Piramidy ekonomicznego absurdu

Ratowanie banków przez zadłużanie finansów publicznych skończyło się spektakularną klapą. Z kryzysu 2008 r. wpadliśmy w kryzys roku 2010. Kłopoty pojedynczych instytucji finansowych przeniosły się na problemy całych kontynentów. Ciekawe, jak mocno rzeczywistość musi uderzyć, żeby ostatecznie pogrzebała wszystkie te wymyślne modele sterowanej gospodarki? Widać mocniej niż trzęsienie ziemi, tsunami i wybuch elektrowni atomowych jednocześnie. W dzień po japońskiej tragedii odezwał się architekt historycznego programu stymulacyjnego prezydenta Baracka Obamy, Larry Summers. W rozmowie w CNBC ogłosił, że kataklizm jest szansą na wydobycie Japonii z 16-letniej stagnacji. Zastrzyk 180 miliardów dolarów ma, zdaniem Summersa, nie tylko pomóc w odbudowie domów, portów i fabryk, ale też PKB trzeciej na świecie gospodarki. "A jak ruszy Japonia, to za nią cały świat" - oznajmił. Nic, tylko Bóg nam zesłał katastrofę, żeby dokończyć dzieło Obamy.