Najważniejsze orzecznictwo publikowane w DGP w listopadzie 2014 r.

Podatki

Firma z branży hazardowej żądała odszkodowania od Skarbu Państwa za zarekwirowane przez celników automaty do gier. Maszyny zostały skonfiskowane, ponieważ od 2010 r. automaty mogą być tylko w kasynach. Branża hazardowa nie zgadza się z takim postępowaniem. Uważa, że przepis ograniczający urządzanie gier ma charakter techniczny i tym samym polski rząd powinien był powiadomić Komisję Europejską o zamiarze jego wprowadzenia. Skoro tego nie zrobił, przepis ten nie powinien być zatem stosowany. Spór firmy hazardowej ze Skarbem Państwa trafiła na wokandę sądu.

Nie ma podstaw do odmowy stosowania obecnych przepisów ustawy o grach hazardowych.

Wyrok SO w Białymstoku z 29 października 2014 r., sygn. akt II Ca 755/14

PISALIŚMY O TYM:

DGP nr 213 z 3 listopada 2014 r.

Sprawa dotyczyła spółki, która prowadzi działalność leasingową. W związku z tym, że ubezpieczenie przedmiotu leasingu nie stanowiło elementu składowego usługi leasingowej, spółka refakturowała jego koszty na klientów, stosując zwolnienie z podatku VAT przewidziane dla usług ubezpieczeniowych. Gdy jednak w 2010 r. zapadła uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego nakazująca wliczać koszty ubezpieczenia do podstawy opodatkowania usług leasingowych (sygn. akt I FPS 3/10), spółka zamierzała skorygować wystawione faktury. Chciała wysłać korekty swoim klientom - zarówno tym, którzy opłacili pierwotne faktury w całości, jak i tym, którzy w ogóle nie zapłacili. Spytała izbę skarbową, czy będzie mogła skorygować całą kwotę podatku należnego z tytułu ubezpieczenia przedmiotu leasingu.

Jeśli kontrahent opłacił należność w całości, to w ogóle nie można mówić o złych długach. Gdy natomiast zapłacił tylko częściowo, to preferencja w VAT przysługuje proporcjonalnie do niezapłaconej części.

Wyrok WSA z 24 września 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 2288/14

PISALIŚMY O TYM:

DGP nr 213 z 3 listopada 2014 r.

Sprawa dotyczyła wspólnika spółki jawnej, który nabył udziały w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Transakcja ta została sfinansowana z kredytu bankowego zaciągniętego na ten cel przez spółkę jawną. Podatnik chciał zaliczyć zapłacone odsetki od kredytu oraz prowizję bankową do kosztów uzyskania przychodu już w dacie ich poniesienia, natomiast wydatki na zakup udziałów i opłaty notarialne - w momencie sprzedaży tych udziałów.

Dopiero w momencie zbycia udziałów można odliczyć wydatki poniesione na ich nabycie. Nieprawidłowe jest ich rozliczanie już w dacie poniesienia.

Wyrok WSA z 21 października 2014 r., sygn. akt I SA/Bd 796/14

PISALIŚMY O TYM:

DGP nr 224 z 19 listopada 2014 r.

Sprawa dotyczyła spółki, która zamierzała się zająć zorganizowaniem radiowych konkursów i loterii. Ich formalnym organizatorem miała być rozgłośnia, natomiast spółka miała przejąć obowiązki organizacyjno-logistyczne oraz związane z promocją. Uważała, że nie będzie płacić podatku VAT od przekazania nagród, ponieważ nie należy tego traktować jako odrębnej czynności podlegającej opodatkowaniu, tylko jako część usługi kompleksowej. Twierdziła, że świadczy jedną usługę - marketingową o charakterze złożonym. Nie zgodził się z tym dyrektor izby skarbowej i sprawa trafiła do sądu.

Przekazywanie wygranych nie jest elementem kompleksowej usługi marketingowej. Jest dostawą, która podlega odrębnemu opodatkowaniu.

Wyrok NSA z 5 listopada 2014 r., sygn. akt I FSK 1652/13

PISALIŚMY O TYM:

DGP nr 217 z 7 listopada 2014 r.

