Ustawa z 25 stycznia 2013 r. o zmianie ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach

1) w art. 5 w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

"1) wyposażenie nieruchomości w pojemniki służące do zbierania odpadów komunalnych oraz utrzymywanie tych pojemników w odpowiednim stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym, chyba że na mocy uchwały rady gminy, o której mowa w art. 6r ust. 3, obowiązki te przejmie gmina jako część usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości w zamian za uiszczoną przez właściciela opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi;"

Wyposażenie nieruchomości w pojemniki jako część usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych

wZmiana przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. polega na dodaniu do dotychczasowego przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. sformułowania: "chyba że na mocy uchwały rady gminy, o której mowa w art. 6r ust. 3, obowiązki te przejmie gmina jako część usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości w zamian za uiszczoną przez właściciela opłatę za gospodarowanie odpadami komunalnymi". Omawiana zmiana koresponduje z dodanym, na podstawie art. 1 pkt 8 lit. c) ustawy nowelizującej, przepisem ust. art. 2a w art. 6r u.c.p.g. W tym kontekście wskazać należy, że o ile komentowany przepis art. 5 ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. posługuje się wyłącznie pojęciem "pojemników służących do zbierania odpadów komunalnych", o tyle w art. 6r ust. 2a u.c.p.g. ustawodawca posługuje się już pojęciem pojemników lub worków do zbierania odpadów komunalnych. Nowa treść art. 6r ust. 2a u.c.p.g. jest zatem potwierdzeniem prezentowanego m.in. przez autorów niniejszego komentarza poglądu, iż art. 5 ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. obejmował i w dalszym ciągu obejmuje swoją treścią nie tylko pojemniki do zbierania odpadów komunalnych, lecz także worki służące temu celowi, o ile taki sposób zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości wynika z regulaminu utrzymania czystości i porządku (por. D. Chojnacki i P. Zdrajkowski [w:] K. Kuźma, D. Chojnacki, W. Hartung, K. Szymczak, P. Zdrajkowski, "Ustawa z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, Komentarz cz. I", Dziennik Gazeta Prawna, nr 231/2012 (3369) s. C10).

wPrzejęcie przez gminę obowiązku wyposażenia nieruchomości w pojemniki lub worki służące do zbierania odpadów komunalnych oraz utrzymywanie tych pojemników (w mniejszym zakresie - worków) w odpowiednim stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym jest uprawnieniem gminy, nie zaś jej obowiązkiem. Gmina może ograniczyć zakres, w jakim przejmuje powyższy obowiązek, np. uchwała podejmowana w trybie art. 6r ust. 3 u.c.p.g. może ograniczyć się do obowiązku wyposażenia nieruchomości w pojemnik (pojemniki) lub worki przy jednoczesnym pozostawieniu przy właścicielach obowiązku utrzymania pojemników (ewentualnie worków) w należytym stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym. Innym przykładowym ograniczeniem obowiązków przejmowanych przez gminę na podstawie komentowanego przepisu może być przejęcie obowiązku wyposażenia nieruchomości w pojemniki na odpady zmieszane i ich utrzymania w należytym stanie przy pozostawieniu po stronie właścicieli nieruchomości obowiązku wyposażenia nieruchomości w worki przeznaczone na odpady zbierane selektywnie. W zakresie, w jakim gmina nie przejmie, na podstawie komentowanego przepisu i art. 6r ust. 3 u.c.p.g., obowiązku wyposażenia nieruchomości w pojemniki lub worki, jak również ich utrzymania w należytym stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym, zapewnienie wykonania powyższych obowiązków może być przedmiotem usług dodatkowych (por. art. 6r ust. 4 u.c.p.g.).

2) w art. 6j:

a) w ust. 1 pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:

"1) liczby mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość, lub

2) ilości zużytej wody z danej nieruchomości, lub",

Różnicowanie stawek opłaty

wZmiana dotychczasowego przepisu art. 6j ust. 1 pkt 1 i 2 u.c.p.g. polega na zastąpieniu spójnika "albo" pomiędzy punktami pierwszym i drugim oraz drugim i trzecim ustępu pierwszego spójnikiem "lub". Tym samym ustawodawca zrezygnował ze stosowania, zgodnie z terminologią stosowaną w nauce logiki formalnej⁴, alternatywy rozłącznej na rzecz alternatywy łącznej (nierozłącznej, zwykłej). Konsekwencją normatywną tej zmiany jest możliwość obliczania opłaty na podstawie jednej, dwóch lub trzech przesłanek określonych w ust. 1 art. 6j (tj. liczby mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość, ilości zużytej wody z danej nieruchomości lub powierzchni lokalu mieszkalnego). Dotychczasowe brzmienie tego przepisu jednoznacznie wskazywało na konieczność zastosowania wyłącznie jednej z przesłanek (por. K. Kuźma, D. Chojnacki, W. Hartung, K. Maćkowska, K. Szymczak, P. Zdrajkowski, "Ustawa z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, Komentarz (cz. 2)" Dziennik Gazeta Prawna, nr 246/2012 (3384) i zakazywało stosowania stawki hybrydowej. W uzasadnieniu projektu senackiego wskazano, że nowe brzmienie ust. 1 pkt 1 i 2 komentowanego przepisu pozwoli gminom na różne metody ustalania opłat dla poszczególnych części obszaru gminu (np. części wyposażonej w wodociągi - według zużycia wody, natomiast co do pozostałego obszaru gminy - na podstawie innej metody). Nowe brzmienie przepisu pozwala na bardziej elastyczne podejście gmin do ustalania opłaty, zastosowanie znowelizowanego przepisu nie musi być ograniczone do poszczególnych części obszaru gminy, lecz może stanowić podstawę różnicowania opłat w odniesieniu do poszczególnych nieruchomości w tej samej części gminy (np. właściciel nieruchomości nie udostępnia danych o liczbie mieszkańców lub o zużyciu wody - wówczas zastosowanie znajduje stawka oparta o powierzchnię lokalu).

b) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

"2a. Rada gminy może zróżnicować stawki opłaty w zależności od powierzchni lokalu mieszkalnego, liczby mieszkańców zamieszkujących nieruchomość, odbierania odpadów z terenów wiejskich lub miejskich, a także od rodzaju zabudowy.",

Przesłanki różnicowania stawek opłaty

wNowy przepis ust. 2a u.c.p.g. należy odczytywać nie tylko w kontekście ust. 2 stanowiącego podstawę do wprowadzenia stawki ryczałtowej, lecz takżę w kontekście ust. 1 komentowanego przepisu. Przesłanki wskazane w ust. 2a mogą być zatem podstawą do różnicowania stawek opłat określanych zarówno w oparciu o metody wynikające z ust. 1 (liczba mieszkańców zamieszkujących daną nieruchomość, ilość zużytej wody z danej nieruchomości lub powierzchnia lokalu mieszkalnego), jak i w oparciu o stawkę ryczałtową, o której mowa w ust. 2.

wRóżnicowanie stawki w oparciu o powierzchnię lokalu mieszkalnego należy rozumieć jako upoważnienie do wprowadzania w uchwale rady gminy jednego lub więcej degresywnych progów różnicujących stawkę opłaty w zależności od wielkości lokalu; w przypadku powierzchni lokalu większej od określonej wartości progowej powierzchnia ta będzie obciążona opłatą w mniejszym stopniu niż powierzchnia lokalu w części poniżej wartości progowej. Przykładowo wartości progowe to 70 m² oraz 150 m²; powierzchnia lokalu do 70 m² obciążona jest stawką w wysokości X, powierzchnia lokalu pomiędzy 70 m² a 150 m² obciążona jest stawką wysokości 70 proc. X, zaś powierzchnia w wysokości powyżej 150 m² obciążona jest stawką w wysokości 30 proc. X. W naszej ocenie ustawa z 25 stycznia 2013 r. w tym zakresie nie zmieniła dotychczasowego stanu prawnego, a jedynie go potwierdziła, gdyż w ocenie autorów komentarza możliwość różnicowania stawek opłaty w oparciu o kryterium powierzchni lokalu była dopuszczalna również na podstawie u.c.p.g. w dotychczasowym brzmieniu.

wWprowadzenie możliwości różnicowania stawki opłaty w oparciu o liczbę mieszkańców zamieszkujących nieruchomość stanowi normatywną nowość, dotychczasowe przepisy, w ocenie autorów komentarza, takiej możliwości nie dopuszczały. Wprowadzenie takiej możliwości można odczytywać w kontekście socjalnym, tj. zmniejszeniu obciążeń z tytułu opłaty w przypadku gospodarstw domowych wieloosobowych. W odniesieniu do m.in. takich gospodarstw rada gmina została wyposażona w dodatkowe instrumenty, tj. możliwość zwolnienia przedmiotowego lub ustanowienia dopłaty (por. art. 6k ust. 4 u.c.p.g.).

wTeren miejski to obszar położony w granicach administracyjnych miasta, zaś przez teren wiejski należy rozumieć pozostałe, tj. leżące poza granicami administracyjnymi miast, terytorium kraju⁵. W naszej ocenie nie jest dopuszczalne przyjmowanie przez radę gminy innych znaczeń powyższych terminów, np. posługiwanie się definicją obszarów wiejskich z dokumentów opracowanych na potrzeby Zintegrowanego Programu Operacyjnego Rozwoju Regionalnego, zgodnie z którym obszary wiejskie to tereny położone poza granicami administracyjnymi miast; miasta do 5 tys. mieszkańców oraz miasta do 20 tys. mieszkańców, w których nie ma szkół ponadgimnazjalnych kończących się maturą.

wRodzaj zabudowy to, w szczególności, zabudowa wysoka (budynki wielorodzinne) lub niska (budynki jednorodzinne).

c) ust. 5 otrzymuje brzmienie:

"5. W przypadku nieruchomości, o których mowa w ust. 4, rada gminy może podjąć uchwałę stanowiącą akt prawa miejscowego, na mocy której ustali sposób obliczania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na terenie tych nieruchomości zgodnie z ust. 1, 2 lub 3, z tym że w przypadku ustalenia sposobu obliczania opłaty zgodnie z ust. 1 pkt 3 dla części nieruchomości, na której jest prowadzona działalność, uwzględnia się powierzchnię użytkową lokalu.";

Różnicowanie stawek opłaty w przypadku nieruchomości mieszanych

wZmiana u.c.p.g. wynikająca z komentowanego przepisu polega na dodaniu do dotychczasowej treści przepisu sformułowania: "z tym że w przypadku ustalenia sposobu obliczania opłaty zgodnie z ust. 1 pkt 3 dla części nieruchomości, na której jest prowadzona działalność, uwzględnia się powierzchnię użytkową lokalu". Wprowadzona zmiana pozwala na zastosowanie metody opartej o powierzchnię lokalu także do nieruchomości mieszanych, tj. nieruchomości w części zamieszkałych, a w części zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej.

3) w art. 6k:

a) w ust. 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:

"1) dokona wyboru metody ustalenia opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi spośród metod określonych w art. 6j ust. 1 i 2 oraz ustali stawkę takiej opłaty; dopuszcza się stosowanie więcej niż jednej metody ustalenia opłat na obszarze gminy;",

Możliwość stosowania więcej niż jednej metody ustalenia opłaty

wZmiana art. 6k ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. jest logicznie powiązana ze zmianą 6j ust. 1 i 2 u.c.p.g., z tym że art. 6k ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. w nowym brzmieniu pozwala na łączne stosowanie na obszarze gminy nie tylko metod wskazanych w art. 6j ust. 1 u.c.p.g. (metoda oparta o liczbę mieszkańców lub ilość zużytej wody lub powierzchnię lokalu mieszkalnego), ale także metody opartej o stawkę ryczałtową (art. 6j ust. 2 u.c.p.g.).

b) dodaje się ust. 4 w brzmieniu:

"4. Rada gminy określając warunki opłat zgodnie z metodą, o której mowa w art. 6j ust. 1 i 2, może różnicować stawki opłat, wprowadzać zwolnienia przedmiotowe, ustanawiać dopłaty dla właścicieli nieruchomości, o których mowa w art. 6c ust. 1, spełniających ustalone przez nią kryteria lub określić szczegółowo zasady ustalania tych opłat.";

