Chwała słoikom! Obyśmy ich mieli jak najwięcej

Przeprowadziłam mały test wśród znajomych, którzy mieszkają w Warszawie, w innych polskich miejscowościach (różnej wielkości) i za granicą. O każdym z nich wiedziałam, czy żyje w danym miejscu od urodzenia (ewentualnie od pokoleń), czy też przyjechał tu za pracą, za ukochanym (ukochaną), za lepszym albo spokojniejszym życiem, czy zamierza zostać na stałe lub jest to tylko przystanek w podróży. Każdemu zadałam dwa pytania: 1) czy lubisz jedzenie i przetwory domowe?, 2) czy czułbyś się obrażony, gdyby ktoś cię nazwał słoikiem, dlatego że w słoikach przywozisz takie specjały? Odpowiedzi mnie nie zaskoczyły. Brzmiały: Nie. Na oba pytania. Choć przy drugim były wahania, żarty i dodatkowe określenia: plastiki, folie, kartony, a nawet skrzynki - przecież nie wszystko da się przetransportować w słoikach. I dopytywania, o co chodzi z tymi słoikami. No tak, nie wszyscy moi respondenci byli z Warszawy. I nie wiedzieli, że w mieście Syrenki tak się określa ludzi, którzy stąd nie pochodzą, wyjeżdżają do domów rodzinnych na weekendy i święta (i przywożą stamtąd różne produkty, często w słoikach), są po prostu napływowi.