Koronawirus odwołuje od dawna zaplanowane targi i konferencje. A to kosztuje...

Jeszcze do niedawna decyzję o odwołaniu wydarzenia podejmowali organizatorzy. Aktualnie wprowadzono zakaz imprez masowych. Niekiedy – mimo że impreza odbywała się planowo ‒ uczestnicy rezygnowali z udziału. W takiej sytuacji pojawia się pytanie, czy wydatki poniesione przez organizatora na przygotowanie imprezy, z której przeprowadzenia ostatecznie ten zdecydował się zrezygnować, stanowią nadal koszty uzyskania przychodów oraz dają prawo do odliczenia VAT. Analogicznie – czy wydatki uczestnika, poniesione na wzięcie udziału w imprezie, w której uczestnik ostatecznie nie zdecydował się wziąć udziału, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, a VAT naliczony przy takich zakupach podlega wciąż odliczeniu?

Odpowiedzi na tak postawiony problem nie znajdziemy w przepisach podatkowych. Próżno szukać w ustawie z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 865; ost.zm. Dz.U. z 2020 r. poz. 183; dalej: ustawa o CIT) czy ustawie z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 106; dalej: ustawa o VAT) zapisów, które jednoznacznie sankcjonowałyby dotychczasowe rozliczenia podatkowe, także w sytuacji, w której istotnie zmieniają się okoliczności, w związku z którymi wydatki zostały poniesione. Nie ma w prawie podatkowym żadnej klauzuli generalnej odnoszącej się do skutków działania siły wyższej. Tym samym, kiedy dochodzi do rozwiązania imprezy przez organizatora czy też rezygnacji z udziału przez jej uczestnika, wskutek działania siły wyższej, czy – co jest obecnie najczęstszym przypadkiem – prewencyjnie, w związku z samą obawą wystąpienia siły wyższej, sięgnąć należy do zasad ogólnych.