Kronika prawa

ustawy o zmianie ustawy - Kodeks karny oraz ustawy o Policji

Przewidziano wzmocnienie ochrony funkcjonariuszy publicznych, którzy z racji pełnionych obowiązków są narażeni na niebezpieczeństwo osobiste. Możliwe byłoby też udzielanie wsparcia obywatelom, którzy mimo braku obowiązku reagują na naruszenia prawa i występują w obronie bezpieczeństwa publicznego. Zgodnie z projektem osobom podejmującym obronę konieczną interwencyjną zostałaby przyznana taka sama ochrona, jaką kodeks karny przewiduje dla funkcjonariuszy publicznych. Za naruszenie nietykalności osoby podejmującej obronę konieczną ma grozić grzywna, kara ograniczenia wolności lub więzienie do lat 3. Prokurator zaś, który dowie się o bezprawnym użyciu siły wobec osoby działającej w obronie koniecznej interwencyjnej, będzie miał obowiązek wszczęcia i przeprowadzenia postępowania. Sprawca używający broni palnej, noża lub innego niebezpiecznego przedmiotu lub środka obezwładniającego, dopuszczający się czynnej napaści na funkcjonariusza publicznego lub osobę, która mu pomaga, będzie podlegał karze pozbawienia wolności od roku do 10 lat.

Karze 25 lat pozbawienia wolności lub karze dożywocia ma podlegać osoba, która zabije człowieka ze szczególnym okrucieństwem, z użyciem materiałów wybuchowych lub broni palnej, a także ktoś, kto wziął zakładnika, zgwałcił lub dokonał rozboju. To samo będzie groziło przestępcy dokonującemu czynu karalnego z motywacją zasługującą na szczególne potępienie. Policjant podczas lub w związku z pełnieniem obowiązków służbowych skorzysta z ochrony przewidzianej w kodeksie karnym.

ustawy o formach opieki nad dziećmi do lat 3

Małymi dziećmi będą opiekowały się żłobki (nad dziećmi od 20 tygodnia życia do 3 lat), kluby dziecięce (placówki przeznaczone do opieki nad maluchami od 1 do 3 lat), opiekunowie dzienni (przeznaczeni dla dzieci od 20 tygodnia do 3 lat) i zatrudnione przez rodzinę nianie (zajmą się dziećmi od 20 tygodnia do 3 roku życia).

Żłobki będą prowadzone przez gminy w postaci gminnych jednostek budżetowych. Dopuszczalne będzie również prowadzenie żłobków przez osoby fizyczne, prawne i jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, w tym organizacje pozarządowe. Opieka będzie tu trwała 10 godzin dziennie, z możliwością wydłużenia tego czasu za dodatkową opłatą. Kluby dziecięce mają się zajmować dziećmi 25 godzin tygodniowo i 5 godzin dziennie. Będą tu pracowali przedszkolni wolontariusze. Opiekunami dziennymi mają być osoby fizyczne zatrudniane przez wójta, burmistrza lub prezydenta miasta. Będą oni sprawowali opiekę nad dzieckiem w swoim domu.

prezesa Rady Ministrów z 22 marca 2010 r. w sprawie regulaminu postępowania przy rozpoznawaniu odwołań

z dniem ogłoszenia, tj. 29 marca 2010 r.

W związku ze zniesieniem instytucji protestu konieczne stało się określenie zasad rozpoznawania odwołania jako podstawowego środka ochrony prawnej w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego. Odwołanie może już być wnoszone w postaci elektronicznej, po zaopatrzeniu go w bezpieczny podpis elektroniczny. Należy je przekazywać za pośrednictwem skrzynki podawczej Krajowej Izby Odwoławczej udostępnionej na stronie Internetowej Urzędu Zamówień Publicznych. Teraz prezes KIO będzie badał zarezerwowane wcześniej dla prezesa UZP prawidłowość uiszczenia wpisu od odwołania. Skutkiem tego będzie zniesienie sądowoadministracyjnej kontroli decyzji. Poza tym przepisy dotyczące rozprawy będą stosowane odpowiednio do posiedzeń, w których dopuszcza się udział stron, świadków lub biegłych. Przyjęcie zaś zasady jednoosobowego rozpoznawania odwołań w pierwszej kolejności na posiedzeniu niejawnym spowodowało potrzebę usystematyzowania w rozporządzeniu zakresu czynności dokonywanych przez skład orzekający Izby na tego rodzaju posiedzeniu. Kierując odwołanie do rozpoznania na rozprawie skład orzekający może w uzasadnionych wypadkach wystąpić do prezesa Izby z umotywowanym wnioskiem o wyznaczenie do rozpoznania sprawy składu trzyosobowego.

prezesa Rady Ministrów z 22 marca 2010 r. w sprawie sposobu przekazywania i udostępniania danych w przypadku ogłoszenia upadłości operatora publicznej sieci telekomunikacyjnej lub dostawcy publicznie dostępnych usług telekomunikacyjnych

po upływie 30 dni od ogłoszenia, tj. 29 kwietnia 2010 r.

ministra spraw wewnętrznych i administracji z 15 marca 2010 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wymagań w zakresie wykształcenia, kwalifikacji zawodowych i stażu służby, jakim powinni odpowiadać policjanci na stanowiskach komendantów Policji i innych stanowiskach służbowych oraz warunków ich mianowania na wyższe stanowiska służbowe

po upływie 14 dni od ogłoszenia, tj. 13 kwietnia 2020 r.

ministra zdrowia z 22 marca 2010 r. w sprawie kwalifikacji wymaganych na poszczególne stanowiska pracy w stacji sanitarno-epidemiologicznej

z dniem ogłoszenia, tj. 29 marca 2010 r.

marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z 19 marca 2010 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o giełdach towarowych

Trybunału Konstytucyjnego z 16 marca 2010 r., sygn. akt K 24/08

Trybunał orzekł, że art. 7 ust. 3 i 6 ustawy z 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych są zgodne z art. 2 konstytucji i nie są niezgodne z art. 1 oraz art. 84 w związku z art. 217 konstytucji. Dlatego osoby, które nie rejestrują radia i telewizorów i nie płacą abonamentu RTV muszą się liczyć z dalszym uprawnieniem Poczty Polskiej związanym z nakładaniem kar. Użytkownik niezarejestrowanego odbiornika, po otrzymaniu decyzji Poczty Polskiej w tego rodzaju sprawie ma 14 dni na zapłatę kary albo na odwołanie od decyzji. Kiedy stanie się ona ostateczna, poczta powinna wysłać upomnienie. Po bezskutecznym upływie siedmiu dni poczta powinna wystawić tytuł wykonawczy i niezwłocznie skierować go do właściwego naczelnika urzędu skarbowego, który może zastosować każdy środek egzekucyjny prowadzący bezpośrednio do wykonania obowiązku (np. wolno mu egzekwować opłatę karną z rachunków bankowych, wynagrodzenia za pracę lub z emerytury).

Trybunału Konstytucyjnego z 16 marca 2010 r. sygn. akt K 17/09

Zasada zawarta w art. 4 ust. 5 ustawy o emeryturach pomostowych dotycząca wygaszania emerytur pomostowych nie narusza zasady zaufania obywateli do państwa i stanowionego przez nie prawa. Artykuł 24 ust. 2 ustawy z 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z FUS, który zapowiadał stworzenie emerytur pomostowych, nie zawierał obietnicy, że będą rozwiązaniem trwałym. Przeciwnie - miały być rozwiązaniem przejściowym. Ich wygaszanie nie jest także nieproporcjonalne, ponieważ ogólnospołeczne korzyści z wprowadzenia tego rozwiązania w perspektywie długoterminowej będą w znacznym stopniu przewyższały koszty jednostkowe. Dlatego zdaniem TK art. 4 ust. 5 ustawy o emeryturach pomostowych nie narusza także zasady ochrony praw nabytych. Również art. 4 ust. 5 ustawy o emeryturach pomostowych jest zdaniem Trybunału zgodny z art. 32 ust. 1 konstytucji. Każda osoba, która podejmowała pracę po rozpoczęciu reform emerytalnych, powinna mieć świadomość, że przechodzenie na emeryturę ma się odbywać co do zasady w podstawowym wieku emerytalnym (60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn), a ustawodawca będzie zmierzał do stopniowego ograniczenia wszystkich wyjątków od tej zasady. Dlatego osoby, które podejmowały pracę w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze przed 1 stycznia 1999 r. i po tej dacie funkcjonowały w innym otoczeniu prawnym. Jeżeli chodzi o zarzut pominięcia w zaskarżonej ustawie prac wykonywanych w warunkach występowania hałasu, prac poza pomieszczeniami zamkniętymi, pracy zmianowej i pracy nauczycieli, to przecież do emerytury pomostowej uprawniają np. wymienione w ustawie prace hutnicze, wykonywane w warunkach hałasu czy praca nauczycieli w zakładach poprawczych.

Wszelka inna praca nauczycieli nie może być traktowana jako praca w szczególnym charakterze, ponieważ ewentualnie nienależyte wykonywanie obowiązków nauczycielskich nie zagraża bezpieczeństwu publicznemu czy zdrowiu lub życiu innych osób w takim stopniu, jak np. praca pilotów czy lekarzy pracujących na ostrym dyżurze. Dlatego TK uznał, że pominięcie w ustawie o emeryturach pomostowych jest zgodne z art. 32 ust. 1 konstytucji.

