Ustawa z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (wyciąg)
(Dz.U. z 2011 r. nr 127, poz. 721 ze zm.)
wNa mocy nowelizacji do u.r.o.n. zostaną dodane art. 6ca-6cc dotyczące legitymacji dokumentującej niepełnosprawność.
Przepisy te nie wprowadzają jednak legitymacji do porządku prawnego. Rozwiązania ich dotyczące - choć o węższym zakresie niż te przyjęte w dodanych przepisach u.r.o.n. - są zawarte w rozporządzeniu ministra gospodarki, pracy i polityki społecznej z 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 1110, dalej: r.o.n.s.n.). Przeniesienie części tych przepisów na poziom ustawowy było jednak konieczne z uwagi na zakres regulacji. Obejmuje on okoliczności potwierdzane legitymacją, okres, na który może być wydana, rodzaje orzeczeń, na podstawie których należy ją wydać, oraz kompetencje ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego w zakresie organizacji wydawania legitymacji. Pozostawienie wyłącznie na poziomie rozporządzenia regulacji o randze zasad oraz przepisów kompetencyjnych nie byłoby zgodne z zasadami stanowienia prawa.
wZgodnie z art. 6ca ust. 1 u.r.o.n. legitymację dokumentującą niepełnosprawność albo stopień niepełnosprawności wystawia się na wniosek osoby niepełnosprawnej. Należy tu zwrócić uwagę na dwie kwestie.
Po pierwsze, legitymacja będzie wydawana na wniosek, a nie z urzędu. Osoba, która będzie wolała posługiwać się orzeczeniem, będzie nadal mogła to czynić po wejściu w życie art. 6ca-6cc u.r.o.n.
Po drugie, legitymacja może, zgodnie z art. 6ca ust. 1 u.r.o.n., dotyczyć niepełnosprawności lub stopnia niepełnosprawności. Jej dość wąski zakres ma zarówno zalety, jak i wady. Niewątpliwą zaletą tego rozwiązania jest to, że legitymacja nie będzie zawierać informacji o rodzaju niepełnosprawności, tak więc osoba niepełnosprawna, która nie chce go ujawniać, nie będzie musiała tego czynić. Okazująca ją osoba nie będzie więc musiała ujawniać danych wrażliwych, zasadniczo zbędnych z punktu widzenia pracownika, pracodawcy i osoby postronnej. Legitymacja będzie prostym sposobem na wykazanie tego, że dana osoba jest osobą niepełnosprawną w rozumieniu u.r.o.n., co jest konieczne przy korzystaniu z niektórych uprawnień. Nie będzie potrzeby każdorazowego prezentowania orzeczenia, o którym mowa w art. 3, 4a lub 5a u.r.o.n.
W tym przypadku może się ujawnić ewentualna wada wąskiego zakresu danych wykazywanych w legitymacji - w postaci jej mniejszej funkcjonalności. Jednak art. 6c ust. 9 pkt 7 u.r.o.n. daje możliwość takiego określenia niezbędnych i jednolitych danych o schorzeniach, z którymi przepisy prawa wiążą uprawnienia, by nowe legitymacje, nie ujawniając niepotrzebnie danych wrażliwych, pozostawały nadal funkcjonalne.
wKolejną kwestią wynikającą wprost z art. 6ca u.r.o.n. jest to, że legitymacje, o których mowa w tym przepisie, nie będą jedynym, uniwersalnym bytem dokumentującym niepełnosprawność w rozumieniu u.r.o.n. Legitymacja nie zastąpi zatem wszystkich orzeczeń potwierdzających niepełnosprawność w rozumieniu u.r.o.n.
Legitymacje będą bowiem mogły uzyskać wyłącznie osoby legitymujące się orzeczeniami wydawanymi w trybie postępowania administracyjnego przez powiatowe i wojewódzkie zespoły do spraw orzekania o niepełnosprawności. Chodzi tu zatem wyłącznie o orzeczenia, o których mowa w art. 3, 4a lub 5a u.r.o.n. Zgodnie bowiem z art. 6ca ust. 1 zdanie drugie u.r.o.n. osoba niepełnosprawna, składając wniosek, przedstawia do wglądu prawomocne orzeczenie o niepełnosprawności (art. 4a u.r.o.n.), o stopniu niepełnosprawności (art. 3 u.r.o.n.) lub o wskazaniach do ulg i uprawnień (art. 5a u.r.o.n.). Orzeczenia te muszą być prawomocne, a więc przed wydaniem legitymacji musi ulec zakończeniu nie tylko etap administracyjny wydawania orzeczenia, lecz także postępowanie na drodze sądowej (względnie musi być pewne, że sprawa dotycząca orzeczenia nie będzie jego przedmiotem).
wŻadne przepisy - ani na poziomie ustawowym, ani aktów wykonawczych - nie umożliwiają uchylania orzeczeń wcześniejszych niż orzeczenie najnowsze (wydane najpóźniej). Skutkuje to tym, że dana osoba może zgodnie z prawem legitymować się kilkoma ważnymi orzeczeniami o stopniu niepełnosprawności. Mogą one nawet dotyczyć tego samego okresu.
Ten stan nie ulegnie zmianie, jednak w art. 6ca ust. 4 u.r.o.n. wprowadzono zasadę, że w przypadku gdy osoba niepełnosprawna posiada więcej niż jedno orzeczenie o niepełnosprawności, o stopniu niepełnosprawności lub o wskazaniach do ulg i uprawnień, legitymację dokumentującą niepełnosprawność albo legitymację dokumentującą stopień niepełnosprawności wystawia się na podstawie ostatniego orzeczenia.
Należy się jednak spodziewać znikomego oddziaływania tego przepisu w związku z praktyką legitymowania się kilkoma orzeczeniami. Legitymacje wydaje się bowiem wyłącznie na wniosek (jeżeli zainteresowany nie będzie chciał uzyskać legitymacji, to nie zawnioskuje o jej wydanie i przepis art. 6ca ust. 4 u.r.o.n. w ogóle nie znajdzie zastosowania). Ponadto z przepisów wprowadzonych nowelizacją nie wynika, by legitymacja zastępowała jakiekolwiek orzeczenia. Oznacza to, że staje się ona kolejnym dokumentem dotyczącym niepełnosprawności, choć w pewnych sytuacjach bardziej funkcjonalnym niż orzeczenie. W tym sensie jej status nie ulegnie zmianie w stosunku do stanu dotychczasowego.
wPrzepis art. 6ca ust. 2 u.r.o.n. określa okres ważności legitymacji. Będą one wystawiane na okres ważności orzeczenia o niepełnosprawności, o stopniu niepełnosprawności lub o wskazaniach do ulg i uprawnień, jednak nie dłuższy niż 5 lat - w przypadku legitymacji dokumentujących niepełnosprawność albo 10 lat - w przypadku legitymacji dokumentujących stopień niepełnosprawności wystawionych osobom, które nie ukończyły 60. roku życia. [przykład 1]
wWykorzystanie legitymacji do celów zatrudnienia będzie tak jak dotychczas ograniczone. Przede wszystkim samym zainteresowanym legitymacja słusznie kojarzy się raczej z incydentalnym użyciem (okazaniem), ale już nie np. z przedstawianiem jej kopii. Ponadto zakres szczególnych uprawnień pracowniczych osób niepełnosprawnych (zgodnie z art. 20c u.r.o.n.) oraz zakres czasowy wliczania pracowników do stanu zatrudnienia osób niepełnosprawnych (zgodnie z art. 2a u.r.o.n.) wymagają przedstawienia pracodawcy orzeczenia dokumentującego niepełnosprawność. Z orzeczenia tego wynika m.in., od kiedy datuje się niepełnosprawność lub jej stopień (por. art. 2a ust. 2 i 3 u.r.o.n.) i kiedy złożono wniosek o wydanie orzeczenia do organu I instancji (por. art. 2a ust. 2 u.r.o.n.). Zatem legitymacje w praktyce będą używane do korzystania z uprawnień, o których mowa w art. 20a u.r.o.n., 23a czy 33 u.r.o.n. (np. w celu wstępu do określonych obiektów lub otrzymania środków z ZFRON).
wW art. 6cb u.r.o.n. przewidziano kompetencje dla ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego w zakresie związanym z obsługą legitymacji. Będzie on odpowiedzialny za:
1) zapewnienie produkcji blankietów legitymacji dokumentujących niepełnosprawność lub stopień niepełnosprawności oraz ich personalizację i dystrybucję (w tym celu ma obowiązek dokonania wyboru podmiotu odpowiedzialnego za realizację tego zadania),
2) zapewnienie systemu teleinformatycznego, za pomocą którego są wykonywane czynności związane z wystawianiem legitymacji dokumentujących niepełnosprawność lub stopień niepełnosprawności (w tym celu może dokonać wyboru podmiotu odpowiedzialnego za wykonanie tego zadania).
wWydatki związane z wystawianiem legitymacji, produkcją blankietów, ich personalizacją i dystrybucją pokrywane są z budżetu państwa. Zgodnie z art. 6cc u.r.o.n. zainteresowany ponosi odpłatność jedynie za wydanie duplikatu legitymacji w wysokości 15 zł. Opłata ta będzie stanowiła dochód budżetu państwa.
wNowelizacja dodaje pkt 7 w art. 6d ust. 4 u.r.o.n., który rozszerza zakres danych gromadzonych w Elektronicznym Krajowym Systemie Monitoringu Orzekania o Niepełnosprawności o dane dotyczące legitymacji dokumentującej niepełnosprawność lub stopień niepełnosprawności. Wynika to z dodania nowego zadania w art. 6ca u.r.o.n. dotyczącego wydawania tych legitymacji oraz konieczności zapewnienia kompleksowego zakresu danych w tym systemie.
wZmiana art. 21 u.r.o.n. modyfikuje zakres zwolnienia z wpłat na PFRON z tytułu niezapewniania wymaganego poziomu zatrudnienia osób niepełnosprawnych.
Od tej wpłaty przewidziano trzy rodzaje zwolnienia. Po pierwsze, zwolnienie wynikające z osiągania wymaganej struktury zatrudnienia (art. 21 ust. 2 u.r.o.n. lub art. 21 ust. 2 w zw. z ust. 2a lub 2b u.r.o.n.). Po drugie, zwolnienie związane z sytuacją ekonomiczną lub organizacyjną (art. 21 ust. 3 u.r.o.n.). Po trzecie, zwolnienie w związku ze specyficznym społecznie użytecznym rodzajem działalności (art. 21 ust. 2e u.r.o.n. i art. 6 ustawy z 28 sierpnia 1997 r. o zatrudnianiu osób pozbawionych wolności, t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1116, dalej: u.z.p.w.).
Zmiana dotyczy trzeciego z wymienionych rodzajów zwolnień. Jest ona wyrazem dalszego poszerzania zakresu zwolnienia określonego w art. 21 ust. 2e u.r.o.n. Do końca września 2012 r. na tej podstawie z wpłat na PFRON zwolnione były wyłącznie publiczne i niepubliczne jednostki organizacyjne niedziałające w celu osiągnięcia zysku, których wyłącznym przedmiotem prowadzonej działalności była rehabilitacja społeczna (w rozumieniu art. 9 u.r.o.n.) i lecznicza, edukacja osób niepełnosprawnych lub opieka nad osobami niepełnosprawnymi. Dużym utrudnieniem dla pracodawców wykonujących usługi związane z opieką, także nad osobami niepełnosprawnymi, było jednak to, że aby móc korzystać z tego zwolnienia, musieli wykazać, iż opieka nad osobami niepełnosprawnymi jest ich wyłączną aktywnością. Jednostki te musiały zatem udowodnić, że przez cały miesiąc, za który rozliczały się z wpłat, ich klientami były wyłącznie osoby niepełnosprawne w rozumieniu u.r.o.n., a więc legitymujące się orzeczeniami wskazanymi w tej ustawie, z których musiało wynikać, że przez cały okres sprawozdawczy osoby te były niepełnosprawne (por. wyrok WSA w Warszawie z 15 października 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 2134/15, i wyrok NSA z 29 kwietnia 2015 r., sygn. akt II FSK 840/13). Wobec tego ze zwolnienia z wpłat na tej podstawie nie mogli korzystać pracodawcy opiekujący się osobami niesprawnymi, jeżeli nie wszystkie były niepełnosprawne w rozumieniu u.r.o.n. Dlatego od października 2012 r. zwolnieniem objęto podmiotowo domy pomocy społecznej, o których mowa w przepisach o pomocy społecznej, oraz wszystkie typy hospicjów działających zgodnie z przepisami o działalności leczniczej.
Nowelizacją u.r.o.n. z 25 września 2015 r. dokonano dalszego rozszerzenia katalogu podmiotów uprawnionych do zwolnienia podmiotowego. Objęto nim zakłady opiekuńczo-lecznicze funkcjonujące na podstawie przepisów o działalności leczniczej.
wPracodawcy zwolnieni z wpłat na PFRON na podstawie art. 21 ust. 2e u.r.o.n. mają obowiązek składania informacji o przyczynach korzystania ze zwolnienia do zarządu PFRON (art. 21 ust. 2f u.r.o.n.). Poprzednie wzory informacji miesięcznej INF-1 i informacji ewidencyjnej INF-Z nie przewidywały tej grupy zwolnionych. Dlatego konieczne było wprowadzenie odpowiednich zmian w informacjach INF-1 i INF-Z. Obecne wzory tych informacji, które uwzględniają już nowy zakres zwolnienia, zostały uwzględnione w nowym r.inf.
wZwolnienie to weszło w życie 1 lipca 2016 r. Z uwagi na niezamieszczenie w nowelizacji przepisu przejściowego pracodawcy rozliczający się z wpłat na PFRON mogą mieć wątpliwości, czy nowe zasady zwolnienia dotyczą wpłat za okresy od lipca 2016 r., czy tych dokonywanych, począwszy od lipca 2016 r. (a więc już wpłaty za czerwiec 2016 r., deklarowanej i opłacanej do 20 lipca 2016 r.). Analizując to zagadnienie, należy pamiętać o tym, że wpłaty na PFRON mają charakter memoriałowy, tj. zgodnie z art. 49 ust. 2 u.r.o.n. obowiązek wpłaty powstaje z mocy prawa w przypadku zaistnienia okoliczności, z którymi ustawa wiąże powstanie tego obowiązku. Są naliczane za miesiąc, w którym zaistniały te okoliczności. Dla zakresu obowiązku wpłat mają zatem znaczenie okres sprawozdawczy i występujące wówczas okoliczności oraz obowiązujące w nim przepisy wiążące z nimi powstanie obowiązku wpłat lub zwolnienie z nich. Natomiast nie ma znaczenia miesiąc, w którym uiszcza się wpłaty. Skoro zatem nowe zwolnienie obowiązuje od 1 lipca 2016 r., to odnosi się do stanów istniejących po tej dacie. Dotyczy więc ono zakładów opiekuńczo-leczniczych w zakresie wpłat na PFRON, o których mowa w art. 21 u.r.o.n., za okresy od lipca 2016 r. Potwierdza to par. 2 r.inf.
wArtykuł 1 pkt 4 nowelizacji nadaje nowe brzmienie art. 22 u.r.o.n., który dotyczy ulg we wpłatach na PFRON. Ulgi te są związane z dokonaniem zakupu. W ust. 1 określono strony umowy dotyczącej zakupu uprawniającego do ulg oraz jego przedmiot. Stronami kooperacji są sprzedający oraz nabywca. Sprzedający musi zapewniać kwalifikowaną strukturę zatrudnienia osób niepełnosprawnych, aby z tytułu zakupów wytworzonych przez niego dóbr nabywca uzyskał ulgę, którą będzie mógł wykorzystać do obniżenia wpłat z tytułu niezapewniania wymaganego poziomu zatrudnienia osób niepełnosprawnych, o których mowa w art. 21 u.r.o.n. Jest to korzystne dla obu stron. Nabywca dokonuje zakupów, których i tak dokonałby, a dodatkowo ma możliwość obniżenia wpłaty na PFRON (jeżeli jest do niej zobowiązany). Z kolei oferta sprzedającego, z uwagi na to, że uzyskuje on wsparcie pośrednie poza rygorami pomocy publicznej, jest atrakcyjniejsza dla nabywców. Dzięki temu także sprzedający korzysta z pozapomocowego wsparcia pośredniego, a miejsca pracy niepełnosprawnych zatrudnionych u sprzedającego są stabilniejsze.
wWymagana struktura zatrudnienia sprzedającego to co najmniej 25 etatów ogółem oraz co najmniej 30-proc. wskaźnik zatrudnienia osób o znacznym stopniu niepełnosprawności lub o stopniu umiarkowanym ze szczególnymi schorzeniami [upośledzenie umysłowe (u), choroby psychiczne (p), epilepsja (e), ślepota (n), całościowe zaburzenia rozwojowe (c)]. Struktura ta zasadniczo nie uległa zmianie 1 lipca 2016 r., jednak od tej daty schorzenia u, p, e, c muszą być orzeczone, a więc dokumentowane orzeczeniem, o którym mowa w u.r.o.n. albo innym orzeczeniem lub wyrokiem. Schorzenia te nie muszą być przyczyną powstania niepełnosprawności. Mogą więc wynikać z którejkolwiek części orzeczenia: symbolu przyczyny niepełnosprawności (symbole odpowiadające schorzeniom z art. 22 ust. 1: U, P, E, O lub C), wskazań lekarskich czy uzasadnienia.
Na zasadach obowiązujących do 30 czerwca 2016 r. wszystkie te schorzenia mogły być dokumentowane również zaświadczeniem lekarza specjalisty. Od 1 lipca 2016 r. jest to możliwe tylko w odniesieniu do osób niewidomych. W zaświadczeniu nie powinno się podawać oznaczenia ICD-10, czy medycznej nazwy schorzenia, ponieważ narusza to prawo do prywatności pracownika, a ani pracodawca, ani PFRON nie są kompetentni do ustalania, czy dane schorzenie należy do określonej grupy (np. czy PTSD lub depresja są chorobami psychicznymi lub czy dany symbol ICD-10 kwalifikuje daną osobę do danej grupy schorzeń wzroku). Przed zmianą zaświadczenie powinno było stwierdzać wyłącznie, że u danej osoby "wystąpiło co najmniej jedno ze schorzeń, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2 u.r.o.n.". Obecnie zaświadczenie powinno stwierdzać, że dana osoba jest osobą niewidomą.
wWymaganą strukturę zatrudnienia sprzedającego można wyrazić następującym wzorem:
to zatrudnienie osób o znacznym stopniu niepełnosprawności, to zatrudnienie osób o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, to zatrudnienie ogółem, to szczególne schorzenia, to dokumentowanie orzeczeniem.
Wszystkie stany zatrudnienia u sprzedającego dla celów ulg we wpłatach na PFRON (zatrudnienie ogółem i zatrudnienie poszczególnych grup osób niepełnosprawnych ) ustala się, wliczając do nich tylko pracowników w rozumieniu art. 2 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1502 ze zm., dalej: k.p.) w zw. z art. 66 u.r.o.n. Natomiast to, którzy pracownicy podlegają wyłączeniu z tych stanów, nie zostało uregulowane w ustawie. Przy ustalaniu struktury zatrudnienia sprzedającego, o której mowa w ust. 1, teoretycznie można więc nie stosować wyłączeń. Natomiast w przypadku pozostałych stanów zatrudnienia służących do obliczenia ulgi (tj. - zob. poniżej) należy stosować wyłączenia, o których mowa w art. 21 ust. 5 u.r.o.n., aby zapewnić deklarowaną w informacji o kwocie obniżenia INF-U (przekazywanej nabywcy przez sprzedającego) spójność z danymi wykazywanymi w informacji INF-1 składanej obowiązkowo do PFRON przez wszystkich sprzedających (także tych prowadzących zakłady pracy chronionej) na podstawie art. 21 ust. 2f u.r.o.n. Biorąc pod uwagę, że część danych z art. 22 ust. 1 służy również do obliczenia ulgi (np. ) - w celu zapewnienia pełnej spójności danych, także i do określonych w nim stanów, należałoby stosować wspomniane wyłączenia. Wszystkie stany ustala się w wartościach przeciętnych miesięcznych w etatach.
