Jak w Sejmie dodano „w części”

Otóż w rządowym projekcie nowelizacji, złożonym w Sejmie 4 października 2017 r. (druk nr 1878), nie było sformułowania „w części”. Zaproponowany przez rząd art. 15c ust. 11 (zamieniony potem na art. 15c ust. 14) brzmiał: „Przepisu ust. 1 nie stosuje się do nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nieprzekraczającej w danym roku podatkowym kwoty 3 mln zł”.

Zwrot „w części” został dodany na posiedzeniu sejmowej komisji finansów publicznych (24 października 2017 r.). W sprawozdaniu tej komisji (druk 1943) proponowany art. 15c ust. 14 zawiera już zapis, że: „Przepisu ust. 1 nie stosuje się do nadwyżki kosztów finansowania dłużnego w części nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 3 mln zł”.

Ze stenogramu posiedzenia komisji wynika, że poprawkę zgłosił Wojciech Białończyk, legislator z sejmowego Biura Legislacyjnego. Zaproponował: „W ust. 11 należałoby doprecyzować: «nadwyżki kosztów finansowania dłużnego w części nieprzekraczającej w roku podatkowym”, tych 3 mln zł»”.

Przyjęta szybko zmiana nie wzbudziła niczyjego sprzeciwu, również obecnego na posiedzeniu komisji ówczesnego wiceministra finansów Pawła Gruzy.

Co więcej, na potencjalny problem z odczytywaniem nowych przepisów zwróciła uwagę jedna z organizacji uczestniczących w konsultacjach publicznych – Polskie Stowarzyszenie Inwestorów Kapitałowych – zanim jeszcze projekt nowelizacji trafił do Sejmu. Już wtedy stowarzyszenie sygnalizowało, że przepis w proponowanym przez MF brzmieniu sugeruje, iż „podatnik, u którego nadwyżka kosztów finansowania dłużnego przekracza limit, powinien zastosować ograniczenie do całości nadwyżki” (poprawka nr 189).

Obawy te rozwiało Ministerstwo Finansów: „Kwota 3 mln zł ma zastosowanie do wszystkich podatników, także do tych, których nadwyżka kosztów finansowania zewnętrznego przekracza tę wartość” – wyjaśniło. Taką informację można znaleźć w dokumencie będącym podsumowaniem zgłoszonych poprawek i oceny ich zasadności przez MF.

Dodanie więc potem przez sejmową komisję słów „w części” miało być tylko postawieniem kropki nad i.

Dlatego podatnicy, którzy teraz składają w tej sprawie wnioski o interpretację indywidualną, są przekonani, że dodanie sformułowania „w części” miało tylko na celu podkreślenie, iż nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego dzieli się na dwie odrębne części: jedną nieprzekraczającą 3 mln zł, zaliczaną do kosztów uzyskania przychodu bez ograniczeń, i drugą – przekraczającą kwotę 3 mln zł, do której zastosowanie ma art. 15c ust. 1 ustawy CIT. Ministerstwo Finansów uważa jednak inaczej, czego wyrazem są interpretacje indywidualne dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. ©℗

Dodanie przez sejmową komisję finansów publicznych słów „w części” miało być tylko postawieniem kropki nad i