Instrumenty finansowe ujmuje się w odpowiedniej wysokości

W dzisiejszym odcinku eksperci pokazują na przykładach błędy, jakie są popełniane przy wycenie instrumentów finansowych. Definicja tych składników majątku zawarta jest w art. 3 ust. 1 pkt 23 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 152, poz. 1223 z późn. zm.). Zgodnie z nim wspomniany składnik majątku stanowi kontrakt, który powoduje powstanie aktywów finansowych u jednej ze stron i zobowiązania finansowego albo instrumentu kapitałowego u drugiej ze stron pod warunkiem, że z kontraktu zawartego między dwiema lub więcej stronami jednoznacznie wynikają skutki gospodarcze, bez względu na to, czy wykonanie praw lub zobowiązań wynikających z kontraktu ma charakter bezwarunkowy albo warunkowy. Do instrumentów finansowych nie zalicza się w szczególności: rezerw i aktywów z tytułu odroczonego podatku dochodowego, określonych w przepisie umów o gwarancje finansowe i przeniesienie praw z papierów wartościowych i niektórych umów połączenia spółek.