Czy opłata planistyczna to koszt
Opłata planistyczna jest pobierana przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta od zbywcy nieruchomości, której wartość wzrosła w związku z uchwaleniem planu miejscowego albo jego zmianą. Czy opłata planistyczna stanowi dla zbywcy koszt podatkowy w CIT?
Ewa Opalińska
doradca podatkowy w kancelarii Gide Loyrette Nouel
Na postawie ustawy o CIT podatnik ma prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wszelkich wydatków, pod warunkiem że są to koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów i nie są wydatkami wymienionymi w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Opłata planistyczna jest wydatkiem, który wiąże się ze zbyciem nieruchomości, a więc de facto z przychodem osiągniętym z tej czynności. Jednocześnie nie jest ona wymieniona w negatywnym katalogu kosztów nieuznawanych za podatkowe z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT. Zatem powinna stanowić koszt uzyskania przychodu ze zbycia nieruchomości. Problemem praktycznym jest kwestia momentu potrącenia tego kosztu. Najczęściej decyzja ustalająca wysokość opłaty jest wydana po zbyciu nieruchomości. Powstaje zatem pytanie, czy traktować opłatę planistyczną jako koszt bezpośredni czy pośredni.
Biorąc pod uwagę, że poniesienie opłaty planistycznej nie warunkuje bezpośrednio uzyskania przychodu ze zbycia nieruchomości, należy uznać, że stanowi ona koszt pośredni potrącany w dacie poniesienia (a więc w dniu zapłaty na podstawie wydanej decyzji).
(EM)
Podstawa prawna
Art. 15, 16 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu