Kronika prawa.pl

Dziennik Ustaw z 17 września 2012 r.

Rady Ministrów z 14 września 2012 r. w sprawie wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę w 2013 r.

1 stycznia 2013 r.

W przyszłym roku minimalne wynagrodzenie za pracę w wysokości wyniesie 1600 zł.

Dziennik Ustaw z 18 września 2012 r.

ministra gospodarki z 22 sierpnia 2012 r. w sprawie sposobu ewidencjonowania wytworzonych materiałów wybuchowych, broni, amunicji, wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz broni oznakowanej

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 3 października 2012 r.

Ewidencję wytworzonych materiałów (materiałów wybuchowych, broni i amunicji) prowadzi się w formie księgi ewidencyjnej zawierającej ponumerowane, przesznurowane i opieczętowane przez przedsiębiorcę karty.

Możliwe jest też elektroniczne przetwarzanie stosownych informacji. Warunkiem jest tylko stosowanie rozwiązań systemowych umożliwiających rejestrację i przechowywanie dowodów wszystkich operacji wraz z kopią zapasową. Konieczna jest przy tym możliwość weryfikacji danych ewidencyjnych na podstawie dokumentów przechowywanych przez przedsiębiorcę.

Ewidencję wytworzonych materiałów wybuchowych należy prowadzić odrębnie dla każdego ich rodzaju i typu, w sposób pozwalający na identyfikację (w szczególności ze względu na nazwę, rodzaj oraz markę).

Ewidencję wytworzonej broni, wyrobów o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym oraz broni palnej oznakowanej, a także ewidencję każdej odrębnej, istotnej części takiej broni prowadzi się odrębnie dla każdego rodzaju, w sposób pozwalający na identyfikację nazwy, marki, kalibru, serii i numeru fabrycznego oraz roku produkcji, a w przypadku broni palnej oznakowanej i każdej odrębnej, istotnej jej części konieczne jest oznaczenie kraju producenta i nazwy wytwórcy.

Ewidencję wytworzonej amunicji prowadzi się odrębnie dla każdego rodzaju, marki i kalibru.

ministra środowiska z 11 września 2012 r. w sprawie programów ochrony powietrza oraz planów działań krótkoterminowych

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 3 października 2012 r.

Programy ochrony powietrza składają się z części

opisowej,

wyszczególniającej obowiązki i ograniczenia wynikające z realizacji programów ochrony powietrza,

uzasadniającej zakres określonych i ocenionych przez zarząd województwa zagadnień.

Część opisowa programu ochrony powietrza obejmuje przede wszystkim:

informacje ogólne na temat lokalizacji i topografii strefy, w skład których wchodzą

– dane ogólne, czyli nazwa województwa lub województw, nazwa strefy, mapa opracowana w państwowym systemie odniesień przestrzennych z wykorzystaniem materiałów i baz danych gromadzonych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym,

– opis lokalizacji punktu pomiarowego wraz z mapą i współrzędnymi geograficznymi,

– opis strefy objętej programem, w tym określenie obszaru przekroczeń poziomów dopuszczalnych i docelowych substancji w powietrzu w strefie, określenie charakteru obszaru przekroczeń dopuszczalnych poziomów (miejski, przemysłowy, rolniczy), z wyjątkiem przypadku opracowania programu ochrony powietrza ze względu na przekroczenia poziomu docelowego dla ozonu,

– dane topograficzne strefy i dane o czynnikach klimatycznych mających wpływ na poziom substancji w powietrzu oraz wyniki uzyskiwane z modeli wykorzystywanych przy prognozowaniu poziomów substancji w powietrzu takich jak tlenki azotu i niemetanowe lotne związki organiczne – jako substancji przyczyniających się do powstawania ozonu, powierzchnię strefy i liczbę osób zamieszkujących ją,

opis stanu jakości powietrza w strefie, z wyszczególnieniem:

– listy substancji szkodliwych,

– informacji dotyczących wielkości poziomów zanieczyszczeń w roku i w ciągu pięciu poprzednich lat,

