Czy można ująć środek trwały z datą wsteczną
Spółka przyjęła środek trwały do użytkowania w ubiegłym roku, lecz nie wprowadziła go do ewidencji, gdyż nie znała wszystkich kosztów jego wytworzenia. Obecnie koszty są już znane. Spółka planuje wprowadzić środek trwały do ewidencji z datą wsteczną (tj. w dacie, od której dany środek trwały jest przez nią faktycznie użytkowany) i zamierza skorygować deklarację podatkową za poprzedni rok. Czy wsteczne wprowadzenie środka trwałego do ewidencji jest dopuszczalne? Jeśli tak, to czy obliczając wysokość podstawy, od której dokonywane byłyby odpisy amortyzacyjne, można od razu uwzględnić wszystkie koszty związane z wytworzeniem środka trwałego, nawet te, których wysokość nie była jeszcze znana na ten dzień?
konsultant w TPA Horwath Sztuba Kaczmarek
Niestety, na gruncie prawa podatkowego wpis środka trwałego do ewidencji z datą wsteczną nie jest możliwy. Zgodnie z regulacjami ustawy o CIT środki trwałe należy wprowadzić do ewidencji środków trwałych najpóźniej w miesiącu przekazania ich do użytkowania. Moment ten determinuje prawo do rozpoczęcia jego amortyzacji. Wprowadzenie środka trwałego do ewidencji w późniejszym terminie niż w miesiącu oddania go do użytkowania traktowane jest jako ujawnienie środka trwałego. W przypadku ujawnionych środków trwałych, nieobjętych dotychczas ewidencją, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano jego ujawnienia.
Kluczowe znaczenie ma data rzeczywistego wprowadzania środka trwałego do ewidencji, a nie dowolnie wybrana data, na którą został on przez podatnika ujęty w systemie finansowo-księgowym, nawet gdy jest ona zgodna z faktyczną datą przyjęcia środka trwałego do użytkowania. Jak wskazują organy skarbowe, bez znaczenia pozostają tu odrębne regulacje ustawy o rachunkowości czy też sama techniczna możliwość wprowadzenia przez podatnika środka trwałego do jego systemu finansowo-księgowego z datą wsteczną.
Spółka nie może rozpoznać w poprzednim roku podatkowym odpisów amortyzacyjnych od środka trwałego i w związku z tym nie ma prawa z tego tytułu dokonać korekty zeznania za ubiegły rok. Środek trwały może być przez nią wprowadzony do ewidencji z datą bieżącą (w drodze ujawnienia środka trwałego) i dopiero od tego momentu możliwe jest rozpoznawanie dla celów podatkowych odpisów amortyzacyjnych. Na wartość początkową środka trwałego powinny składać się wszelkie koszty związane z jego wytworzeniem, znane spółce zarówno na dzień przyjęcia środka do użytkowania, jak i po tym dniu, o ile mieszczą się w definicji kosztu wytworzenia.
Gdyby analizowana sytuacja miała miejsce ponownie (tj. spółka rozpocznie użytkowanie środka trwałego, którego wszystkie koszty nabycia/wytworzenia nie będą znane w momencie rozpoczęcia użytkowania), wówczas, aby nie utracić prawa do rozpoznawania odpisów amortyzacyjnych od tego momentu, spółka powinna wprowadzić taki środek trwały do swojej ewidencji, ustalając jego wartość początkową na podstawie kosztów związanych z jego nabyciem/wytworzeniem znanych na ten dzień. Natomiast w miarę uzyskiwania informacji o wysokości kolejnych kosztów związanych z nabyciem/wytworzeniem środka trwałego spółka będzie mogła dokonywać stosownej korekty jego wartości początkowej.
Opracowała Ewa Matyszewska
Ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.).
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu