Kryzys nie oznacza śmierci kapitalizmu

Czy obecny kryzys stanowi coś w rodzaju punktu zwrotnego, po którego jednej stronie znajduje się wywołana siłami rynku globalizacja, kapitalizm finansowy i dominacja Zachodu, a po drugiej – protekcjonizm, regulacje oraz dominacja Azji? Czy może historycy uznają, że to tylko wydarzenie spowodowane przez głupców i niewiele znaczące? Osobiście sądzę, że skończy się na czymś pomiędzy. Z uwagi bowiem na zdecydowaną reakcję polityczną nie jest to ani Wielki Kryzys, ani rok 1989 w wydaniu kapitalistycznym.