Praca pracy nierówna

Nasza dotknięta spowolnieniem gospodarka ma się coraz lepiej, deficyt budżetowy będzie mniejszy, niż planowano, a zatrudnienie w przyszłym roku według najnowszych prognoz, o których piszemy dziś w DGP, wzrośnie. Brzmi wspaniale. Jest jednak jedno ale.

Rynek w Polsce jest rynkiem pracodawcy, a nie pracownika. To firmy dyktują warunki. Być może dlatego mamy tak wiele elastycznych form zatrudnienia. To określenie w biznesowym słowniku zyskało wielką popularność. Niemal tak dużą jak optymalizacja, czyli nic innego jak cięcie kosztów i redukcje. A co oznaczają elastyczne formy zatrudnienia? Przede wszystkim umowy cywilnoprawne i samozatrudnienie. Wszystko, tylko nie etat z dołączonym do niego pakietem pracowniczych praw. Ot choćby takiej płacy minimalnej, zwolnienia lekarskiego czy urlopu wypoczynkowego. Firmy robią wiele, by w trudnych czasach utrzymać zyski. Bardzo często dzieje się to jednak kosztem pracownika. Zdarza się i tak, że sytuacja przedsiębiorstwa ulega poprawie, ale nie przekłada się to w żaden sposób na sytuację zatrudnionych w nim osób. Bo skoro decydowały się pracować za płacę minimalną, to jaki jest, z punktu widzenia pracodawcy, sens podnoszenia wynagrodzenia? A jeśli się komuś nie będzie podobać? Cóż, przy tak wysokim bezrobociu zawsze znajdzie się ktoś na jego miejsce. Niestety, takie krótkowzroczne myślenie jest wręcz zabójcze dla całej gospodarki. Niezadowoleni ludzie głosują nogami - stąd tak wielka fala zarobkowej emigracji młodych. A to w prostej linii prowadzi do katastrofy demograficznej. To także brak popytu na rynku, co przecież rykoszetem uderza w przedsiębiorców. I na koniec to pogłębiające się rozwarstwienie społeczne. Bo choć wolny rynek sprzyja wszystkim, to jednak bardziej bogatym niż biednym. Może więc warto przypomnieć sobie hasło solidarności społecznej? W dłuższej perspektywie to wszystkim się opłaci.

@RY1@i02/2013/238/i02.2013.238.00000020b.802.jpg@RY2@

Mirosław Mazanec sekretarz redakcji

Mirosław Mazanec

sekretarz redakcji