Dziennik Gazeta Prawana logo

Prace przygotowawcze to również koszty

22 września 2014

Producent telewizyjny, który poniósł wydatki związane z przygotowaniem audycji, może je odliczyć, nawet jeśli program ostatecznie nie powstał

Tak orzekł Naczelny Sąd Administracyjny. Dodał, że są to koszty prac rozwojowych i że mogą być one rozliczane jednorazowo w miesiącu lub roku bądź proporcjonalnie w ciągu roku. Nie mogą być jednak amortyzowane.

Sprawa dotyczyła producenta filmów, seriali i programów reality show. W pierwszej kolejności przygotowywał on ich projekty. Niektóre koncepcje, mimo że wiązały się ze sporymi kosztami, nie zyskiwały akceptacji zamawiających i nigdy nie trafiły do realizacji.

Producent spytał izbę skarbową, jak ma postępować z wydatkami poniesionymi na program, który ostatecznie nie powstał.

Uważał, że należy je zaklasyfikować jako koszty prac rozwojowych i rozliczać jednorazowo w roku, w którym zostały poniesione. Był zdania, że nawet gdyby później okazało się, że przygotowany projekt posłuży jednak do stworzenia audycji, to nie będzie musiał korygować kosztów uzyskania przychodów.

Innego zdania był dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu. Uznał, że nie są to koszty prac rozwojowych, o których mowa w art. 15 ust. 4a ustawy o CIT. Stwierdził, że prace rozwojowe to takie, które kończą się pozytywnym wynikiem, czyli prowadzą do wytworzenia wartości niematerialnych i prawnych i które następnie można amortyzować.

Innego zdania był Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu. Orzekł, że prace rozwojowe nie muszą prowadzić do wytworzenia wartości niematerialnych i prawnych. Wyjaśnił, że skoro w ustawie o PIT nie ma definicji prac rozwojowych, to należy sięgnąć do art. 2 ustawy o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (Dz.U. z 2008 r. nr 116, poz. 730 ze zm.). Przepis ten odsyła z kolei do ustawy o zasadach finansowania nauki (Dz.U. z 2010 r. nr 96, poz. 615), a obie ustawy przyjmują, że do prac rozwojowych zalicza się projekty.

WSA potwierdził także, że podatnik może rozliczać wydatki jednorazowo w roku podatkowym, w którym je poniósł, bo taką możliwość dopuszcza art. 15 ust. 4a ustawy o CIT.

Tego samego zdania był Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodził się z WSA, że skoro w ustawie o CIT nie ma definicji prac rozwojowych, to należy sięgnąć do innych aktów prawnych.

Zdaniem NSA są różne typy prac rozwojowych. A warunek pozytywnego zakończenia prac, który postawił dyrektor izby, dotyczy wyłącznie tych, których efekty mają być amortyzowane. To, że projekt nie zakończy się sukcesem, nie znaczy, że nie można zaliczyć wydatków do kosztów podatkowych. Można - jako koszty prac rozwojowych - powiedział sędzia Krzysztof Winiarski.

Patrycja Dudek

patrycja.dudek@infor.pl

ORZECZNICTWO

Wyroki NSA z 18 czerwca 2014 r., sygn. akt II FSK 2069/12; II FSK 2070/12.

Dziękujemy za przeczytanie artykułu!
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.