Dla uznania prawidłowości metody rozliczeń warto zawrzeć porozumienie z fiskusem

Istota porozumień cenowych dotyczących transakcji z podmiotami powiązanymi polega na tym, że minister finansów na wniosek podmiotu krajowego uznaje prawidłowość wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcji między powiązanymi ze sobą podmiotami krajowymi lub podmiotami krajowymi powiązanymi z zagranicznymi z jednego lub kilku krajów. Będą to zatem porozumienia jedno-, dwu- lub wielostronne. Porozumienie dwustronne odnosi się do relacji między podmiotem krajowym powiązanym z podmiotem zagranicznym z jednego, innego niż Polska, państwa, do którego zawarcia wymagana jest zgoda władzy podatkowej właściwej dla podmiotu zagranicznego powiązanego z wnioskodawcą. Porozumienie wielostronne dotyczy natomiast podmiotów zagranicznych z więcej niż jednego państwa, wymaga zgody władz podatkowych państw, właściwych dla podmiotów zagranicznych, z którymi ma być dokonywana transakcja. Porozumienia dotyczą transakcji, które będą dokonane po zgłoszeniu wniosku o zawarcie porozumienia, oraz których realizację rozpoczęto przed dniem złożenia wniosku.

Przed złożeniem wniosku o zawarcie porozumienia podmiot krajowy może zwrócić się do ministra finansów o wyjaśnienie wszelkich wątpliwości dotyczących zawierania porozumienia w indywidualnej sprawie. W szczególności wyjaśnienia te dotyczyć mogą celowości zawierania porozumienia, zakresu niezbędnych informacji, trybu i przypuszczalnego terminu zawarcia porozumienia oraz przewidywanych warunków i czasu jego obowiązywania. Wnioskujący o zawarcie porozumienia jest zobowiązany także do przedstawienia propozycji stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej, opisu jej stosowania (w tym zasad kalkulacji ceny transakcyjnej, prognoz finansowych i analizy danych dotyczących danej kalkulacji ceny transakcyjnej), okoliczności i dokumentów mających wpływ na prawidłowe ustalenie ceny transakcyjnej, propozycji okresu obowiązywania porozumienia oraz wykazu podmiotów powiązanych, z którymi ma być dokonywana transakcja. W przypadku jakichkolwiek wątpliwości minister finansów ma obowiązek zorganizowania spotkania uzgodnieniowego oraz zwrócić się do podmiotu o przedłożenie dokumentów uzupełniających. Do czasu wydania decyzji wnioskodawca w każdym momencie ma prawo zmienić propozycję wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej. Jeżeli w toku postępowania minister finansów stwierdzi istnienie przeszkód, które nie pozwalają na zaakceptowanie wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej, będzie mógł zaproponować inną metodę ustalania ceny transakcyjnej.

Postępowanie kończy wydanie decyzji w sprawie porozumienia. Termin jej obowiązywania nie może być dłuższy jednak niż trzy lata. Termin obowiązywania decyzji w sprawie porozumienia może być przedłużony, na wniosek podmiotu powiązanego złożony nie później niż na sześciu miesięcy przed upływem tego terminu, jeżeli warunki zawartej transakcji nie uległy zmianie. Przedłużony termin obowiązywania decyzji nie może być dłuższy niż kolejne trzy lata. Przedłużenie tego terminu również następuje w drodze decyzji. W przypadku zmiany stosunków gospodarczych, powodującej rażącą nieadekwatność wyboru i stosowania uznanej za prawidłową metody ustalania ceny transakcyjnej, decyzja w sprawie porozumienia może być zmieniona lub uchylona przez organ właściwy w sprawie porozumienia przed upływem ustalonego terminu jej obowiązywania. Zmiana decyzji będzie mogła nastąpić na wniosek strony lub z urzędu. Postępowanie w sprawie zmiany decyzji wszczęte na wniosek strony powinno być zakończone nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia jego wszczęcia, a w sprawie uchylenia decyzji nie później niż w ciągu jednego miesiąca.

W przypadku zmiany stosunków gospodarczych, powodującej rażącą nieadekwatność wyboru i stosowania uznanej za prawidłową metody ustalania ceny transakcyjnej, decyzja w sprawie porozumienia może być zmieniona lub uchylona, na wniosek strony lub z urzędu, przez ministra finansów przed upływem ustalonego terminu jej obowiązywania.

Wniosek o uznanie prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej podlega opłacie, którą należy wnieść w terminie siedmiu dni od dnia złożenia wniosku. Wysokość opłaty wynosi 1 proc. wartości transakcji będącej przedmiotem porozumienia, przy czym dla porozumienia jednostronnego dotyczącego wyłącznie podmiotów krajowych - nie mniej niż 5 tys. zł i nie więcej niż 50 tys. zł, dotyczącego podmiotu zagranicznego - nie mniej niż 20 tys. zł i nie więcej niż 100 tys. zł. W przypadku porozumienia dwustronnego lub wielostronnego - nie mniej niż 50 tys. zł i nie więcej niż 200 tys. zł.

Krzysztof Koślicki

krzysztof.koslicki@infor.pl

Art. 20a-20r ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.).