Jak rozwiązanie umowy najmu wpłynie na amortyzację
Spółka prowadzi sklep w wynajmowanym lokalu. Aby dostosować pomieszczenia do specyfiki działalności, poniosła wydatki na adaptację, które zakwalifikowała jako inwestycję w obcym środku trwałym, stanowiącą koszt poprzez dokonywane przez spółkę odpisy amortyzacyjne. W związku z propozycją najmu innego lokalu, spółka rozważa zmianę miejsca prowadzenia działalności. Czy może zaliczyć do kosztów wartości nakładów niepokrytych odpisami amortyzacyjnymi?
konsultant w TPA Horwath Sztuba Kaczmarek
Niestety, w odróżnieniu od stanowisk prezentowanych w tej materii przez sądy administracyjne, zdaniem fiskusa przedsiębiorcy nie mają prawa do uznania niezamortyzowanych nakładów poniesionych na adaptację lokalu za koszty podatkowe. Kością niezgody pozostaje interpretacja pojęcia: likwidacja w kontekście rozwiązania umowy najmu.
Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT za koszty uzyskania przychodu nie uznaje się strat powstałych w wyniku likwidacji nie w pełni umorzonych środków trwałych, jeżeli środki te utraciły przydatność gospodarczą na skutek zmiany rodzaju działalności. Wnioskując a contrario należałoby uznać, że jeśli tylko likwidacja nastąpiła z innej przyczyny niż zmiana rodzaju działalności, to stratę można zaliczyć w poczet kosztów podatkowych. I co do tego stanowiska fiskusa oraz sądów administracyjnych są zgodne. Problemem jest natomiast określenie sytuacji, w których rozwiązanie umowy najmu skutkuje likwidacją inwestycji.
Zdaniem fiskusa likwidację należy utożsamiać wyłącznie z fizycznym zniszczeniem, a więc najemca powinien doprowadzić zwracany lokal do stanu pierwotnego. Sądy opowiadają się natomiast za szerokim pojmowaniem terminu likwidacji inwestycji, obejmującym nie tylko fizyczne unicestwienie, ale także m.in. rezygnację z używania lokalu oraz utratę prawa do korzystania z niego.
Zgodnie z podejściem organów podatkowych brak fizycznego zniszczenia oznacza nie likwidację, lecz przekazanie inwestycji właścicielowi lokalu. Idąc dalej tym tropem, fiskus kwestionuje związek takiego przekazania z dążeniem do osiągania przychodów czy zabezpieczeniem ich źródła, co skutkuje brakiem możliwości zaliczenia wartości niezamortyzowanych nakładów do kosztów uzyskania przychodów.
W takiej sytuacji podatnikom pozostaje dochodzenie swych racji na sali sądowej, co wymaga jednak czasu i pewnych nakładów finansowych.
Ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu