Długa lista zadań dla przyszłego wicepremiera-ministra finansów
N ajważniejszym celem polityki gospodarczej przyszłego rządu będzie naprawa instytucji. Ekonomia instytucjonalna podkreśla, że to one mają kluczowe znaczenie w rozwoju społeczno-gospodarczym. Ich ewolucja była niewątpliwie głównym czynnikiem sukcesu polskiej transformacji w latach 1989–2015. Niestety, ostatnie osiem lat to okres regresu, który ogranicza szanse rozwojowe naszego kraju. Centralizacja władzy, wzrost roli państwa w gospodarce, ograniczanie konkurencji, monopolizacja w sektorach z dominującą rolą spółek z udziałem Skarbu Państwa, np. bankowym czy paliwowo-energetycznym, tworzenie partyjnej nomenklatury przy pogarszaniu stanu polskiej demokracji i praworządności – to tylko niektóre przejawy transformacji regresywnej (pojęcia tego używał prof. Jerzy Wilkin).
Polska w ostatnich latach spada we wszystkich najważniejszych rankingach organizacji międzynarodowych. W ostatnim publikowanym przez Bank Światowy rankingu Doing Business zsunęliśmy się z wysokiego 23. miejsca w 2015 r. na 40. miejsce w 2019 r. Z kolei według Worldwide Governance Index 2021 znaleźliśmy się w ostatniej dziesiątce we wszystkich sześciu kategoriach, a w sprawności rządzenia spadliśmy na pozycję 28. w grupie państw UE-30.
Transformacja regresywna powoduje konkretne, mierzalne koszty dla gospodarki. Można do nich zaliczyć: utracone korzyści wynikające z powodu niskiego poziomu inwestycji, spowodowane również brakiem unijnych pieniędzy, koszty wynikające ze złej alokacji środków budżetowych, w tym tych na przeskalowane inwestycje, i konsekwencje niskiej jakości zarządzania spółkami kontrolowanymi przez Skarb Państwa przez partyjnych nominatów. Warto także pamiętać o dodatkowych kosztach finansowych związanych z wypychaniem wydatków do tzw. funduszy pozabudżetowych.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.