Kiedy zaliczyć do kosztów podatkowych opłatę za użytkowanie wieczyste

Przedsiębiorca ma wątpliwości, jak powinien rozliczać podatkowo opłatę za użytkowanie wieczyste. Czy powinien zaliczyć ją do kosztów uzyskania przychodów w momencie poniesienia, czy proporcjonalnie?

Zgodnie z art. 238 kodeksu cywilnego użytkownik wieczysty uiszcza przez czas trwania swego prawa opłatę roczną. Ustawa o gospodarce nieruchomościami rozróżnia pierwszą opłatę i opłaty roczne. Opłaty z tytułu użytkowania wieczystego ustala się według stawki procentowej od ceny nieruchomości gruntowej oddanej w użytkowanie wieczyste.

Skutki wynikające z obowiązku ponoszenia opłaty z tytułu użytkowania wieczystego są uregulowane w art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o CIT (art. 23 ust. 1 pkt. 1 lit. a) ustawy o PIT), który stanowi, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów.

Przepisy ustawy wskazują więc wyraźnie, że opłaty za wieczyste użytkowanie są kosztami uzyskania przychodów, co również potwierdzają organy podatkowe.

Art. 15 ust. 1 ustawy o CIT stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Na podstawie tych przepisów można łatwo zauważyć, że opłata za użytkowanie wieczyste jest kosztem uzyskania przychodów, który służy zabezpieczeniu źródła przychodów (koszt pośredni). Opłatę z tytułu wieczystego użytkowania gruntu należy zaliczyć do kosztów w momencie poniesienia wydatku.

MGM

Art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397).