Finansowanie podnoszenia kwalifikacji pracowników z premią podatkową

Koniec wakacji, a za chwilę rozpoczęcie roku akademickiego, to dla wielu osób, które już ukończyły swoją zasadniczą część drogi edukacyjnej, dobry moment na podjęcie działań służących dalszemu podnoszeniu kwalifikacji, zdobywaniu nowych umiejętności i wiedzy. Aktywność taka oczywiście wiąże się z dodatkowymi, niejednokrotnie sporymi wydatkami. Z tego powodu osoby pozostające w zatrudnieniu często oczekują ze strony zlecającego pracę wsparcia w dźwiganiu ciężaru ekonomicznego rozwoju zawodowego. W praktyce takie oczekiwania w mniejszym lub większym zakresie są spełniane. Co ciekawe, niejednokrotnie dotyczy to nie tylko osób zatrudnionych w ramach stosunku pracy, lecz także na podstawie umów cywilnoprawnych, i to nie tylko tych, w ramach których wypłacający wynagrodzenia pełni funkcję płatnika PIT, lecz także gdy wykonawca pracy sam opodatkowuje swoje dochody czy przychody, czyli w relacji B2B. Tutaj ograniczymy się jednak do kwestii rozliczeń podatkowych pracodawcy w jego podatku dochodowym, które są związane z podnoszeniem kwalifikacji przez osoby pozostające z nim w stosunku pracy.

Czy to koszty uzyskania przychodów

Wielu pracodawców decyduje się na finansowanie czy współfinansowanie świadczeń związanych z podnoszeniem kwalifikacji osób świadczących pracę, a nawet zapewnia im stosowne świadczenia (np. kupuje usługi edukacyjne, by następnie przekazać pracownikom i osobom współpracującym). Oczywiste jest, że podatnicy PIT i CIT, którzy ponoszą takie wydatki, chętnie podzieliliby się ich ciężarem ekonomicznym z fiskusem, uwzględniając je w rachunku podatkowym po stronie kosztów. Wówczas pojawia się jednak pytanie, czy taki koszt na pewno można rozpoznać.