Zepsute oraz zniszczone zapasy można odpisać w koszty

Ustawa o rachunkowości nakazuje uwzględniać zasadę ostrożności podczas sporządzania sprawozdania. Trzeba dokonywać zmniejszeń wartości aktywów, w przypadku gdy ich przydatność ekonomiczna dla jednostki uległa ograniczeniu. Za straty dla potrzeb podatkowych można więc uznać ubytki w składnikach majątkowych, które powstają na skutek zdarzeń losowych (klęski żywiołowe, kradzież, ubytki naturalne) w zasadzie bez winy podatnika. W przeważającej liczbie przypadków ubytki te mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. Muszą zostać spełnione pewne warunki, takie jak na przykład rzeczywiste poniesienie straty. Konieczne jest również ich prawidłowe udokumentowanie. W odniesieniu do rzeczowych aktywów obrotowych stwierdzenie utraty wartości następuje najczęściej w czasie spisu z natury czy oględzin itp. Z tych informacji może wynikać, że zapasy utraciły w części lub całości wartość użytkową lub handlową.