– informacji dotyczących poziomu ozonu w powietrzu w roku, od którego wymagane jest opracowanie programu ochrony,

– informacji dotyczących poziomu tlenków azotu i niemetanowych lotnych związków organicznych jako substancji przyczyniających się do powstawania ozonu,

– czynników powodujących przekroczenia poziomów dopuszczalnych lub docelowych substancji w powietrzu, ze szczególnym uwzględnieniem przemian fizykochemicznych tych substancji,

– procentowego udziału zanieczyszczeń,

– łącznej wielkości emisji zanieczyszczeń ze źródeł znajdujących się w strefie (Mg/rok),

– poziomu tła dla uwzględnionych w programie ochrony powietrza substancji,

przewidywany poziom substancji w powietrzu w strefie, w roku prognozowanym.

ministra środowiska z 13 września 2012 r. w sprawie sposobu obliczania wskaźników średniego narażenia oraz sposobu oceny dotrzymania pułapu stężenia ekspozycji

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 3 października 2012 r.

Corocznych ocen dotrzymania pułapu stężenia ekspozycji dokonuje się dla kraju, miasta i aglomeracji. Do oceny dotrzymania pułapu stężenia ekspozycji na poziomie kraju stosuje się trzyletnią średnią kroczącą krajowego wskaźnika średniego narażenia, obliczaną z trzech lat poprzedzających rok wykonania oceny. Takiej samej oceny w mieście i aglomeracji dokonuje się osobno dla każdego skupiska ludzi, przez porównanie wartości trzyletniej średniej kroczącej z pułapem stężenia ekspozycji.

ministra środowiska z 14 sierpnia 2012 r. w sprawie krajowego celu redukcji narażenia

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 3 października 2012 r.

Krajowy cel redukcji narażenia planowany do osiągnięcia do 1 stycznia 2020 r. dla stężenia pyłu zawieszonego – PM2,5 – w powietrzu wynosi 18 µg/m3. Przez PM2,5 rozumie się stężenie cząsteczek o średnicy aerodynamicznej ziaren do 2,5 µm.

ministra środowiska z 24 sierpnia 2012 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 3 października 2012 r.

Określono dopuszczalne poziomy dla niektórych substancji w powietrzu (benzen, dwutlenek azotu, tlenki azotu, dwutlenek siarki, ołów, pył zawieszony PM2,5, pył zawieszony PM10, tlenek węgla, arsen, benzo(a)piren, kadm, nikiel, ozon), zróżnicowane ze względu na ochronę zdrowia ludzi i ochronę roślin, termin osiągnięcia zadowalającej ochrony, oznaczenie numeryczne tych substancji, okresy, dla których uśrednia się wyniki pomiarów, dopuszczalne częstości przekraczania tych poziomów oraz marginesy tolerancji.

ministra środowiska z 13 września 2012 r. w sprawie dokonywania oceny poziomów substancji w powietrzu

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 3 października 2012 r.

Oceny poziomów substancji w powietrzu ze względu na ochronę zdrowia (chodzi o dwutlenek siarki, dwutlenek azotu, tlenek węgla, pyły zawieszone PM2,5 i PM10, benzen i ozon oraz ołów, arsen, kadm, nikiel i benzo(a)piren w pyle zawieszonym PM10) dokonuje się w określonych strefach w całym kraju. Wyłączone są z tego:

tereny zakładów pracy,

miejsca, do których obowiązuje zakaz wstępu,

jezdni i pasów rozdzielczych dróg (tu wyjątkiem są sytuacje, w której piesi mają dostęp do pasa rozdzielczego).

Metodami oceny poziomów substancji w powietrzu są pomiary ciągłe, okresowe oraz szacowanie – w szczególności modelowanie matematyczne. Oceny poziomu substancji w powietrzu w strefach, gdzie został przekroczony górny próg oszacowania, dokonuje się na podstawie pomiarów ciągłych rozumianych jako automatyczne lub manualne prowadzone systematycznie, odpowiednio do metodyk referencyjnych, w stałych punktach, w których występowały wcześniej najwyższe stężenia. Przy dokonywaniu ocen można dodatkowo wykorzystać modelowanie matematyczne, którego wyniki powinny być sprawdzane przez porównanie z efektami pomiarów.

