Odpis tylko od całego budynku
STAN FAKTYCZNY - Spółka wybudowała budynek o charakterze biurowo-usługowym. W części biurowej roboty budowlane zakończyły się w marcu 2008 r., a spółka wystąpiła o pozwolenie na użytkowanie. W części usługowej roboty zakończyły się w grudniu 2008 r., a spółka wystąpiła o pozwolenie na użytkowanie w styczniu 2009 r. Pozwolenie otrzymała dopiero w kwietniu 2009 r. Budynek został ujęty w ewidencji jako jeden środek trwały.
Z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wynika, że uzyskanie wydawanego przez Powiatowego inspektora nadzoru budowlanego pozwolenia na użytkowanie wykończonej i przekazanej najemcy części biurowej budynku nie mogło być momentem rozpoczęcia amortyzacji budynku.
Sąd przypomniał, że zgodnie z art. 3 pkt 1 prawa budowlanego obiektem budowlanym jest budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi. Inwestor przed przystąpieniem do użytkowania budynku powinien uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na jego użytkowanie.
Natomiast jak wynika z art. 16a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 z późn. zm.) amortyzacji podlegają stanowiące własność lub współwłasność podatnika nabyte lub wytworzone we własnym zakresie kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania budynki.
Sąd zgodził się więc ze stanowiskiem dyrektora izby skarbowej, że w świetle art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT budynek jest kompletny i zdatny do użytku dopiero na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie wydanej przez organ nadzoru budowlanego w trybie przepisów ustawy - Prawo budowlane.
Zgodnie z tymi przepisami przed wydaniem decyzji organ nadzoru budowlanego przeprowadza obowiązkowo kontrole obiektu budowlanego, oceniając jego kompletność i zdatność do użytkowania. Ponadto organ nadzoru przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na użytkowanie może też nakazać inwestorowi wykonanie określonych dodatkowych robót budowlanych.
Zdaniem WSA nie można więc podzielić poglądu, że formalne dopuszczenie do użytkowania części usługowej było warunkiem rozpoczęcia amortyzacji budynku.
Budynek jest bowiem kompletny i zdatny do użytku, dopiero gdy organ nadzoru budowlanego udzieli inwestorowi pozwolenia na jego użytkowanie w całości. Wyrok jest nieprawomocny.
Łukasz Zalewski
@RY1@i02/2010/216/i02.2010.216.183.015c.001.jpg@RY2@
Grzegorz Grochowina, ekspert w firmie doradczej KPMG
Treść powołanego wyroku odnosi się stricte do definicji art. 16a ust. 1pkt 1 ustawy o CIT, wskazując, że amortyzacji podlega budynek, który jest kompletny i zdatny do użytku. To ostatnie sformułowanie oznacza m.in. możliwość faktycznego oraz prawnego użytkowania.
W odniesieniu do obiektu budowlanego kryterium kompletności i zdatności jest potwierdzane m.in. w decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.
W przypadku gdy budynek został ujęty w ewidencji jako jeden środek trwały, a tylko pewna jego część została przeznaczona na użytkowanie, to nie stanowi on środka trwałego z uwagi na brak kompletności.
Zdaniem sądu wprowadzenie budynku do ewidencji może nastąpić dopiero w momencie spełnienia wszystkich przesłanek wynikających z przepisu art. 16 a ust. 1 ustawy CIT, a więc dopiero w chwili uzyskania pozwolenia na użytkowanie całego budynku.
KONTAKT lukasz.zalewski@infor.pl
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu