Trzy sposoby zaliczania wydatków na prace rozwojowe

Podatnicy będą mieli prawo wyboru zaliczenia kosztów prac rozwojowych do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia lub jednorazowo po ich zakończeniu albo przez odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnej i prawnej, jeżeli podejmą decyzję o ich amortyzacji. Taką możliwość przewiduje rządowy projekt nowelizacji ustaw o podatkach dochodowych od osób fizycznych oraz od osób prawnych, który jest po pierwszym czytaniu w Sejmie. Ustawa ma wejść w życie po 14 dniach od ogłoszenia.

Zaliczenie w dacie poniesienia

Koszty prac rozwojowych będą mogły być zaliczane do kosztów na trzy sposoby. Po pierwsze, w dacie ich poniesienia. Za dzień poniesienia kosztu zasadniczo uważa się dzień, na który ujęto go w księgach rachunkowych na podstawie faktury (rachunku) albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów. Natomiast w przypadku podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów za dzień poniesienia kosztu uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu.

Po drugie, tak jak dotychczas, podatnik będzie mógł zaliczyć koszty prac rozwojowych jednorazowo, w roku podatkowym, w którym zostały one zakończone. Po trzecie, będzie je można zaliczyć do kosztów pośrednio przez odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych, na obecnych zasadach.

Pozytywne zakończenie

Zgodnie z obowiązującymi przepisami, koszty prac rozwojowych zakwalifikowane jako wartości niematerialne i prawne podlegają amortyzacji podatkowej w przypadku ich pozytywnego zakończenia, którego wynik może być wykorzystywany na potrzeby działalności gospodarczej podatnika. Muszą być tylko spełnione następujące warunki:

produkt lub technologia wytwarzania są ściśle ustalone, a dotyczące ich koszty prac rozwojowych wiarygodnie określone oraz

techniczna przydatność produktu lub technologii została przez podatnika odpowiednio udokumentowana i na tej podstawie podatnik podjął decyzję o wytwarzaniu tych produktów lub stosowaniu technologii, oraz

koszty prac rozwojowych zostaną pokryte spodziewanymi przychodami ze sprzedaży tych produktów lub zastosowania technologii.

Amortyzacja tych wartości niematerialnych i prawnych nie może być krótsza niż 12 miesięcy. Jeżeli prace rozwojowe nie zakończyły się wynikiem pozytywnym, ich koszty mogą być uznane bezpośrednio za koszt podatkowy w roku, w którym nastąpiło ich zakończenie.

Umożliwienie przedsiębiorcom pełnego i bieżącego rozliczenia ponoszonych kosztów prac rozwojowych już w trakcie ich trwania może przyczynić się do istotnego wsparcia prorozwojowego.