Zwolnienia przedmiotowe i dopłaty

wW zakresie, w jakim nowy ust. 4 art. 6k u.c.p.g. upoważnia radę gminy do różnicowania stawek opłaty, należy uznać, że przepis ten odwołuje się do art. 6j ust. 2a u.c.p.g. i przesłanek różnicowania stawek tam wskazanych.

wMożliwość zwolnienia z opłaty stanowi nowość, dotychczasowe przepisy nie przewidywały takiej możliwości. Rada gmina ma daleko idącą swobodę w określaniu kryteriów lub sposobu ustalenia kryteriów zwolnienia przedmiotowego z opłaty. Zwolnienie powinno dotyczyć zwolnienia z opłaty w pełnej wysokości, bez względu na metodę ustalania opłaty. Zwolnienie można ograniczyć do niższej opłaty ustalonej przez radę gminy na podstawie art. 6k ust. 3 u.c.p.g., to jest opłaty pobieranej, gdy odpady komunalne są zbierane i odbierane w sposób selektywny. W takiej sytuacji zwolnienie nie dotyczyłoby właścicieli nieruchomości, którzy nie wywiązują się ze zbiórki selektywnej. Zwolnienie nie dotyczy usług dodatkowych.

wPrawna możliwość ustanawiania dopłat dla właścicieli nieruchomości w dotychczasowym, to jest w obowiązującym przed 6 marca 2013 r., stanie prawnym była dyskusyjna. Zmiana wynikająca z komentowanego przepisu przesądza obecnie o dopuszczalności ustanawiania takich dopłat.

4) w art. 6l dotychczasową treść oznacza się jako ust. 1 i dodaje się ust. 2 w brzmieniu:

"2. Rada gminy, w drodze uchwały, może zarządzić pobór opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w drodze inkasa oraz wyznaczyć inkasentów i określić wysokość wynagrodzenia za inkaso.";

Pobór opłaty w drodze inkaso

wW dotychczasowym, to jest w obowiązującym przed 6 marca 2013 r., stanie prawnym pobór opłaty w drodze inkasa nie był dopuszczalny (por. komentarz do art. 6l w K. Kuźma, D. Chojnacki, W. Hartung, K. Maćkowska, K. Szymczak, P. Zdrajkowski, "Ustawa z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, Komentarz (cz. 2)", Dziennik Gazeta Prawna, nr 246/2012 (3384), s. C8). Takie stanowisko wynikało z tego, że u.c.p.g. w dotychczasowym brzmieniu pomijało tę kwestię. Nowy ust. 2 w art. 6l u.c.p.g. przesądza o możliwości wyboru przez radę gminy takiej metody poboru opłaty. Pobór opłaty w drodze inkasa wymaga uprzedniej uchwały rady gminy.

5) w art. 6m dodaje się ust. 3 w brzmieniu:

"3. Deklaracje o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi mogą być składane za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Organ, o którym mowa w ust. 1, lub elektroniczna skrzynka podawcza systemu teleinformatycznego urzędu gminy potwierdza, w formie dokumentu elektronicznego, złożenie deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej.";

Składanie deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej

wNowy ust. 3 art. 6m przesądza o możliwości składania deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Przed 6 marca 2013 r. taka możliwość była dyskusyjna (por. komentarz do art. 6m w K. Kuźma, D. Chojnacki, W. Hartung, K. Maćkowska, K. Szymczak, P. Zdrajkowski, "Ustawa z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, Komentarz (cz. 2)", Dziennik Gazeta Prawna, nr 246/2012 (3384), s. C8). Szczegółowe wymogi co do deklaracji składanych za pomocą środków komunikacji elektronicznej będą wynikały z uchwały rady gminy przyjętej na podstawie art. 6n ust. 1 u.c.p.g.

