Modelu rynku hipotek nie zbudujemy na miękkim prawie
W ostatnich tygodniach coraz więcej mówi się o tym, że Komisja Nadzoru Finansowego nie pozwala refinansować kredytów hipotecznych o stałej stopie kredytami zmiennoprocentowymi (pisałem o tym w tekście „Nie będzie jazdy na fali obniżek stóp”, DGP z 17 lipca br.). W ten sposób została zablokowana możliwość skorzystania przez klientów na zbliżających się obniżkach stóp procentowych. Posiadacze hipotek o stałym oprocentowaniu przez pięć lat (najczęściej) spłacają kredyt według stawek ustalonych (najczęściej) wtedy, gdy stopy były wysokie. Chociaż Rada Polityki Pieniężnej już wkrótce koszt pieniądza obniży, z wyprzedzeniem zapowiada to spadek stawki WIBOR, u „stałoprocentowców” nic się nie zmieni. Przejście na kredyt o oprocentowaniu zmiennym oznaczałoby zaś stopniowe zmniejszanie comiesięcznej raty.
Nadzór nie zabronił refinansowania kredytu stałoprocentowego kolejną „stałą stopą” ani zgadzania się na obniżkę oprocentowania, pod warunkiem że nadal będzie ono przez określony okres stałe. W tym drugim przypadku banki nie powinny pobierać żadnych dodatkowych opłat. Bankowcy całkiem realnie zaczynają obawiać się sytuacji, w której sprytni klienci zaczną refinansować swoje hipoteki raz za razem. Tak, żeby być jak najbliżej trendu obniżek stóp.
Ten scenariusz może wydawać się teoretyczny, ale w ostatnich latach w odniesieniu do hipotek wiele czysto teoretycznych rozwiązań nabierało realnych kształtów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.