wW nowelizacji zrezygnowano z definiowania nabywcy, w związku z tym, że dotychczas były wątpliwości, czy podmiot ten musi być zobowiązany do wpłat już w momencie dokonywania zakupu. Po 1 lipca 2016 r. nadal każdy może być nabywcą.
wPrzedmiotem uprawniającego zakupu jest produkcja (efekt produkcji) wytworzona lub usługa świadczona przez sprzedającego. Mowa tu wyłącznie o jego produkcji i jego usługach własnych (art. 22 ust. 1 i 8). Jedynym rodzajem usługi własnej, której zakup nie uprawnia do nabycia ulgi, jest zlecenie usługi handlowej w rozumieniu sekcji G PKWiU.
Sprzedający musi mieć wkład własny w wytworzenie produkcji lub świadczenie usługi. W zależności od tego wkładu ulgi można udzielić w przypadku sprzedaży np. na:
1) produkcję: kombinezonów, emblematów, mebli, farb, tynków, parkietu, lakieru, czujników ruchu, bramek, kamer,
2) usługi: naszycia logo na kombinezony, umieszczenia emblematu na obiekcie, montażu mebli, otynkowania ściany i pomalowania jej farbą, położenia, wycyklinowania i polakierowania parkietu, zaprojektowania systemu bezpieczeństwa, ochrony obiektu wyposażonego w czujniki, bramki i kamery.
Wkład własny istnieje także przy produkcji z innych produktów, np. sukienka z tkaniny, suwaków, guzików, koronki itd. nadal jest produkcją, a nie usługą zszycia jej z surowców wejściowych. Także usługa wypisania etykiety alfabetem Braille’a przez pracowników sprzedającego, którzy przeszli odpowiednie szkolenie u innego pracodawcy, nie przestaje być usługą własną sprzedającego.
Natomiast sprzedający nie może pośredniczyć w sprzedaży niewłasnych: produkcji lub usługi. [przykład 2]
Użycie wyrazu "odpowiednio" w art. 22 ust. 1 u.r.o.n. nie odnosi się do sposobu wytworzenia produkcji lub świadczenia usług, lecz jest zabiegiem językowym skracającym zdanie. Oznacza zatem: "odpowiednio wytworzenie lub świadczenie", a nie "odpowiednie wytworzenie lub świadczenie". Nie jest dopuszczalne przypisywanie tej konstrukcji znaczenia tworzącego nowe warunki nabycia ulg. Nie można wywodzić z niej np. warunku, że przedmiot kooperacji ma zostać wytworzony lub świadczony tylko przez niepełnosprawnych pracowników sprzedającego, czy w ogóle przez jego pracowników. Prawa do ulgi nie odbiera zatem korzystanie przez sprzedającego z pracowników tymczasowych, osób, których praca jest udostępniona przez innych pracodawców na podstawie umowy między sprzedającym i innym podmiotem, zleceniobiorców, pracujących w ramach umowy o dzieło, a nawet wolontariuszy. A skoro przedmiot kooperacji nie traci z tego powodu przymiotu "własnego", w związku z tym nie można też pomniejszać kwot przychodów (zob. we wzorze poniżej). Osób tych nie wykazuje się jednak w żadnym stanie zatrudnienia - ani dotyczącym struktury sprzedającego, ani służącym do obliczenia ulgi.
wWarunki uzyskania prawa do ulgi określa art. 22 ust. 2 pkt 1-3 u.r.o.n. Zakup musi być udokumentowany fakturą w znaczeniu przepisów o VAT, a nie dowolnym innym dokumentem. Płatność za zakup, o którym mowa w ust. 1, musi nastąpić w terminie na niej określonym. Termin ten może być ustalony dowolnie, np. 26 lipca 2016 r., 14 dni od otrzymania faktury. Jednak w tym drugim przypadku, chcąc określić, czy płatności dokonano terminowo, sprzedający musi ustalić, kiedy nabywca otrzymał fakturę i obliczyć datę, w której upływa tak wyznaczony termin. Biorąc pod uwagę możliwe opóźnienie w otrzymaniu potwierdzenia odbioru faktury oraz ryzyko wpłaty na PFRON z tytułu nieterminowego wystawienia informacji o kwocie obniżenia INF-U - takie wyznaczenie terminu płatności może być problematyczne.