6) w art. 6n ust. 1 otrzymuje brzmienie:

"1. Rada gminy, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego obliczenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi oraz ułatwienia składania deklaracji, określi, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego:

1) wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości, obejmujący objaśnienia dotyczące sposobu jej wypełnienia oraz pouczenie, że deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego; uchwała zawiera także informację o terminach i miejscu składania deklaracji;

2) warunki i tryb składania deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w szczególności:

a) ich format elektroniczny oraz układ informacji i powiązań między nimi zgodnie z przepisami o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne,

b) sposób ich przesyłania za pomocą środków komunikacji elektronicznej,

c) rodzaje podpisu elektronicznego, którym powinny być opatrzone.";

Wymogi uchwały rady gminy co do deklaracji składanych za pomocą środków komunikacji elektronicznej

wPrzepis art. 6n ust. 1 u.c.p.g. został zmieniony poprzez dodanie do niego treści normatywnej oznaczonej obecnie jako punkt 2. Jest to zmiana wynikająca z dopuszczenia przez ustawodawcę możliwości składania deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej (por. 6m ust. 3 u.c.p.g.). Wymogi, jakie zostaną określone w uchwale rady gminy, powinny dotyczyć zagadnień o charakterze przede wszystkim technicznym i nie mogą być nieproporcjonalne do celu, to jest umożliwienia składania przez mieszkańców deklaracji za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

7) po art. 6q dodaje się art. 6qa w brzmieniu:

"Art. 6qa. Wójt, burmistrz lub prezydent miasta jest organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania wszystkich środków egzekucyjnych, z wyjątkiem egzekucji z nieruchomości, w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.";

Wójt, burmistrz, prezydent miasta jako organ egzekucyjny

wO ile u.c.p.g. w dotychczasowym brzmieniu przewidywała, że wójt, burmistrz lub prezydent miasta jest organem podatkowym (por. art. 6q u.c.p.g.), o tyle nie przewidywała, że jest również organem egzekucyjnym. Organem egzekucyjnym w stosunku do uiszczonych opłat był zatem, co do zasady, naczelnik urzędu skarbowego (art. 19 par. 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji), który wszczynał egzekucję administracyjną na wniosek wierzyciela, tj. wójta, burmistrza lub prezydenta miasta, na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego (por. komentarz do art. 6b w K. Kuźma, D. Chojnacki, W. Hartung, K. Maćkowska, K. Szymczak, P. Zdrajkowski, "Ustawa z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, Komentarz (cz. 2)", Dziennik Gazeta Prawna, nr 246/2012 (3384), s. C3).

wZmiana wynikająca z nowego przepisu art. 6qa przyznaje wójtowi, burmistrzowi, prezydentowi miasta uprawnienia organu egzekucyjnego w zakresie egzekucji nieuiszczonych opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Uprawnienie to jest ograniczone lub wyłączone w przypadku przekazania przez gminę, odpowiednio, części lub całości zadań związanych z gospodarką komunalną na rzecz związku międzygminnego. W takim przypadku organem egzekucyjnym będzie w odpowiednim zakresie zarząd związku międzygminnego (por. nowy ust. 1b art. 6r u.c.p.g.).

8) w art. 6r:

a) ust. 1a otrzymuje brzmienie:

"1a. W przypadku przejęcia przez związek międzygminny zadań gminy, o których mowa w art. 3 ust. 2 w zakresie gospodarowania odpadami komunalnymi, opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowią dochód związku międzygminnego w całości lub w części odpowiednio do zakresu przejętych zadań.",

b) po ust. 1a dodaje się ust. 1b w brzmieniu:

"1b. W przypadku, o którym mowa w ust. 1a, organem egzekucyjnym uprawnionym do stosowania wszystkich środków egzekucyjnych, z wyjątkiem egzekucji z nieruchomości, w egzekucji administracyjnej należności pieniężnych z tytułu opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi jest zarząd związku międzygminnego.",

Realizacja zadań zagospodarowania odpadów komunalnych przez związek międzygminny

wRegulacja zawarta w ust. 1a i 1b art. 6r u.c.p.g stanowi istotne doprecyzowanie ogólnej reguły wynikającej z art. 3 ust. 2a u.c.p.g., zgodnie z którą w razie wykonywania przez związek międzygminny zadań z zakresu zagospodarowywania odpadów komunalnych, prawa i obowiązki organów gminy określone w u.c.p.g. wykonują właściwe organy tego związku. Można uznać, że przepis ust. 1b jest, ze względu na treść art. 3 ust. 2a w zw. z art. 6qa u.c.p.g., zbędny.

