Zuzanna i sędziowie

Apokryficzna historia pięknej Zuzanny napastowanej przez lubieżnych starców miała przypominać, że zjawiskiem poniekąd naturalnym, choć niepożądanym, jest sytuacja, kiedy urząd związany ze społecznym zaufaniem i szczególnego rodzaju odpowiedzialnością obejmuje osoba niespełniająca odpowiednich kryteriów moralnych. Opisane w Księdze Daniela wydarzenie rozegrało się wśród diaspory żydowskiej przebywającej na wygnaniu w Babilonie. Choć wszystkich poddanych babilońskiego monarchy obowiązywało prawo państwowe, w relacjach pomiędzy sobą społeczność żydowska rządziła się własnymi, ściśle związanymi z wyznawaną religią regulacjami. W tych warunkach szczególnym autorytetem cieszyli się wśród Żydów sędziowie. Lud powierzał to stanowisko osobom starszym, statecznym i cieszącym się nieposzlakowaną opinią. Dzięki ich aktywności udawało się rozstrzygać spory oraz skutecznie prowadzić mediacje bez angażowania we własne sprawy znienawidzonego aparatu administracyjno-sądowego Babilonu.