Część rozrywkowa też jest kosztem

Firma organizująca kurs doszkalający ma prawo odliczyć od przychodu podatkowego wszystkie koszty związane z tym przedsięwzięciem nawet wtedy, gdy pewna jego część nie miała charakteru wyłącznie edukacyjnego.

Organizacja szkoleń przez firmy jest częstym przedmiotem sporów z fiskusem. Dzieje się tak za sprawą kursów, które składają się z części merytorycznej i integracyjno-rozrywkowej, a zaproszeni przez firmę uczestnicy to zarówno pracownicy, jak i kontrahenci. Sporne są wydatki, jakie przedsiębiorca może zaliczyć do swoich kosztów, dzięki którym może obniżyć podstawę opodatkowania i w konsekwencji zapłacić niższy podatek.

Organy podatkowe uważają, że część integracyjna skierowana do pracowników zwiększa efektywność pracy i przychody firmy i tym samym może stanowić koszt uzyskania przychodów. Jednak wydatki poniesione na organizację części rozrywkowej wiążą się tylko z wystawnością, dlatego uznać je należy za "wydatki na cele reprezentacyjne, które co do zasady są wyłączone z kosztów uzyskania przychodów". Organy są również zdania, że "część rozrywkowa nie stanowi elementu niezbędnego do realizacji głównego celu szkolenia, czyli przekazywania wiedzy".

Takie negatywne stanowisko fiskusa podważają jednak sądy administracyjne. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 5 kwietnia 2012 r. (II FSK 1891/10, prawomocny) oddalił skargę kasacyjną ministra finansów od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

WSA przyznał rację spółce, której zdaniem nie można z góry założyć, że część rozrywkowa spotkania będzie nosiła cechy reprezentacji. Skarżąca zwróciła też uwagę, iż część integracyjna szkolenia ma charakter uzupełniający względem części merytorycznej i jest skierowana nie tylko do kontrahentów, ale i pracowników. Niekorzystna interpretacja ministra finansów została w efekcie uchylona. W orzeczeniu WSA wskazał jednak, że minister przy ponownym rozpoznawaniu wniosku o wydanie interpretacji w sprawie szkoleń powinien bardziej szczegółowo zbadać stan faktyczny opisanego przez skarżącą spółkę zdarzenia. Przede wszystkim powinien wezwać podatnika do przedstawienia programu szkolenia, ustalić jego charakter i przedstawić warunki, jakie w jego w ocenie należy spełnić, by uznać wydatki na szkolenie za koszty.

Przemysław Molik

przemyslaw.molik@infor.pl

Podstawa prawna

Art. 15 ust. 1, art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. nr 74, poz. 397 z późn. zm.).