Kryzys idzie, płaca rośnie

W natłoku informacji o zbliżającym się ekonomicznym dołku, rosnącym bezrobociu i zwolnieniach grupowych większości umknie pewnie informacja o tym, że od 1 stycznia o 100 zł wzrośnie płaca minimalna. Wyniesie 1600 zł, a na rękę - niecałe 1200. Oczywiście można zadać rządzącym pytanie: jak żyć za takie pieniądze? Jak utrzymać za nie rodzinę? Dlaczego w Polsce będą biedni pracujący na pełny etat?

To pytania zasadne. Tak samo jednak jak te: czy płaca minimalna powinna najszybciej rosnąć w czasie kryzysu? Czy o jej wysokości powinni decydować politycy, czy też sytuacja ekonomiczna? Od 2008 r., czyli od początku problemów związanych ze światowym spowolnieniem gospodarczym, płaca minimalna w Polsce wzrosła o 42 proc. Oczywiście startowała z niewielkiego pułapu, jednocześnie rosło też przeciętne wynagrodzenie (mimo np. zamrożenia płac w budżetówce) i daleko nam do Luksemburga z jego płacą minimalną na poziomie 1,8 tys. euro. Ale czy nie oznacza to, że już najwyższa pora, aby zmienić mechanizm ustalania jej wysokości. Czy najniższa płaca nie powinna szybować w górę w czasie prosperity i ostro hamować w razie kryzysu?

Dwa lata temu ówczesny wicepremier Waldemar Pawlak przedstawił propozycję zgodnie z którą wysokość najniższego wynagrodzenia miałby być ściśle powiązana ze wzrostem PKB. Mogłaby nawet zostać obniżona w razie recesji. Nic z tych planów jednak nie wyszło. Pomysł ten - w zmodyfikowanej wersji - przejęła NSZZ "Solidarność" i w ubiegłym roku wniosła obywatelski projekt w tej sprawie do Sejmu. Tam propozycje te oczywiście utknęły. I tak oto w zależności od widzimisię rządzących dalej będziemy świadkami żonglerki płacą minimalną. W kompletnym oderwaniu od rzeczywistości.

@RY1@i02/2012/252/i02.2012.252.183000500.802.jpg@RY2@

Łukasz Guza, zastępca kierownika działu praca

Łukasz Guza

zastępca kierownika działu praca