Polska Partia Siedzących w Szatni

Polskie życie publiczne przypomina oczekiwanie na wielki mecz. Ekscytujemy się spekulacjami, kto zagra w podstawowym składzie, jaką taktykę wybierze trener albo czy wreszcie środkowy napastnik przestanie kłócić się ze skrzydłowym i może nawet zaczną podawać sobie piłkę. Ale tu podobieństwa się kończą. A zaczynają różnice. Choćby ta, że w piłce wraz z pierwszym gwizdkiem sędziego uwaga kibiców przenosi się na murawę. Tymczasem w naszym życiu publicznym ten wielki mecz, na który wszyscy czekają, najczęściej w ogóle się nie zaczyna. A nawet jeśli dochodzi do skutku, i tak nikogo to nie interesuje.