Działalność naukowa a interes publiczny

Wykorzystywanie osiągnięć nauki jest podstawą kształtującego się obecnie nowego modelu społecznego zwanego społeczeństwem wiedzy. Termin ten, spopularyzowany w ostatnich latach, został w rzeczywistości po raz pierwszy użyty już w 1947 r. przez Norberta Wienera w książce dotyczącej relacji między cybernetyką i społeczeństwem. Wtedy jeszcze jako zupełnie hipotetyczna konstrukcja myślowa. Dzisiaj określamy nim pewien pożądany model społeczny, w którym kluczową rolę odgrywają edukacja (na wszystkich poziomach), badania naukowe jako przejaw ludzkiej potrzeby poznawania świata i centralne źródło innowacji, skuteczna ochrona praw własności intelektualnej, regulacje rynkowe sprzyjające nowatorskim działaniom, powszechna kultura wspierania ludzkiej kreatywności i przedsiębiorczości. Cechy charakterystyczne społeczeństwa wiedzy to zwiększający się udział w strukturze zawodowej wysoko wykwalifikowanych specjalistów, rosnąca rola procesów wytwarzania i wykorzystywania wiedzy prowadząca do wzrostu gospodarczego znaczenia nowych usług i innowacyjnej produkcji oraz racjonalizacja systemu podejmowania decyzji na wszystkich szczeblach zarządzania. Zmiany społeczne tego typu uznawane są powszechnie za bardzo atrakcyjny scenariusz rozwojowy, zbliżający nas do wymarzonego, symbolicznie rozumianego modelu społeczeństwa mądrości.