Kontrowersyjny obowiązek poboru podatku u źródła od zaliczek

@RY1@i02/2015/006/i02.2015.006.18300040b.802.jpg@RY2@

dr Janusz Marciniuk doradca podatkowy, Marciniuk i Wspólnicy

Osoby prawne, które dokonują wypłat należności z tych tytułów, są obowiązane jako płatnicy pobierać w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat (art. 26 ust. 1 ustawy o CIT). Jednocześnie zaliczek na poczet usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, nie zalicza się do przychodów (art. 12 ust. 4 pkt 1). Ustawa CIT nie zawiera szczególnej regulacji dotyczącej opodatkowania zaliczek wypłacanych na poczet wynagrodzenia z tytułów określonych w art. 21 ust. 1 ustawy.

Analiza przepisów prowadzi do wniosku, że aby wypłata rodziła obowiązek podatkowy w zakresie podatku u źródła, musi stanowić przychód w rozumieniu ustawy CIT. W odniesieniu do zaliczek na poczet przyszłych usług obowiązek podatkowy nie powstaje. Jednak z punktu widzenia płatnika obowiązek pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego nie jest uzależniony od powstania przychodu dla odbiorcy zaliczki, ale od faktu wypłaty należności z określonego tytułu. Ponadto obowiązek ten ma być wykonany konkretnie w dniu wypłaty. Czekając do momentu wykonania świadczenia i powstania przychodu po stronie zagranicznego świadczeniodawcy, płatnik nie mógłby się więc wywiązać terminowo z nałożonego nań ustawowego obowiązku.

Organy podatkowe prezentują w tym zakresie dość jednolite stanowisko - uzasadniają obowiązek poboru podatku u źródła od wypłaconych zaliczek brzmieniem art. 26 ust. 1 ustawy o CIT, który nakłada na płatników obowiązek poboru podatku u źródła od wypłat należności z tytułu świadczeń określonych w art. 21 ust. 1 ustawy, nie zaś od przychodów z tych tytułów uzyskanych przez nierezydentów (np. dyrektor IS w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 22 kwietnia 2013 r. nr IPPB5/423-105/13-3/IŚ).

Oprac. KaJ