Czy podniesienie kapitału zakładowego spółki to koszt

radca prawny w WKB Wierciński, Kwieciński, Baehr

W praktyce przyczyny, dla których wspólnicy decydują się na podwyższenie kapitału zakładowego spółki, mogą być różne, począwszy od dokapitalizowania spółki, pokrycia strat, zwiększenia zdolności kredytowej lub w celu uniknięcia likwidacji. Podwyższenie kapitału zakładowego wiąże się z określonymi wydatkami na doradztwo prawofinansowe, opłaty notarialne, opłaty za sporządzenie aktu notarialnego, podatek od czynności cywilnoprawnych, opłaty za ogłoszenie w Monitorze Sądowym i Gospodarczym. Organy podatkowe prowadzą spory z podatnikami, czy takie wydatki mogą zostać uznane za koszt uzyskania przychodów.

Zdaniem organów podatkowych, dokonując analizy wydatków związanych z podwyższeniem kapitału zakładowego, konieczne jest odniesienie się do przepisu art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy o CIT, zgodnie z którym do przychodów nie zalicza się przychodów otrzymanych na utworzenie lub powiększenie kapitału zakładowego. Skoro więc przychód otrzymany na powiększenie kapitału zakładowego nie stanowi przychodu dla celów podatkowych, to koszty jego uzyskania nie mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT (por. dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, sygn. akt ILPB3/423-665/08-4/KS, dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, sygn. akt IBPB3/423-879/08/NG).

Należy jednak podkreślić, iż zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 15 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16. Celem podwyższenia kapitału jest bez wątpienia zwiększenie przychodów spółki (unowocześnienie firmy, uwiarygodnienie spółki przed kontrahentami) albo zachowanie źródła przychodów (uniknięcie likwidacji). Wydatki na podwyższenie kapitału zakładowego mogą więc zostać zakwalifikowane do kosztów uzyskania przychodów, ponieważ mają charakter ogólny związany z prowadzoną przez spółkę działalnością. Pomocnym argumentem w ewentualnym sporze z organami podatkowymi może okazać się orzecznictwo sądów administracyjnych (por. WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1246/08, WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 814/08, WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2218/07, III SA/Wa 1684/08, WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/kr 1564/08).

(EC)

Podstawa prawna

Art. 12 ust. 4 pkt 4 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.).