Prawo pracy

Spór dotyczył kwoty 26 tys. zł. Tyle wynosi zadłużenie kobiety za okres 2002-2003 z tytułu niezapłaconych własnych składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne, Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. W tym czasie prowadziła sklep. Przeciągający się remont ważnego węzła komunikacyjnego znajdującego się obok prowadzonej przez nią placówki spowodował, że sklep został zamknięty. Kobieta zlikwidowała działalność gospodarczą, ale długi zostały. Aby spłacić zobowiązania wobec Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, wyjechała do Wielkiej Brytanii. Po trzech latach wróciła ciężko chora, nie mając żadnych dodatkowych środków na spłatę zaległości. Kilkakrotnie rejestrowała się w urzędzie pracy, który nie przedstawił jej żadnej sensownej oferty. Od kilku lat jest na utrzymaniu matki, bowiem stan jej zdrowia nie pozwala na podjęcie pracy. Nie miała jednak żadnego zaświadczenia lekarskiego potwierdzającego chorobę, i to właśnie wytknął jej Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Uznał także, że zadłużenie skarżącej mogą spłacić następcy prawni.

Właściciel firmy nie może domagać się anulowania zadłużenia wobec Zakład Ubezpieczeń Społecznych, jeśli nie ma zwolnienia lekarskiego potwierdzającego chorobę uniemożliwiającą podjęcie pracy.

Wyrok NSA z 30 października 2014 r., sygn. akt II GSK 1400/13

PISALIŚMY O TYM:

DGP nr 215 z 5 listopada 2014 r.

Zgodnie z przepisami lekarzowi bezpośrednio po zakończonym dyżurze przysługuje 11-godzinny odpoczynek. Jeśli pracodawca zaplanował ich dużą liczbę, to zatrudniony medyk z powodu obowiązkowego odpoczynku nie ma możliwości wypracowania liczby godzin, do których się zobowiązał w umowie o pracę. Szpitale uzupełniały więc brakujące godziny do etatu w ten sposób, że odliczały je od godzin dyżurowych, czyli w efekcie pomniejszały w ten sposób wynagrodzenie. Lekarz zakwestionował taką praktykę i skierował pozew do sądu pracy. Sąd rejonowy przyznał mu rację. Uznał, że zastosowana przez szpital metoda wyliczania wynagrodzenia była niewłaściwa.

Medyk nie skorzysta na tym, że odbierając obowiązkowy odpoczynek za dyżury, nie będzie w stanie wypracować godzin z umowy o pracę.

Uchwała SN z 6 listopada 2014 r., sygn. akt I PL 229/13

PISALIŚMY O TYM:

DGP nr 217 z 7 listopada 2014 r.

Sprawa dotyczyła jednej z uczelni - politechniki, która nie przyznała studentowi informatyki stypendium rektora. Uczelnia uzasadniła, że brakuje mu 5 punktów ECTS. Decyzję zakwestionował student. Wskazał, że nie wiedział, że ma zaliczyć brakujący kurs językowy. Pomimo jego niezrealizowania średnia, którą uzyskał, uprawnia go do stypendium, gdyż jest w jego ocenie wysoka - wynosi 4,96. Uczelnia odrzuciła odwołanie - podkreśliła, że z jej regulaminu wynika, iż stypendium może otrzymać osoba, która m.in. w terminie zaliczyła wszystkie kursy wymagane programem i nie posiada punktów deficytowych. Tymczasem skarżący student nie zrealizował kursów z języka obcego. To postanowienie zaskarżono do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Podczas sprawy okazało się również, że decyzja w sprawie nieprzyznania stypendium została doręczona z naruszeniem prawa.

Uczelnia, rozpatrując odwołanie studenta, powinna dopełnić chociaż minimum procedur administracyjnych przy podejmowaniu decyzji.

Wyrok NSA z 4 listopada 2014 r., sygn. akt I OSK 1665/14

PISALIŚMY O TYM:

DGP nr 219 z 12 listopada 2014 r.