Najważniejsze orzecznictwo publikowane w DGP w grudniu 2014 r.

Podatki

Podatnik twierdził, że obowiązek umieszczania na żądanie nabywcy numeru NIP na paragonie jest przewidziany tylko dla tych sytuacji, w których jest dopuszczalne wystawienie faktury uproszczonej. Dlatego sprzedawca może odmówić żądaniu klienta, który chce umieszczenia NIP na paragonie, np. w sytuacji, gdy jego wartość przekracza 450 zł brutto. Co więcej - uważał - sprzedający powinien wówczas potraktować to jako żądanie wystawienia faktury, przy czym to do niego należy decyzja, czy wystawi uproszczoną - z umieszczonym na niej numerem NIP nabywcy, czy normalną fakturę VAT. Nie zgodził się z tym dyrektor Izby Skarbowej.

Paragon zawierający NIP nabywcy nie jest tym samym, co faktura uproszczona.

Wyrok WSA w Gliwicach z 23 października 2014 r., sygn. akt III SA/Gl 316/14

DGP nr 234 z 3 grudnia 2014 r.

U przedsiębiorcy urząd wszczął kontrolę skarbową. Mężczyzna powołał się na kłopoty ze zdrowiem i przedstawił dowody na to, że leczy się psychiatrycznie. Uważał, że to powód do zawieszenia kontroli. Liczył na to, że przez ten czas przedawni mu się zobowiązanie podatkowe. Powoływał się na art. 201 par. 1 ust. 4 ordynacji podatkowej, z którego wynika, że organy podatkowe zawieszają postępowanie m.in. wtedy, gdy strona traci zdolność do czynności prawnych. Dyrektor UKS odmówił zawieszenia postępowania.

Powoływanie się na chorobę psychiczną nie powstrzyma kontroli podatkowej, chyba że chory zostanie ubezwłasnowolniony wyrokiem sądu.

Wyroki NSA z 2 grudnia 2014 r., sygn. akt II FSK 3047/13; II FSK 3069/14; II FSK 3070/14; II FSK 3193/14

DGP nr 235 z 4 grudnia 2014 r.

Spółka złożyła wniosek o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w terminie 25 dni od złożenia deklaracji. To termin przyspieszony. Zasadniczo wynosi 60 dni. Organy uznały, że US ma obowiązek zwrócić różnicę podatku w ciągu 25 dni, jeżeli kwoty podatku naliczonego wynikają z faktur, które zostały w całości zapłacone. Przepisy nakładają obowiązek dokonywania lub przyjmowania płatności związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą za pośrednictwem rachunku bankowego przedsiębiorcy zawsze, gdy stroną transakcji jest inny przedsiębiorca oraz jednorazowa wartość transakcji przekracza równowartość 15 tys. euro.

Warunkiem przyspieszonego zwrotu nadwyżki VAT jest zapłata z rachunku bankowego przedsiębiorcy.

Wyrok NSA z 27 listopada 2014 r., sygn. akt I FSK 1770/13

DGP nr 235 z 4 grudnia 2014 r.

Prawo pracy

WSA uznał, że Centralna Komisja ds. Stopni i Tytułów naruszyła przepisy, wydając decyzję unieważniającą uchwałę rady wydziału, która dotyczyła badania popełniania plagiatu w głośniej sprawie przez Piotra O. Komisja wskazała, że nie było podstaw zakończenia postępowania. Zauważyła, że przed podjęciem uchwały rada nie przeprowadziła niezbędnych czynności (postanowień Centralnej Komisji). Nie zbadała bowiem pracy pod kątem złamania praw autorskich - oryginału nie było w zasobach bibliotecznych ani u jej autora. Centralna Komisja wskazała również, że wydział podjął uchwałę, choć prokuratura rejonowa nie zakończyła postępowania karnego w sprawie ukrycia pracy Piotra O. Ta decyzja stała się przedmiotem skargi ASP w Warszawie do WSA.

Centralna Komisja ds. Stopni i Tytułów może stwierdzić nieważność postępowania w sprawie nadania tytułu lub stopnia naukowego. Przy czym nie może go mieszać z innymi trybami wydawania decyzji.

Wyrok NSA z 25 listopada 2014 r., sygn. akt I OSK 1774/14

DGP nr 233 z 2 grudnia 2014 r.

Sprawę do sądu wniósł zatrudniony w kopalni, którego praca nie została zakwalifikowana przez zakład jako górnicza. Przez to po przejściu na emeryturę pobierał zaniżone świadczenie. Wystąpił przeciwko ZUS o podwyższenie emerytury, a gdy wygrał, pozwał byłego pracodawcę. Zażądał od niego odszkodowania z tytułu pobierania zaniżonej emerytury w związku z nieprawidłową kwalifikacją pracy. Sądy przyznały mu rację, choć kopalnia podnosiła, że roszczenie było przedawnione. Pracodawca wypłacił zasądzoną należność, lecz równocześnie złożył skargę kasacyjną do SN. SN uchylił wyrok i przekazał sprawę sądowi II instancji. Sąd obniżył wysokość odszkodowania. Były pracodawca wezwał emeryta do zapłaty różnicy między kwotą otrzymaną a ostatecznie należną. Ten jednak nie zareagował. Kopalnia, uznając, że były pracownik bezpodstawnie się wzbogacił, wystąpiła z powództwem o zapłatę. Sąd zasądził na jej rzecz żądaną kwotę. Jego zdaniem wypłacenie odszkodowania nie było dobrowolne, co uprawniałoby emeryta do jego zatrzymania.

Nie można uznać, że pracodawca dobrowolnie uregulował przedawnioną należność, gdy był przymuszony do tego prawomocnym wyrokiem.

Wyrok SN z 28 października 2014 r., sygn. akt I PK 54/14

DGP nr 235 z 4 grudnia 2014 r.

Marcin T. był policjantem, który w 2007 r. został zwolniony ze służby rozkazem komendanta wojewódzkiego policji. Decyzja ta została potwierdzona drugim rozkazem personalnym wydanym rok później. Obydwa rozkazy zostały uchylone w wyniku odwołania się Marcina T. Przywrócony do służby zażądał od Skarbu Państwa zapłaty 39 tys. zł odszkodowania za utracone korzyści w wyniku nieprawidłowej decyzji o zwolnieniu. Kwota ta miała stanowić różnicę pomiędzy uposażeniem wypłaconym za okres pozostawania poza służbą a uposażeniem, jakie otrzymałby, gdyby nie został zwolniony. Doliczył do niej nagrodę roczną, która go ominęła.

Policjant niesłusznie zwolniony ze służby może dochodzić przed sądem cywilnym odszkodowania za utracone korzyści w postaci niewypłaconych wynagrodzeń i nagród rocznych przez czas pozostawania poza służbą.

Uchwała SN z 5 grudnia 2014 r., sygn. akt III CZP 91/14

DGP nr 238 z 9 grudnia 2014 r.

Sprawa dotyczyła mężczyzny, któremu odmówiono przyznania uprawnień kombatanckich. Ubiegający się złożył dokumenty potwierdzające służbę w Wojsku Polskim w latach 1946-1948, wskazał udział w tajnym nauczaniu, walkę z bronią w ręku w czasie operacji "Burza" oraz działalność w drużynie harcersko-zuchowej współpracującej z Szarymi Szeregami. Świadkowie potwierdzili jego działalność. Urząd uznał, że nie można dać wiary tym twierdzeniom, bowiem w swoim pierwszym wniosku nie wskazał na działalność w podziemiu. Zainteresowany kilka razy składał wniosek w tej sprawie. Kiedy zmarł, to żona wystąpiła o otrzymanie m.in. ryczałtu energetycznego i dodatku kombatanckiego.

Uprawnienia kombatanckie są świadczeniem osobistym, więc tylko zainteresowany miał prawo ubiegać się o jego przyznanie. Sprawa więc podlega umorzeniu ze względu na zgon zainteresowanego.

Postanowienie NSA z 11 grudnia 2014 r., sygn. akt II OSK 1376/13

DGP nr 241 z 12 grudnia 2014 r.