Ukraiński Panteon Narodowy. Pamięć historyczna na Ukrainie powinna powstawać organicznie

Właściciele ogrodów, szczególnie przybici obecnymi upałami, pocieszają się, że na wyhodowanie udanego trawnika potrzeba kilkuset lat. Niestety podobnie ma się rzecz z „panteonami narodowymi”. Rosną one jak skały osadowe, doświadczając różnych tektonik, przypływów krytyki albo podziwu, wielkich narodowych debat i „odbrązawiania”, aż wreszcie po wiekach z grubsza wiadomo: Chrobry, Batory, Norwid, Skłodowska, a i to może się zmienić. Panteon wznoszony ad hoc może się stać zapisem instrumentalnego, doraźnego rozumienia przeszłości, źródłem emocji, a po kilkunastu latach – przedmiotem kolejnych rewizji historycznych.