17 lutego przyszłego roku będzie smutnym dniem dla urzędników

Obecna władzy lubi takie podniosłe inicjatywy. Będzie to kolejna okazja do narodowego świętowania i przyznawania nowego odznaczenia zasłużonym dla służby cywilnej. Takie m.in. rozwiązania znalazły się w tym projekcie. Wolałbym jednak, aby na 100-lecie uchwalenia pierwszej, jak na tamten czas nowoczesnej ustawy, powstał kodeks urzędniczy lub ustawa o urzędnikach. Na początku kadencji nawet był taki pomysł i szeroko o tym dyskutowano w kancelarii premiera. Niestety na zapowiedziach się skończyło, a wprowadzone w 2016 r. zmiany sprawiły, że mamy teraz tylko zgliszcza korpusu, a na wysokie stanowiska urzędnicze można bez zbędnej zwłoki zatrudniać ludzi zaufanych ministra lub wojewody. Razi mnie ta bylejakość. Tym bardziej że w projekcie nowelizacji wprowadza się ułatwienia dla cudzoziemców i większą uznaniowość dla komisji konkursowej, która będzie mogła wyłaniać kandydatów niespełniających do końca warunków niezbędnych, aby zostać urzędnikiem. Smutne jest to, że szef służby cywilnej wierzy, iż po tych zmianach administrację rządową zaleje rzesza wykwalifikowanych kandydatów. Po 100 latach możemy powiedzieć, że neutralny politycznie korpus urzędniczy to w dużej mierze fikcja niemająca nic wspólnego z tym, co uchwalali nasi przodkowie. Obecnie każda ekipa rządowa przejmując władzę, zaczyna właśnie od wymiany tych kadr.

Każdy urzędnik, zwłaszcza ten, który pracuje w terenie, może śmiało powiedzieć, że ta piękna rocznica będzie smutnym dniem. Nie będzie przecież podwyżek dla wszystkich, tylko dla wybranych. Fundusz wynagrodzeń wzrośnie, ale niewiele i nie pokryje prognozowanej inflacji. Członkowie korpusu nie mogą strajkować, ale mogą w inny sposób zamanifestować w dniu swojego święta sprzeciw wobec tego, jak po 100 latach są traktowani przez obywateli i rządzących. Kiedyś urzędnik to był ktoś, a teraz dla młodych praca w ministerstwie za nieco ponad 3 tys. zł na początku kariery przestała być atrakcyjna. Nie mówiąc już o wątpliwym prestiżu.