Beneficjent dochodów korzysta z obniżonej stawki podatku

@RY1@i02/2012/206/i02.2012.206.18300040d.802.jpg@RY2@

Dr Janusz Fiszer partner w PwC, docent Uniwersytetu Warszawskiego

Pojęcie beneficjenta dochodów występuje w art. 10, 11 i 12 umów, a więc w przepisach dotyczących unikania podwójnego opodatkowania transgranicznych płatności z tytułu tzw. biernych kategorii dochodu, czyli dywidend, odsetek i należności licencyjnych. Ma ono to znaczenie, że maksymalna stawka podatku, który może być pobrany u źródła przez państwo, z którego dokonywana jest wypłata, czyli przez tzw. państwo źródła, może zostać obniżona w stosunku do podstawowej stawki ustawowej jedynie w przypadku, gdy podmiot otrzymujący daną płatność jest faktycznym, tj. ekonomicznym beneficjentem, a więc osobą, która faktycznie dysponuje danym dochodem.

W większości polskich nowszych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania stosowane jest określenie "osoba uprawniona do ...", względnie "odbiorca, który jest [...] faktycznym właścicielem". Z kolei w niektórych starszych umowach podatkowych stosowane jest jedynie szersze pojęcie "odbiorca".

Intencją takiej modyfikacji postanowień art. 10, 11 i 12 typowej umowy było ograniczenie dostępu do benefitów wynikających z obniżonej stawki podatku pobieranego u źródła jedynie do podmiotów faktycznie uprawnionych do takich korzyści, a więc do osób mających siedzibę lub miejsce zamieszkania w jednym lub obu państwach stronach danej umowy, a nie do podmiotów, które de facto nie spełniają tego warunku. Nie są zatem osobami uprawnionymi, a jedynie np. korzystają z usług pośrednika finansowego, zlokalizowanego w jednym z państw stron takiej umowy, co formalnie mogło wynikać z uprzednio stosowanego określenia "odbiorca", użytego w Konwencji Modelowej OECD w wersji z 1963 r. Pojęcie beneficjent dochodów pojawiło się już w Konwencji Modelowej OECD w wersji z 1977 r. i powoli zaczęło być stosowane w polskich umowach podatkowych, wzorowanych na tej konwencji.

Not. MGM