Wydatki na karty przedpłacone mogą stanowić dla firmy koszt

Spółka świadczy usługi polegające na odpłatnym organizowaniu i obsłudze programów motywacyjnych, których celem jest w szczególności zwiększanie sprzedaży i promocja produktów zleceniodawców. W ramach tej działalności zawarła umowę o świadczenie usług marketingowych w zakresie organizacji oraz obsługi programu lojalnościowego ze spółką B.S.A. Program motywacyjny polega na tym, że jego uczestnicy gromadzą punkty, które mogą wymienić na nagrody pieniężne przekazane na tzw. przedpłacone karty. Troje uczestników, którzy zdobędą największą liczbę punktów, zdobędzie nagrodę specjalną w postaci vouchera na udział w wycieczce. W ramach programu motywacyjnego uczestnik może też otrzymać drobną nagrodę rzeczową w postaci breloczka, długopisu itp. za poprawne rozwiązanie quizu związanego z produktami. Czy wydatki poniesione na zakup kart przedpłaconych oraz nagród pieniężnych i rzeczowych spółka może w całości zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu?

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 75, poz. 397 z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Decydującym czynnikiem pozwalającym zaliczyć dany wydatek do kosztów jest zatem poniesienie go w celu osiągnięcia przychodu (ewentualnie zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów), przy czym każdy wydatek - poza wyraźnie wskazanym w ustawie - wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z przychodami i racjonalności działania dla osiągnięcia przychodu. Przy kwalifikowaniu poniesionych wydatków trzeba brać pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia się tego wydatku do osiągnięcia przychodu, a także racjonalność wydatków, tzn. ich adekwatność do rzeczywistych potrzeb i zakresu prowadzonej działalności oraz konieczność ich poniesienia dla osiągnięcia przychodu.

Obowiązkiem podatników jest wykazanie, na podstawie zgromadzonych dowodów, związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu (w tym zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów). O związku takim można mówić wówczas, gdy wydatek bezpośrednio wpływa na osiągnięcie konkretnego przychodu. Nie zawsze jednak poniesiony wydatek, choć pozostaje niewątpliwie w związku z prowadzoną działalnością, można powiązać z konkretnym przychodem.

Zatem, co do zasady, spółka ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki stanowiące podstawę kalkulacji wynagrodzenia spółki należnego z tytułu wykonywania zawartej umowy, tj. zakupu kart przedpłaconych oraz nagród pieniężnych i rzeczowych, poniesionych w związku ze świadczeniem kompleksowej usługi na rzecz B.S.A.

Nie można jednak tej wykładni interpretować rozszerzająco i wywodzić na tej podstawie, że wszystkie wydatki wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

W przedstawionej sytuacji nie mamy bowiem do czynienia ze zwrotem poniesionych wydatków, lecz z sytuacją, w której spółka ponosi koszty w związku ze świadczeniem kompleksowej usługi za wynagrodzeniem ukształtowanym według określonego algorytmu. Każdy wydatek należy zatem indywidualnie ocenić pod względem negatywnych przesłanek ustawowych (zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów) wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Oprac. Ewa Matyszewska

@RY1@i02/2011/171/i02.2011.171.086.004a.001.jpg@RY2@

Katarzyna Sala prawnik w Auxilium

W stanie faktycznym będącym przedmiotem interpretacji należało rozstrzygnąć, czy podatnik świadczący na rzecz klienta usługę polegającą na odpłatnym organizowaniu i obsłudze programów motywacyjnych może zaliczyć do kosztów dla celów CIT wydatki na zakup nagród rzeczowych i pieniężnych oraz kart przedpłaconych wydawanych następnie wybranym uczestnikom tych programów. Należy zaznaczyć, że na mocy łączącej strony umowy obowiązek zakupu i wydawania nagród i kart jest jednym z elementów świadczonej przez podatnika usługi. Jak słusznie zauważył dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, skoro omawiane wydatki nie są przeznaczone na zwiększanie zainteresowania i popytu na usługi samego podatnika, to nie będą one stanowiły wydatków na reklamę ani tym bardziej wyłączonych z katalogu kosztów reprezentacyjnych podatnika. Co więcej, wydatki te nie będą również stanowić wyłączonej z katalogu kosztów darowizny. Zgodnie bowiem z kodeksem cywilnym istotą darowizny jest bezpłatne świadczenie na rzecz obdarowanego kosztem majątku darczyńcy. W opisanym przez podatnika stanie faktycznym wszelkie ponoszone przez niego wydatki pozostają w ścisłym związku z otrzymywanym od klienta wynagrodzeniem, wobec czego w trakcie trwania usługi nie dochodzi do jakiegokolwiek trwałego uszczuplenia majątku podatnika. Wobec tego dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie potwierdził stanowisko podatnika co do możliwości zaliczenia przez niego omawianych wydatków do kosztów.