O podatku od zapłaty podatku

sygn. akt II FSK 3066/14

WYROK NSA z 29 listopada 2016 r.

O CO TOCZYŁ SIĘ SPÓR

Spór toczył się o to, czy spółka, która spłaca zaległość podatkową w formie rzeczowej (a nie pieniężnej), powinna uregulować dodatkowo CIT od przychodu równego wysokości uregulowanego zobowiązania.

Taką możliwość daje podatnikom art. 66 ordynacji podatkowej. Pozwala on temu, kto nie ma pieniędzy na spłatę zaległego podatku, przenieść własność rzeczy lub praw majątkowych na Skarb Państwa albo - jeżeli danina jest lokalna - na gminę. Pod warunkiem, że zgodzi się na to naczelnik urzędu skarbowego lub celnego.

Problem polegał na tym, że fiskus uważał, iż taka rzeczowa forma spłaty zaległości podatkowej powoduje u podatnika powstanie przychodu. Uważa, że każde "wygaszenie zobowiązania pieniężnego poprzez przeniesienie składnika swojego majątku na wierzyciela powoduje zwolnienie z długu i powstanie dochodu do opodatkowania". Dodatkowego argumentu dostarczyła mu nowelizacja ustaw o podatkach dochodowych z 2015 r. Wtedy to wprowadzono do nich przepisy, z których wynika, że podatnik ma przychód, jeśli reguluje zobowiązanie (z tytułu pożyczki lub kredytu, dywidendy, umorzenia albo zbycia w celu umorzenia udziałów) przez wykonanie świadczenia niepieniężnego. Chodzi o art. 14a ustawy o CIT i analogiczny art. 14 ust. 2e ustawy o PIT, które mają zapobiegać optymalizacjom podatkowym.

ROZSTRZYGNIĘCIE

Wyrok okazał się korzystny dla podatników. NSA orzekł, że nie było podstaw do żądania podatku od rzeczowej spłaty zaległości podatkowych przed nowelizacją z 2015 r. ani po niej. Wyjaśnił, że za stanowiskiem fiskusa nie przemawia ani powoływany przez niego art. 12 ust. 1, ani 14a ustawy o CIT.

PODSUMOWANIE

Ani ci podatnicy, którzy spłacili już zaległości podatkowe w formie rzeczowej, ani ci, którzy dopiero mają taki zamiar, nie muszą się obawiać zapłaty dodatkowej daniny. ⒸⓅ

@RY1@i02/2017/001/i02.2017.001.071001200.801.jpg@RY2@

Linia orzecznicza