Jak podatkowo rozliczyć udostępnione elementy linii montażowej
Firma zamawiająca wykonanie określonych części często udostępnia nieodpłatnie wykonawcy elementy linii montażowej lub urządzenia produkcyjnego (tzw. tooling). W jaki sposób rozliczyć podatkowo taką współpracę?
@RY1@i02/2010/250/i02.2010.250.183.004e.001.jpg@RY2@
Mirosław Michna, doradca podatkowy partner w Firmie Doradczej KPMG
Taka struktura przekazywania urządzeń w praktyce nie jest nieodpłatna. Wykonawca świadczy swoje usługi produkcyjne, ustalając ich cenę na poziomie uwzględniającym brak wydatków na nabycie urządzeń, które standardowo, poprzez amortyzację, obciążają jego koszty. U zlecającego koszty pozostają odpowiednio niższe. Powyższe rozliczenie wydaje się zatem neutralne podatkowo - u zlecającego produkcję pojawia się koszt amortyzacji, ale z kolei koszt zakupu produktu jest odpowiednio niższy. U wykonawcy zaś niższy jest koszt wytworzenia tego produktu uwzględniany w cenie sprzedaży.
Niestety za sprawą precedensowego wyroku NSA z 25 lutego 2010 r. (sygn. akt II FSK 1628/08) takie rozumienie transakcji związanych z toolingiem uległo zachwianiu. NSA stwierdził, że ustawa o CIT wprowadza podział środków trwałych, od których podatnik może dokonywać odpisów amortyzacyjnych. Pierwsza grupa - to środki trwałe wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Druga grupa to środki trwałe oddane przez podatnika do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub leasingu operacyjnego. Rozumienie słowa "wykorzystywane" zdaniem NSA powinno się odnosić do bezpośredniego, a więc fizycznego ich używania przez podatnika. Oznaczałoby to przechowywanie urządzeń na terenie firmy z uwzględnieniem fizycznej nad nimi kontroli przez pracowników.
Jest to teza wysoce kontrowersyjna. Przykładowo, w przypadku transportu dokonywanego przez podatnika poza terenem jego siedziby z użyciem wynajętych kierowców konsekwentnie należałoby uznać, że nie mamy wtedy do czynienia z fizycznym władztwem. Tymczasem ideą związaną z wykorzystywaniem środka trwałego powinno być jego przeznaczenie do realizacji celów gospodarczych podatnika i możliwość wykazania związku pomiędzy jego fizycznym posiadaniem przez inny podmiot a przychodami podatnika.
not. MGM
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu