Nie można kwestionować podstawowych zasad rynku
O dnotowane w ostatnim czasie zwiększenie obciążeń kredytowych, związane ze wzrostem stóp procentowych, stało się katalizatorem dla postulatów zmierzających do kwestionowania przez kredytobiorców zobowiązań wynikających z zawartych umów kredytowych i kosztów związanych ze zmianami stóp procentowych. Chodzi w szczególności o opinie mające na celu podważenie prawidłowości obliczania wskaźnika referencyjnego WIBOR czy postulaty jego „zamrożenia” na stałym poziomie. Obie grupy działań i postulatów wymagają zajęcia stanowiska przez nadzór finansowy.
Odnosząc się do samego wskaźnika referencyjnego WIBOR, należy wskazać, że jego opracowywanie od kilku lat podlega nadzorowi ze strony Komisji Nadzoru Finansowego (KNF), z uwagi na obowiązywanie rozporządzenia BMR (rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady UE w sprawie indeksów stosowanych jako wskaźniki referencyjne w instrumentach finansowych i umowach finansowych lub do pomiaru wyników funduszy inwestycyjnych). Rozporządzenie to nałożyło szereg wymagań w zakresie zarządzania procesami i metodami opracowywania wskaźników referencyjnych.
Metoda opracowywania wskaźnika referencyjnego WIBOR była przedmiotem oceny KNF w ramach postępowania w sprawie zezwolenia na prowadzenie działalności administratora wskaźników referencyjnych przez GPW Benchmark SA. KNF uznała, że spełnione zostały wymogi regulacyjne określone w BMR. Cały proces kwotowania w każdym banku uczestniczącym w panelu wskaźnika referencyjnego WIBOR jest poddany wewnętrznym procedurom sprawdzającym (tzw. trzy linie obrony), weryfikacji przez administratora, okresowemu sprawdzaniu przez zewnętrznego i niezależnego audytora, a wreszcie nadzorowi publicznemu sprawowanemu przez KNF. Jak dotąd nie odnotowano żadnego przypadku manipulowania danymi, które wykorzystywane są przez administratora wskaźnika referencyjnego WIBOR.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.