wPomimo iż komentowane przepisy nie zawierają expressis verbis upoważnienia zarządu związku międzygminnego do działania w charakterze organu podatkowego, to takie uprawnienie należy wywieść z art. 3 ust. 2a w zw. z art. 6q u.c.p.g.

c) po ust. 2 dodaje się ust. 2a w brzmieniu:

"2a. Z pobranych opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi gmina może pokryć koszty wyposażenia nieruchomości w pojemniki lub worki do zbierania odpadów komunalnych oraz koszty utrzymywania pojemników w odpowiednim stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym.".

Koszty wyposażenia nieruchomości w pojemniki i worki i ich utrzymanie w należytym stanie

wNowy ust. 2a art. 6r jest logiczną konsekwencją zmiany art. 5 ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. i upoważnienia gminy do przejęcia obowiązku wyposażenia nieruchomości w pojemniki lub worki służące do zbierania odpadów komunalnych oraz utrzymywanie tych pojemników w odpowiednim stanie sanitarnym, porządkowym i technicznym.

Uchwały obowiązują

wPrzepis art. 2 ustawy nowelizującej z 25 stycznia 2013 r. przesądza, że uchwały podjęte przez rady gmin na podstawie art. 6k ust. 1 i art. 6n ust. 1 u.c.p.g. w brzmieniu obowiązującym przed 6 marca 2013 r. obowiązują również po zmianie tych przepisów. Jednocześnie należy podkreślić, że komentowany przepis nie narzuca terminu do podjęcia przez rady gmin nowych uchwał na podstawie znowelizowanych art. 6k ust. 1 i art. 6n ust. 1 u.c.p.g.

wUstawa została opublikowana w Dzienniku Ustaw z 19 lutego 2013 r., wejdzie zatem w życie 6 marca 2013 r.

[1] Nie podzielamy stanowiska wyrażonego w opinii ministra spraw zagranicznych. Warto zaznaczyć, iż przyjęcie stanowiska ministra spraw zagranicznych oznaczałoby, że polskie przepisy z zakresu gospodarki komunalnej również nie są zgodne z prawem Unii Europejskiej w zakresie, w jakim nie przewidują mechanizmu zabezpieczającego w przypadku utraty przez spółkę komunalną statusu podmiotu in-house. [2] Proces wyrażania stanowiska ministra spraw zagranicznych co do zgo dności z prawem Unii Europejskiej poprawek zgłoszonych podczas drugiego czytania jest bardzo dobrą ilustracją tego, jak, niejako od kuchni, przebiegają często prace legislacyjne, w tym prace legislacyjne nad projektem senackim. Z pisma podsekretarza stanu Ministerstwa Spraw Zagranicznych, znak, DPUE-920-1323-12/md/4, z 4 stycznia 2013 r., wynika, że prośba przewodniczącego komisji ochrony środowiska, zasobów naturalnych i leśnictwa o wyrażenie opinii o zgodności z prawem unijnym sprawozdania o projekcie senackim wpłynęła do Ministerstwa Spraw Zagranicznych 3 stycznia 2013 r. o godz. 23:45 i zawierała oczekiwanie otrzymania stanowiska Ministerstwa Spraw Zagranicznych do 4 stycznia 2013 r., godz. 9:00 (sic!). [3] Stanowisko ministra spraw zagranicznych zostało przytoczone podczas trzeciego czytania projektu ustawy przez posła - sprawozdawcę jako uzasadnienie do odrzucenia poprawki nr 1 (por. http://www.sejm.gov.pl/Sejm7.nsf/wypowiedz.xsp?posiedzenie=32&dzien=3&wyp=003). [4] Por. Z. Ziembiński, "Logika praktyczna", Warszawa 1974, s. 75-76 i 85. [5] "Obszary wiejskie w Polsce, Rural areas in Poland", Główny Urząd Statystyczny, Urząd Statystyczny w Olszty nie, Warszawa, Olszyn 2011, s. 24.