Ministerstwo Finansów żąda zbyt wiele w zakresie rzeczywistego właściciela

fot. Materiały prasowe

Wojciech Majkowski, dyrektor w zespole ds. podatku CIT w KPMG w Polsce

Czy po opublikowaniu projektu objaśnień Ministerstwa Finansów w sprawie podatku u źródła stało się jasne, kiedy i jak należy ustalać, kto jest rzeczywistym beneficjentem?

Moim zdaniem są to zbyt daleko idące oczekiwania. W celu dochowania należytej staranności i zweryfikowania, czy podmiot otrzymujący należność jest rzeczywistym właścicielem, powinno wystarczyć badanie następujących kwestii: czy podmiot, któremu polski płatnik przekazuje należności, jest rezydentem danego państwa (co powinien potwierdzać certyfikat rezydencji), czy nie jest wyłącznie prawnym pośrednikiem lub powiernikiem, czy prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą i czy nie jest sztucznym ogniwem struktury. Jeśli jednak dana umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania (UPO) nie wymaga od płatnika stosowania klauzuli rzeczywistego właściciela w stosunku do danego rodzaju płatności, to nie powinno być obowiązku podejmowania dalszych działań w tym zakresie. Ustawa o CIT nie może narzucać obowiązku stosowania klauzuli, jeśli dana UPO (właściwa dla podatnika zgodnie z jego rezydencją) jej nie przewiduje. Przypomnę, że umowy te mają pierwszeństwo przed przepisami krajowymi.