Kiedy zagraniczna spółka inwestycyjna podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce
Austriacka spółka inwestycyjna została założona przez polską osobę fizyczną, austriacką spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością oraz inwestora z Wielkiej Brytanii w celu prowadzenia wspólnej inwestycji w Polsce. Działalność utworzonego podmiotu polega na posiadaniu udziałów i zarządzaniu grupą polskich spółek. Z perspektywy polskich ustaw podatkowych istotne jest określenie miejsca zarządu spółki oraz ustalenie, czy prowadzi ona rzeczywistą działalność gospodarczą w Austrii. Spółka wynajmuje biuro w Wiedniu, gdzie posiada pomieszczenia biurowe oraz dostęp do sal konferencyjnych, recepcji i innych części wspólnych. W ramach tej umowy najmu korzysta również z niezbędnego sprzętu biurowego (meble, drukarki itp.). Posiada także na własność sprzęt komputerowy oraz przechowuje w biurze swoją dokumentację. Ponadto korzysta z usług wyspecjalizowanych podmiotów w zakresie obsługi administracyjnej i księgowej. Zarząd spółki składa się z czterech członków, z czego dwóch jest rezydentami polskimi, a dwóch austriackimi. Ci ostatni pełnią funkcje zarządcze usługowo, w tym również w innych podmiotach niepowiązanych ze spółką. Polscy członkowie zarządu na co dzień mieszkają w Polsce i pełnią funkcje w polskich spółkach zależnych spółki. Czy w tej sytuacji istnieje ryzyko uznania spółki za polskiego rezydenta podatkowego?
Rezydencję podatkową ustala się co do zasady w oparciu o miejsce siedziby lub zarządu. W przypadku gdy oba kraje uznają spółkę za swojego rezydenta podatkowego, decydujące jest miejsce faktycznego zarządu. Pojęcie to nie jest zdefiniowane w przepisach i ukształtowały się dwa podejścia do tej kwestii. Jedno wiąże miejsce faktycznego zarządu z miejscem, gdzie są podejmowane kluczowe decyzje zarządcze, tak np. Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (ang. Organisation for Economic Co-operation and Development, OECD) w komentarzu do modelowej konwencji). Drugie podejście skupia się na miejscu, w którym prowadzone jest bieżące, codzienne zarządzanie. W orzecznictwie polskich sądów uwzględnia się oba kryteria, tj. istotne jest zarówno miejsce podejmowania kluczowych decyzji, jak i miejsce prowadzenia bieżącego, codziennego zarządzania (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 listopada 2016 r., sygn. akt II FSK 2822/14). [ramka]
Skorzystaj z PROMOCJI NA PIERWSZY MIESIĄC.
Zyskaj nielimitowany dostęp do wszystkich treści:
wyjaśnień ekspertów, raportów i pogłębionych analiz oraz narzędzi dla specjalistów.
Możesz anulować w dowolnym momencie.
Skorzystaj z PROMOCJI NA PIERWSZY MIESIĄC.
Zyskaj nielimitowany dostęp do wszystkich treści:
wyjaśnień ekspertów, raportów i pogłębionych analiz oraz narzędzi dla specjalistów.
Możesz anulować w dowolnym momencie.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.