Agenci Михаил i Антон. Będzie porażająco

To jednak nic w porównaniu ze skalą kolaboracji, której dopuścili się Macierewicz i Dworczyk. Pierwszy zasłynął z tego, że na polecenie Rosjan z uporem maniaka i nie zważając na wylewającą się na niego krytykę, budował nowy rodzaj sił zbrojnych – WOT. Kto wie, czy aby pomóc w opanowaniu Polski powiatowej, obrona terytorialna nie miała współpracować z lokalnymi kwiaciarniami i organizować finansowane przez Kreml przetargi na bukiety, które wdzięczna Rosji ludność miała wręczać czołgistom armii najeźdźczej. Dworczyk inaczej dał wyraz swojej miłości do Władimira Putina. Dla niepoznaki w marcu i kwietniu 2022 r. wypuszczał się do Kijowa i na Charkowszczyznę. A konkretnie pod Cyrkuny, gdzie okupacją trudnili się jego mocodawcy. Tam też – dla niepoznaki przekazywał Ukraińcom granatniki przeciwpancerne i amunicję. Już po wyzwoleniu północnych rubieży Charkowa i odepchnięciu Rosjan z Cyrkun, w maju 2022 r., z wyraźnym smutkiem na twarzy pozował do zdjęć na tle przejętych przez Ukraińców zapasów amunicji. W tym pocisków do systemów Grad.

I Macierewicz, i Dworczyk to specjaliści. Wiedzą, że w pracy operacyjnej w charakterze agenta kluczowa jest legenda. Dlatego cały czas konsekwentnie ją budowali. Jeszcze przed wojną dziwiłem się, gdy w Kijowie od osób z ministerstwa obrony słyszałem o działaniach Macierewicza. Trudno było zrozumieć, dlaczego jego ówczesny zastępca Tomasz Szatkowski (dziś przedstawiciel przy NATO) więcej czasu spędzał nad Dnieprem niż w Warszawie. A działo się to na długo przed rosyjską inwazją. Swoistym paradoksem była również współpraca w czasach Macierewicza Jednostki Wojskowej Komandosów z Lublińca z pododdziałami specjalnymi ukraińskiej piechoty morskiej, która obecnie broni Krynek na lewym brzegu Dniepru. Jeszcze większym zaskoczeniem okazała się obecność żołnierzy JWK w ośrodkach – stworzonego we współpracy z Polską rządzoną wówczas przez PiS – dowództwa sił specjalnych Ukrainy w podkijowskich Browarach. Byli oni tam nawet w dniu wybuchu wojny i jakiś czas później. Czego jednak nie robi się dla zamaskowania prawdziwych intencji. Można kreować naprawdę wszystko. Nawet wysłać na Ukrainę ponad 300 czołgów, aby zaspokoić oczekiwania Putina. W tej materii granicą jest tylko wyobraźnia.