Zgniatamy sombrero, czyli światełko w tunelu

Na szczęście nie skradnie nam jednak festiwalu demokracji, bo z pomocą przyjdzie prawdziwy polski blue chip i przedmiot zazdrości takich gigantów logistyki, jak Amazon czy Apple, czyli Poczta Polska. I chociaż nie ma niczego miłego w perspektywie kolejnych słonecznych dni i ciepłych wieczorów straconych przez pandemię, to nie wszystko jest stracone, a na końcu tunelu w końcu pojawiło się światło. Chociaż lepiej byłoby powiedzieć, że bije ono z opadającego zbocza krzywej dzwonowej, jak nazywa się graficzna reprezentacja dziennej liczby potwierdzonych zakażeń koronawirusem.

Rozszyfrowanie tego wykresu nie jest trudne. Dopóki krzywa się wznosi, w danym kraju z dnia na dzień odnotowuje się coraz więcej przypadków. Kiedy spada, zakażeń stwierdza się coraz mniej. Pośrodku między jednym a drugim ramieniem jest szczyt – punkt, w którym jest najgorzej, ale po przejściu którego jest już tylko lepiej. Nie ma możliwości, abyśmy w ciągu ostatnich tygodni nie zetknęli się z tym wykresem. Służył jako wizualne uzasadnienie, dlaczego mamy nie wychylać nosa z domu, najczęściej w towarzystwie frazy „spłaszczyć krzywą” (lub, jak obrazowo powiedział jeden z najsłynniejszych „covidowców” Boris Johnson, „zgnieść sombrero”). Logika jest prosta: jeśli ludzie będą siedzieć w domach, liczbę zachorowań uda się opanować, a krzywa będzie jak Góry Świętokrzyskie – niewysoka, a podejście łatwe. Jeśli nie zrobimy nic i wirus będzie szalał, krzywa zrobi się stroma, jak szlak na Rysy.