Rady Ministrów z 6 września 2012 r. w sprawie wprowadzenia na lata 2012 i 2013 na obszarze województwa lubelskiego programu mającego na celu wykrycie występowania określonych czynników zakaźnych wywołujących straty w rodzinach pszczelich

następnego dnia po ogłoszeniu, tj. 19 września 2012 r.

Na Lubelszczyźnie zostaje wprowadzony program, który ma na celu wykrycie czynników zakaźnych wywołujących straty w rodzinach pszczelich, czyli wymieranie pszczół.

ministra środowiska z 10 września 2012 r. w sprawie zakresu i sposobu przekazywania informacji dotyczących zanieczyszczenia powietrza

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 3 października 2012 r., z wyjątkiem par. 3 ust. 1 pkt 1 i 5, który wchodzi w życie 1 listopada 2013 r.

Wyniki klasyfikacji stref szczególnie narażonych na zanieczyszczenia powietrza wojewódzki inspektor ochrony środowiska przekazuje głównemu inspektorowi do 30 czerwca roku następującego po tym, z którego dane wykorzystano do sklasyfikowania stref.

Wyniki pomiarów wojewódzki inspektor ochrony środowiska przekazuje Głównemu Inspektorowi Ochrony Środowiska:

do 15. listopada roku poprzedzającego wykonanie pomiarów jakości powietrza, czyli informacje dotyczące programu pomiarowego (obowiązuje od przyszłego roku),

do 31 marca każdego roku za rok poprzedni – chodzi o zweryfikowane roczne serie wyników pomiarów poziomów substancji w powietrzu,

do 15 dnia każdego miesiąca za poprzedni miesiąc kalendarzowy, tj. wstępnie zweryfikowane miesięczne serie wyników pomiarów poziomów substancji w powietrzu uzyskanych za pomocą metod automatycznych i manualnych, z wyjątkiem wyników pomiarów składu chemicznego pyłu zawieszonego PM10 i PM2,5, depozycji całkowitej i rtęci całkowitej w stanie gazowym,

do 60 dni od końca miesiąca, w którym były prowadzone pomiary – chodzi o wstępnie zweryfikowane miesięczne serie wyników dotyczących ołowiu, arsenu, kadmu, niklu i benzo(a)pirenu w pyle zawieszonym PM10,

do 90 dni od końca miesiąca, w którym były prowadzone pomiary – wstępnie zweryfikowane miesięczne serie wyników pomiarów poziomów substancji w pyle PM2,5, masy całkowitej zanieczyszczeń, która przedostaje się z atmosfery na powierzchnię na określonym obszarze w danym czasie (depozycja całkowita), i rtęci całkowitej w stanie gazowym, przy czym ta kwestia obowiązuje od przyszłego roku,

niezwłocznie – niezweryfikowane wyniki pomiarów z punktu pomiarowego, w którym prowadzone są ciągłe automatyczne pomiary stężeń zanieczyszczeń.

Wyniki powinny być przekazywane w postaci elektronicznej.

Monitor Polski z 17 września 2012 r.

prezesa Głównego Urzędu Miar z 2 sierpnia 2012 r. w sprawie wykazu dokumentów normatywnych Międzynarodowej Organizacji Metrologii Prawnej (OIML)

Określono m.in. wykaz numerów i tytułów dokumentów normatywnych Międzynarodowej Organizacji Metrologii Prawnej (OIML), uznanych przez Komisję Europejską w 2011 r. za specyfikacje zharmonizowane. Wskazano też postanowienia, których spełnienie pozwala na domniemanie zgodności przyrządu pomiarowego z zasadniczymi wymaganiami dyrektywy 2004/22/WE (MID) wdrożonej rozporządzeniem ministra gospodarki z 18 grudnia 2006 r. w sprawie zasadniczych wymagań dla przyrządów pomiarowych (Dz.U. z 2007 r. nr 3, poz. 27 ze zm.).