Trybunału Konstytucyjnego z 18 marca 2010 r., sygn. akt K 8/08

Zgodnie z art. 29 ust. 5 ustawy z 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa Agencji Nieruchomości Rolnych przysługuje prawo odkupu nieruchomości w okresie pięciu lat, licząc od jej nabycia od tej agencji. Wyjątkiem są nieruchomości w specjalnych strefach ekonomicznych. Prawo odkupu powinno być ujawnione w księdze wieczystej prowadzonej dla danej nieruchomości. Do wykonania tego uprawnienia stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu cywilnego dotyczące prawa pierwokupu. Bywało jednak, że nabywcy nieruchomości dokonywali nakładów na nieruchomość, a w piątym roku od jej nabycia ANR oświadczała, że chce skorzystać z prawa odkupu. Wówczas nabywca był zobowiązany do zwrotnego przeniesienia własności. Agencja płaciła przy tym cenę sprzed pięciu lat bez waloryzacji plus udokumentowane koszty taksy notarialnej, koszty do księgi wieczystej oraz wartość nakładów poniesionych do chwili odkupu. Nabywca nie otrzymywał różnicy między wartością nieruchomości w chwili nabycia od agencji a wartością w dniu odkupu. TK orzekł więc, że art. 4 ustawy o kształtowaniu ustroju rolnego jest zgodny z konstytucją, a prawo nabycia zastrzeżone w tym przepisie ma na celu ograniczenie ryzyka związanego z obejściem przepisów o ustawowym pierwokupie ANR. Artykuł 29 ust. 5 ustawy o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa natomiast został uznany za niezgodny z konstytucją. Stwarza to podstawę żądania naprawy szkody, jeżeli by zainteresowani żądali wyrównania ceny do wysokości wartości nieruchomości według stanu na dzień skorzystania przez agencję z prawa odkupu, zwaloryzowanego na dzień wydania orzeczenia o odszkodowaniu.

z 9 października 2009 r. o zmianie ustawy o prokuraturze oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 178, poz. 1375), z wyjątkiem art. 1 pkt 7, w zakresie dotyczącym art. 10a ust. 3 i 4, pkt 12, w zakresie dotyczącym art. 14a ust. 1, pkt 29, 30 i 32 oraz art. 18 i 23, które zaczęły obowiązywać 11 listopada 2009 r.

Minister sprawiedliwości nie będzie już pełnił funkcji prokuratora generalnego, który zostanie wybrany spośród kandydatów zgłoszonych przez Krajową Radę Sądownictwa i Krajową Radę Prokuratury na sześć lat. Na stanowisko prokuratora generalnego Prezydent RP może już powołać osobę będącą prokuratorem w stanie czynnym powszechnej lub wojskowej jednostki organizacyjnej prokuratury, Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, z co najmniej dziesięcioletnim stażem na stanowisku prokuratora. Może to również być czynny sędzia Izby Karnej lub Izby Wojskowej Sądu Najwyższego, sędzia sądu powszechnego lub sądu wojskowego o co najmniej dziesięcioletnim stażu w sprawach karnych. Kadencja prokuratora generalnego będzie trwała sześć lat, licząc od złożenia ślubowania. Potem prokurator generalny ma pełnić obowiązki do czasu objęcia stanowiska przez nowo powołanego prokuratora generalnego. Po zakończeniu kadencji nie może być ponownie powołany na to stanowisko i niezależnie od osiągniętego wieku powinien przejść w stan spoczynku.

Prokurator generalny nie może pozostawać w innym stosunku służbowym lub stosunku pracy ani zajmować innego stanowiska, z wyjątkiem naukowo-dydaktycznego lub naukowego w szkole wyższej, w PAN, instytucie naukowo-badawczym lub w innej placówce naukowej. Nie powinien wykonywać innych zajęć zarobkowych. Prokurator generalny nie może należeć do partii politycznej, związku zawodowego ani prowadzić działalności publicznej niedającej się pogodzić z godnością jego urzędu.

ministra finansów z 4 grudnia 2009 r. w sprawie klasyfikacji części budżetowych oraz określenia ich dysponentów (Dz.U. z 2009 r. nr 211, poz. nr 1633)

Zaczyna obowiązywać zmiana dotycząca części 88 zatytułowanej Powszechne jednostki organizacyjne prokuratury; pozostałe przepisy rozporządzenia weszły w życie 1 stycznia 2010 r.

z 8 stycznia 2010 r. o ratyfikacji Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Norwegii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz Protokołu do tej Konwencji, podpisanych w Warszawie 9 września 2009 r. (Dz.U. nr 40, poz. 221)

z 8 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. nr 40, poz. 223)

Możliwe będzie zatrudnianie osób ze znacznym albo umiarkowanym stopniem niepełnosprawności przez pracodawców niezapewniających warunków pracy chronionej bez konieczności uzyskiwania wstępnej pozytywnej opinii Państwowej Inspekcji Pracy o przystosowaniu przez pracodawcę stanowiska pracy do potrzeb inwalidy.

z 22 stycznia 2010 r. o ratyfikacji Konwencji o jurysdykcji, prawie właściwym, uznawaniu, wykonywaniu i współpracy w zakresie odpowiedzialności rodzicielskiej oraz środków ochrony dzieci, sporządzonej w Hadze 19 października 1996 r. (Dz.U. nr 40, poz. 225)

z 12 lutego 2010 r. o zmianie ustawy o pomocy społecznej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. nr 40, poz. 229)

Wojewoda zyskał większe możliwości sprawowania nadzoru i kontroli nad prowadzonymi przez osoby fizyczne lub prawne placówkami zapewniającymi całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub starym.