Z art. 22 ust. 2 pkt 2 wynika prymat terminu płatności określonego na fakturze przed umownym. Ma to znaczenie w przypadku, gdy się różnią. Wówczas zapłata w terminie umownym, lecz po terminie z faktury, nie daje prawa do ulgi. Odwrotna sytuacja nie odbiera prawa do ulgi, choć może generować odsetki za opóźnienie.
Sposób uregulowania należności jest w zasadzie dowolny. Zapłata może nastąpić gotówką, przelewem (wówczas datą zapłaty jest data obciążenia rachunku bankowego nabywcy) czy kompensatą. Nabywca musi dokonać zapłaty w całości i terminowo, co eliminuje np. rozliczenia z użyciem klauzul gwarancyjnych niewykazanych na fakturze.
Ostatnim warunkiem jest terminowe wystawienie nabywcy przez sprzedającego informacji o kwocie obniżenia wpłat na PFRON - INF-U, której wzór stanowi załącznik do r.o.w. Data wystawienia informacji (poz. 40 INF-U) nie może przypadać przed dokonaniem zapłaty przez nabywcę ani po ostatnim dniu miesiąca następującego po miesiącu, w którym przypadał termin płatności określony na fakturze. W razie ujawnienia naruszenia terminu sprzedający będzie musiał dokonać dodatkowej wpłaty z art. 22b u.r.o.n.
Ulgi udziela się każdemu, czyj zakup udokumentowano fakturą. Sprzedający ani nie weryfikuje, czy nabywca rozlicza się z wpłat, ani nie premiuje wybranych nabywców ulgami.
wKwota ulgi z INF-U może być także od 1 lipca 2016 r. obliczona na siedmiu różnych zasadach, w zależności od daty zawarcia umowy, zapłaty lub wystawienia faktury (zob. poz. 28 INF-U). Na zasadach obowiązujących od 1 lipca 2016 r. wprowadzonych nowelizacją oblicza się ją według wzoru zgodnego z ust. 6-8:
to wskaźnik udziału przychodów. to przychód ze sprzedaży własnych produkcji lub usługi, z wyłączeniem handlu, odpowiednio wytworzonej lub świadczonej w danym miesiącu na rzecz nabywcy (a więc np. usługa lub produkcja zamówiona i opłacona przez nabywcę, a zrealizowana na rzecz podmiotu trzeciego nie generuje ulgi i wyklucza bezpośrednio refakturowanie, a wraz z art. 22 ust. 2 pkt 2 i 3 - także zbywanie ulg). to przychód ogółem uzyskany w tym miesiącu ze sprzedaży własnych produkcji lub usługi, z wyłączeniem handlu. i to przychody netto ustalone na zasadach określonych w przepisach podatkowych. Jeżeli dotyczą własnych produkcji lub usługi, to nie pomniejsza się ich z żadnych przyczyn wynikających z u.r.o.n. (zob. powyżej). Pobiera się je z miesiąca, do którego zaliczono przychody ze sprzedaży z art. 22 ust. 1. W przypadku korekt przychodów (w tym wstecznych korekt wynikających np. ze zwrotu towaru) konieczne jest przeliczenie ulgi i niezwłoczne skorygowanie INF-U.
Pozostała część wzoru (bez ) to wskaźnik wynagrodzeń. i to przeciętne miesięczne stany zatrudnienia pracowników w etatach ( - ogółem, - osób niepełnosprawnych ogółem, - osób o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności - bez względu na schorzenia). Dane te podaje się z okresu sprawozdawczego, do którego zaliczono przychody (art. 22 ust. 9). Obecnie uwzględnia się w nich wszystkich zatrudnionych pracowników, a od stycznia 2017 r. - tylko osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę lub spółdzielczej umowy o pracę (art. 22 ust. 9). Ograniczenie to nie dotyczy obliczania struktury zatrudnienia z art. 22 ust. 1. W INF-U sprzedający oświadcza o zgodności tych danych z danymi wykazanymi za odpowiedni okres, do którego zaliczono przychody i za który sporządzono INF-1. = poz. 17 INF-1, = poz. 18 INF-1 , = poz. 21 + poz. 22 + poz. 23 + poz. 24 INF-1.
to liczba etatów osób niepełnosprawnych pomniejszona o liczbę osób, która odpowiadałaby osiągnięciu 6-proc. wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych (art. 22 ust. 6).
W obecnym wzorze nie ma rzeczywistych wynagrodzeń pracowników o znacznym lub umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Zastąpiono je - kwotą najniższego wynagrodzenia pomniejszoną o naliczone od niej składki, które byłyby finansowane przez pracownika (na ubezpieczenia emerytalne, rentowe, chorobowe). to minimalne wynagrodzenie obowiązujące w grudniu poprzedniego roku (art. 2 pkt 1 u.r.o.n.). W 2016 r. = 1750 zł, a w 2017 r. - 1850 zł. Kwota ta jest stała i niezależna od tego, czy i w jakiej wysokości pracownik osiągnął wynagrodzenie. Dla wysokości nie ma znaczenia, że np. pracownik nie osiąga wynagrodzenia bądź osiąga niższe lub dużo wyższe niż . Nie ma znaczenia przebywanie na urlopach bezpłatnych (przez część miesiąca) i wypoczynkowych, zwolnieniach od pracy, zasiłkach chorobowych itd., ani też to, czy pracownik jest zatrudniony na cały, czy na część etatu. nigdy nie pomniejsza się ani nie podwyższa. Namiastką urealnienia jest natomiast pomnożenie go przez , który odzwierciedla wymiar czasu pracy i przebywanie na urlopach bezpłatnych.
Pzn to ogranicznik polegający na tym, że w przypadku gdy kwota ulgi przewyższa wartość zakupionej produkcji lub usługi, obniżenie wpłaty przysługuje tylko do wysokości kwoty określonej na fakturze, pomniejszonej o kwotę VAT, w stosunku do której, zgodnie z ustawą z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.), przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego lub zwrotu różnicy podatku (art. 22 ust. 11 u.r.o.n.).
wInformacje INF-U mogą być wystawiane w formie papierowej lub elektronicznej (zgodnej z WCAG 2.0.) oraz opatrywane oznaczeniami, fotokodami i etykietami (np. ułatwiającymi i osobom niewidomym, i skanerom zidentyfikowanie dokumentu). Środków tych może używać zarówno sprzedający, jak i nabywca. PFRON pomija te oznaczenia w trakcie kontroli, a ulga pozostaje ważna, zgodna z wzorem i oryginałem.
Sprzedający ma obowiązek ewidencjonowania INF-U zwykłych i korygujących wystawionych od 1 lipca 2016 r. Ewidencja może być prowadzona w formie dokumentu pisemnego lub elektronicznego, zgodnego z WCAG 2.0. O wszystkich informacjach INF-U wystawionych w poprzednim miesiącu sprzedający informuje PFRON na informacji INF-1-u składanej do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu sprawozdawczym. Ta ostatnia również może być składana pisemnie lub elektronicznie i zawierać wspomniane oznaczenia. Wzory INF-U i INF-1-u oraz sposób prowadzenia ewidencji określa r.o.w. (zob. także komentarz do art. 22b).
Natomiast nabywca dokonuje obniżenia wpłaty należnej z poz. 35 DEK-I-0 i DEK-I-a lub poz. 45 DEK-I-b o kwotę przysługujących ulg wynikających z informacji o kwocie obniżenia wpłat, którymi już dysponuje (o ile nie zostały wykorzystane ani nie uległy przedawnieniu).
Z ulgi nabytej na zasadach obowiązujących od 1 lipca 2016 r. można korzystać, obniżając wpłaty wykazane w zwykłych deklaracjach DEK-I-0, DEK-I-a i DEK-I-b składanych od dnia nabycia ulgi, tj. od dnia otrzymania przez nabywcę INF-U. Obecnie ulgi przedawniają się po 6 miesiącach od dnia otrzymania informacji przez nabywcę. W tym okresie można z nich korzystać.
Należy dodatkowo pamiętać, że bez względu na kwotę ulg przysługujących nabywcy, każda wpłata, począwszy od należnej za lipiec 2016 r., może być pokryta ulgami maksymalnie w 50 proc. (art. 22 ust. 3 u.r.o.n. i art. 3 nowelizacji). Nie ma tu znaczenia, na jakich zasadach nabyto i obliczono ulgi. Limit pokrywalności dotyczy wpłaty, a nie ulgi. Dlatego nie modyfikują go przepisy przejściowe (art. 2 ust. 1-3 nowelizacji). [przykłady 3 i 4]
wW art. 1 pkt 5 nowelizacji dodano art. 22b u.r.o.n., który dotyczy wpłaty na PFRON z tytułu nieprawidłowego wykonania obowiązków sprzedającego, który udziela ulg.
Do powstania obowiązku wpłaty konieczne będzie łączne zajście przesłanki pierwotnej (w postaci jednej z nieprawidłowości określonej w art. 22b ust. 1 pkt 1-4) oraz przesłanki wtórnej (ujawnienia nieprawidłowości w wyniku kontroli, o której mowa w art. 22a u.r.o.n., lub czynności sprawdzającej, o której mowa w art. 272 o.p.). Wpłata ta będzie deklarowana w DEK-II-u stanowiącym załącznik do r.dek., zaś jej okresem sprawozdawczym będzie okres zajścia przesłanki wtórnej. Wpłaty dokonuje się do 20. dnia miesiąca następującego po tym miesiącu.
wWpłata będzie się składała z 4 części:
Część pierwsza to 5 proc. sumy ulg wykazanych w INF-U, które nie zostały ujęte w ewidencji lub w INF-1-u. Mowa tu o tych INF-U, które powinny były zostać wystawione i wykazane po 1 lipca 2016 r. Nie ma natomiast znaczenia, na jakich zasadach je wystawiono (starych, przejściowych czy bieżących). Obowiązek wykazywania dotyczy zatem wszystkich INF-U, w tym tych wystawianych na podstawie art. 2 ust. 2 nowelizacji. Do obliczenia ulgi konieczne jest zsumowanie kwot ulg ze wszystkich INF-U niewykazanych w INF-1-u lub ewidencji. Konstrukcja tej wpłaty powoduje, że w części dotyczącej uchybienia kompletności INF-1-u wpłaty będą naliczane za okresy nie wcześniejsze niż sierpień 2016 r.
