Jak inwentaryzować majątek na strzeżonym terenie

Przedsiębiorstwa nie muszą co roku inwentaryzować środków trwałych, gdy znajdują się one na terenie strzeżonym. Przepisy wymagają weryfikacji ich stanu raz na cztery lata.

Anna Bachorz, menedżer w dziale audytu Deloitte, zwraca uwagę, że zastosowane w ustawie o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 152, poz. 1223 z późn. zm.) sformułowanie "w ciągu czterech lat" nie precyzuje, czy inwentaryzacja powinna się odbyć w ciągu czterech lat obrotowych czy kalendarzowych. Według eksperta można zastosować metodę ciągłą. Składniki majątku nie są inwentaryzowane jednorazowo, ale są dzielone na partie, systematycznie weryfikowane przez dłuższy okres - maksymalnie cztery lata. Nie ma konieczności dokonywania korekty stanu faktycznego na dzień bilansowy, jeśli nastąpiły zmiany między datą inwentaryzacji a końcem roku obrotowego.

Inaczej jest w przypadku aktywów, które nie znajdują się na terenie strzeżonym. Jeżeli spis z natury został przeprowadzany przed dniem bilansowym lub po nim, trzeba ustalić stan tych środków trwałych na dzień bilansowy poprzez dopisanie i/lub odpisanie zmian. Po inwentaryzacji, jej udokumentowaniu i rozliczeniu różnic w księgach rachunkowych należy przygotować dokumentację obrazującą zmiany, jakie zaszły do dnia bilansowego. Przykładem może być zestawienie dokumentów OT (przyjęcie środka trwałego) i LT (likwidacja), zawierających dokładne oznaczenie środków trwałych - z datami ich przyjęcia lub/i likwidacji.

Teren zamknięty

Przepisy prawa bilansowego nie definiują pojęcia terenu strzeżonego. Należy więc przyjąć, że chodzi o teren, do którego nie mają dostępu osoby nieupoważnione - odpowiednio zabezpieczony, np. przez dozorców, pracowników ochrony czy też przy wykorzystaniu urządzeń mechanicznych (ogrodzenie, kamery, alarm itp.).

Agnieszka Pokojska

agnieszka.pokojska@infor.pl