcia tych korzyści. W tym wypadku budynek spełnia kryteria ujęcia go jako nieruchomość inwestycyjna, ponieważ wynajem nie jest podstawową działalnością jednostki.