Opłata za certyfikat dla innej firmy jest kosztem
Jeśli sprzedaż wyrobów specjalistycznych wymaga wydania aprobat technicznych, to trzeba je uzyskać. Nakłady na ten cel są związane z działalnością i można je rozliczyć
Polska spółka z o.o. prowadzi działalność w zakresie sprzedaży siatek z włókien szklanych produkowanych przez spółkę niemiecką. Sprzedaż na terenie Polski wymaga posiadania aprobat technicznych. Ponieważ to polska spółka była zainteresowana wprowadzeniem tych siatek na rynek polski - w porozumieniu z producentem jako jego przedstawicielem - wystąpiła w jego imieniu o wydanie wspomnianych aprobat. Spółki uzgodniły, że wszelkie koszty dotyczące uzyskania aprobat poniesie polska spółka z o.o.
Poniesione wydatki zawierały dwa rodzaje kosztów. Pierwsze to opłaty wstępne (za weryfikację wniosków oraz techniczną ocenę siatek), które po otrzymaniu faktur spółka zakwalifikowała do kosztów innych niż bezpośrednie. Drugie to opłaty za wydanie (ale na rzecz niemieckiego producenta) certyfikatów i aprobat, które uznano za koszt w dacie ich poniesienia na podstawie otrzymanych faktur.
Czy polska spółka prawidłowo zaliczyła wszystkie wydatki do własnych kosztów uzyskania przychodów?
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o wyrobach budowlanych (Dz.U. nr 92, poz. 881 z późn. zm.) aprobaty technicznej udziela się dla wyrobu budowlanego, dla którego nie ustanowiono Polskiej Normy wyrobu lub którego właściwości użytkowe, odnoszące się do wymagań podstawowych, różnią się istotnie od właściwości określonej w Polskiej Normie.
Polska spółka, mimo że to ona zainteresowana jest nabyciem aprobaty technicznej, nie ma uprawnienia do samodzielnego występowania z wnioskiem wszczynającym postępowanie aprobacyjne. Przysługuje ono bowiem producentowi, grupie producentów wyrobu budowlanego lub podmiotowi kompletującemu zestaw wyrobów budowlanych.
W rozpatrywanej sprawie spółka polska uzyskała aprobaty techniczne za pośrednictwem wniosków składanych przez nią w imieniu niemieckiego producenta.
Jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o CIT (t.j. Dz.U z 2011 r. nr 74, poz. 97 z późn. zm.), koszty uzyskania przychodów to koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy. Wśród kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT nie ma wydatków ponoszonych na uzyskanie aprobat technicznych, zatem ten warunek został już spełniony.
Wydatki na aprobaty techniczne wykazują ścisły związek z działalnością spółki polskiej, ponieważ obrót siatkami jako wyrobami specjalistycznymi wymaga posiadania pozytywnej oceny potwierdzającej spełnienie wymagań dla tych wyrobów. Zatem można je uznać za koszty podatkowe.
Biorąc pod uwagę art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, należy zakwalifikowć je jako koszty pośrednie (inne niż bezpośrednie), przy czym koszty opłat wstępnych zalicza się w koszty w dacie ich poniesienia według otrzymanych faktur. Wynika to z braku możliwości przypisania ich do jakichkolwiek przychodów i okresu. Ponadto warunkują one rozpoczęcie postępowania aprobacyjnego (podobnie jak opłata wstępna przy leasingu operacyjnym).
Z kolei w odniesieniu do pozostałych wydatków, tj. za wydanie aprobat technicznych i warunkującego ich wydanie certyfikatu, z uwagi na znany termin ważności aprobat (5 lat od daty wydania) na podstawie art. 15 ust. 4d zdanie drugie ustawy o CIT rozlicza się je w czasie ważności aprobat.
z 11 lutego 2014 r., nr IPTPB3/423-434/13-4/IR
OPINIA EKSPERTA
@RY1@i02/2014/052/i02.2014.052.07100040b.802.jpg@RY2@
Łukasz Czekański doradca podatkowy współpracujący z kancelarią WKB Wierciński, Kwieciński, Baehr sp.k.
Analizując omawianą interpretację, w pierwszej kolejności należy podkreślić, iż dyrektor izby skarbowej słusznie ocenił, że opisane i poniesione przez podatnika wydatki mogą być zaliczone przez niego do kosztów uzyskania przychodów, mimo że z wnioskiem o wydanie aprobat technicznych wystąpił faktycznie inny podmiot. Organ prawidłowo uznał, że poniesienie tych wydatków przez podatnika było warunkiem koniecznym do prowadzenia przez niego działalności gospodarczej (sprzedaży produktów niemieckiego kontrahenta) i tym samym generowania przychodów. Oceniając poszczególne kategorie wydatków poniesione przez podatnika, tj. opłaty wstępne (dotyczące weryfikacji wniosków i technicznej oceny siatek) oraz wydatki dotyczące wydania aprobat i certyfikatu, dyrektor IS potwierdził prawidłowe moim zdaniem stanowisko podatnika, wskazujące, iż są to koszty pośrednie uzyskania przychodów (czyli takie, których nie da się przypisać do konkretnego strumienia przychodów, a które są konieczne do prowadzenia działalności).
Pozytywnie należy też ocenić stanowisko w sprawie opłaty wstępnej, która jako mająca charakter jednorazowy, warunkujący rozpoczęcie postępowania związanego z wydaniem aprobat (i jak się można domyślać, niezwiązana z oddzielną opłatą za wydanie aprobat i certyfikatu) może być uznana za koszt w momencie poniesienia, jak również dotyczące rozliczenia w czasie wydatków na wydanie aprobat i certyfikatu, z uwagi na termin ich ważności (a zarazem zastosowania) przekraczający rok.
Oprac. Ewa Ciechanowska
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu