Nie zawsze estoński CIT wymaga sporządzenia korekty wstępnej

Wiceminister odniósł się do czterech wątpliwości powstałych na tle przepisów o ryczałcie od dochodów spółek, zwanym potocznie estońskim CIT (art. 28c-28t ustawy o CIT):

• Jak powinna postąpić spółka, która wystawiła lub otrzymała fakturę korygującą w sytuacji, gdy nie doszło do błędu rachunkowego ani oczywistej omyłki, a pierwotna faktura została wystawiona jeszcze przed wyborem przez spółkę opodatkowania ryczałtem?
• Czy odsetki wypłacane od pożyczki udzielonej spółce przez wspólników jeszcze przed wyborem przez nią estońskiego CIT należy zaliczyć do ukrytych zysków?
• W jaki sposób spółka kapitałowa powinna stosować przepisy o korekcie wstępnej i o dochodzie z przekształcenia (art. 7aa ustawy o CIT), jeżeli sama powstała z przekształcenia jednoosobowej działalności gospodarczej, w której prowadzona była podatkowa księga przychodów i rozchodów, a nie księgi rachunkowe?
• Jaką stawką CIT należy opodatkować dochody od rozdysponowanego dochodu z tytułu zysku netto po zakończeniu rozliczania się w formie ryczałtu od dochodów spółek? Czy decydujący jest status małego podatnika w momencie wypłaty, czy w ostatnim roku opodatkowania ryczałtem?

Faktury korygujące

W odpowiedzi wiceminister Soboń wyjaśnił, że przepisy o estońskim CIT nie modyfikują ogólnych zasad dotyczących sposobu ujmowania faktur korygujących wcześniejsze rozliczenia, w tym dotyczących okresu, za który podatnik rozliczał się na zasadach ogólnych, tj. przed przejściem na estoński CIT. Przypomniał, że podatnicy opodatkowani ryczałtem od dochodów spółek ustalają przychody i koszty podatkowe na zasadach określonych w ustawie o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 217 ze zm.). W myśl tej ustawy ewidencja korekty przychodów i kosztów w księgach rachunkowych polega co do zasady na zwiększeniu bądź zmniejszeniu odpowiednio przychodów i kosztów.