Wypłata z Polski bez konieczności poboru podatku

Chodziło o oddziały w Niemczech i Czechach, mające status zakładów w rozumieniu umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. We wniosku o interpretację bank wyjaśnił, że zagraniczne oddziały nie mają rachunków komercyjnych, a kupują usługi niematerialne (doradcze, prawne itp.) od innych podmiotów zagranicznych.

Problem wziął się z tego, że płatności za kupowane przez nie usługi niematerialne nie są dokonywane z Niemiec czy z Czech, tylko z rachunku głównego w Polsce.

Bank podkreślał, że mimo iż tak się dzieje, to usługi są nabywane przez oddziały, do których później alokowane są odpowiednio koszty. Przekonywał, że wypłaty z jego polskiego rachunku mają wyłącznie techniczny charakter, bo zagraniczne oddziały są odrębnymi podmiotami. W związku z tym – jego zdaniem – dokonując zapłaty, nie powinien pobierać podatku u źródła.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał jednak, że danina jest należna. Podkreślił, że zagraniczni kontrahenci wykonują usługi na zlecenie polskiego banku, i że wynagrodzenie pochodzi z jego środków. Dodał, że chodzi o usługi niematerialne, które mają do siebie to, że ich efekty mogą być wykorzystywane wszędzie.

Po stronie banku stanął jednak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Zwrócił uwagę na treść wniosku o interpretację – wyraźnie z niego wynikało, że wypłata z rachunku banku jest jedynie techniczna. – Organ podatkowy nadał nadmiernego znaczenia temu, że pieniądze wychodzą z Polski – stwierdził sędzia Jarosław Trelka. Wyjaśnił, że sam przelew przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium Polski nie przesądza o uznaniu wypłacanej należności za dochód z polskiego źródła. Istotne jest to, czy dla celów rachunkowych i podatkowych wydatki te są przypisywane oddziałom w Niemczech i Czechach. Jeśli tak jest, to nie ma podatku u źródła. – Organ podatkowy miałby rację, gdyby nie to, że chodzi o usługę świadczoną na rzecz zagranicznych oddziałów – podkreślił sędzia Trelka.

Wyroki są nieprawomocne. ©℗

orzecznictwo

Wyroki WSA w Warszawie z 21 listopada 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 258/18, III SA/Wa 308/18. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia