Przyda się coś dla równowagi

Sporo czasu zajęło Polsce zaimplementowanie przepisów unijnej dyrektywy work-life balance z 2019 r., ale wreszcie się doczekaliśmy. 26 kwietnia zaczną obowiązywać zmiany w kodeksie pracy, których celem jest zapewnienie większej równowagi między życiem zawodowym a prywatnym, z czym u nas od lat nie jest najlepiej. Tym bardziej dziwi, że polscy politycy tak długo się zbierali z transformacją unijnych wytycznych w obowiązujące nad Wisłą normy prawne. To zresztą specyfika naszego kraju, w którym rządzący najwyraźniej nie do końca ufają „pomysłom Brukseli”, więc robią wszystko, by zaimplementować unijne normy jak najpóźniej. Niedawna dyrektywa Omnibus, zwiększająca świadomość konsumencką, również została wprowadzona w Polsce z poślizgiem – dopiero z początkiem bieżącego roku. Rezultat: podczas ostatniego Black Friday polskim konsumentom niełatwo się było zorientować, które z promocji są fikcyjne, a na które rzeczywiście warto się skusić.

Korekta kultury

Jednym z problemów, któremu mają zaradzić nowe przepisy, jest nierówny podział obowiązków domowych między płciami. Według OECD Polki spędzają na wykonywaniu takich czynności jak opieka nad dziećmi i seniorami, sprzątanie czy robienie zakupów aż 295 minut dziennie. Polacy tylko 159 minut. Oczywiście ten nierówny podział nie jest tylko naszą specyfiką. W żadnym kraju UE liczba godzin spędzanych na obowiązkach domowych wśród kobiet nie jest równa lub choćby zbliżona do analogicznej, którą na czynności domowe poświęcają mężczyźni. Najbliżej jest do tego Danii (odpowiednio 243 i 186 minut). W państwach najbardziej konserwatywnych te różnice są jeszcze bardziej drastyczne. W Turcji mężczyzna spędza na nieodpłatnej pracy dla gospodarstwa domowego zaledwie 68 minut dziennie, za to kobiety aż 305 minut. Ogromne różnice występują także na Dalekim Wschodzie (Japonia, Korea Południowa) i w niektórych krajach Unii Europejskiej. W Portugalii panie zajmują się domem przez trzykrotnie dłuższy czas niż panowie. We Włoszech ta różnica jest 2,5-krotna.