Część druga to 10 proc. ulgi wykazanej w INF-U w przypadku naruszenia terminu, o którym mowa w art. 22 ust. 10 pkt 1 u.r.o.n. Wpłata dotyczy naruszenia, a nie tylko uchybienia terminowi, a więc wystawienia INF-U zbyt wcześnie (przed zapłatą za zakup) lub zbyt późno (po ostatnim dniu miesiąca następującego po miesiącu, w którym przypadał termin płatności). Bez znaczenia są przyczyny naruszenia tego terminu. Przy czym skutkiem ubocznym wydania informacji zbyt późno jest utrata przez nabywcę prawa do ulgi, którą nabyłby na zasadach obowiązujących od lipca 2016 r.
Część trzecia to 30 proc. ulgi wykazanej w INF-U, w przypadku udzielenia ulgi przez podmiot nieuprawniony, a więc niebędący pracodawcą bądź wytwórcą produkcji lub świadczącym usługę lub niespełniający warunków dotyczących struktury zatrudnienia. Warunki określone w art. 22 ust. 1 u.r.o.n. są zmienne, więc do oceny, czy zostały spełnione, należy w świetle art. 2 i poz. 27 i 28 INF-U odnosić się zawsze do tego okresu, do którego przyporządkowano ulgi (zob. kody 1-3 z poz. 27 i kody 1-7 z poz. 28 INF-U).
Część czwarta wynika z zawyżenia ulgi, będącego skutkiem podania danych niezgodnych ze stanem faktycznym, i jest równa trzykrotności kwoty stanowiącej różnicę pomiędzy prawidłowo obliczoną a zawyżoną ulgą, przy czym wartość ta nie może być wyższa niż 30 proc. ulgi wykazanej w INF-U. [przykład 5]
wCzęść z tych nieprawidłowości może być naprawiona (np. poprzez złożenie INF-U korygującej lub anulowanie INF-U, wprowadzenie korekt do ewidencji itd.). Należy bowiem pamiętać, że kontrola zawsze ocenia stan zastany. Jeżeli zostanie on poprawiony i przywrócony do stanu właściwego, nieprawidłowości nie zostaną stwierdzone.
wPonadto, jeżeli suma uzyskana z tych części wyniesie mniej niż 58 zł, to obowiązek wpłaty nie powstaje i nie składa się DEK-II-u.
wZmiana do art. 25a u.r.o.n. wprowadzona art. 1 pkt 6 nowelizacji dotyczy warunków udzielania refundacji składek na ubezpieczenia społeczne opłaconych za osoby niepełnosprawne. Dotyczy ona zarówno refundacji składek na ubezpieczenia społeczne osób niepełnosprawnych wykonujących działalność gospodarczą (art. 25a ust. 1 pkt 1 u.r.o.n.), jak i refundacji wypłacanej osobom opłacającym składki na ubezpieczenia społeczne za niepełnosprawnych rolników lub za niepełnosprawnych domowników (art. 25a ust. 1 pkt 2 u.r.o.n.).
Dotychczas warunek określony w zdaniu wspólnym w art. 25a ust. 1 u.r.o.n. dotyczył opłacania w całości tych składek - a więc składek refundowanych na omawianej podstawie. To, że składki powinny były być opłacone przed dniem złożenia wniosku, pośrednio wynikało z treści oświadczeń do wniosków o wypłatę refundacji: Wn-U-G (dla prowadzących działalność gospodarczą) i Wn-U-A (dla rolnika).
Adresaci prawa nierzadko nie spełniali tego warunku, a w przypadku ujawnienia tego faktu powoływali się na to, iż nie zapoznali się w pełni z treścią składanego wniosku i że obowiązek opłacenia składek przed dniem jego złożenia nie wynikał wprost z ustawy. Biorąc pod uwagę to, że instrument wsparcia określony w art. 25a u.r.o.n. jest refundacją (PFRON refunduje składki), to logika i wykładnia językowa przepisu skłaniałyby jednak do przyjęcia, iż wnioskujący o wypłatę refundacji powinien wcześniej opłacić składki. Ponadto wnioskodawca oświadczał, że opłacił w całości składki wykazane we wniosku. Podpisując się pod takim oświadczeniem, powinien wiedzieć, że składki opłaca się przed złożeniem wniosku. Jednak skala zjawiska była na tyle niepokojąca, że doprecyzowano przepis. Obowiązuje on od 1 lipca 2016 r. Należy jednak pamiętać o zróżnicowanej długości okresu sprawozdawczego przy refundacji składek na podstawie art. 25a ust. 1 pkt 1 i 2 u.r.o.n. [przykłady 6 i 7]
wArtykuł 1 pkt 7 nowelizacji dodaje pkt 1a w art. 26a ust. 1a1 u.r.o.n. Komentowana tutaj zmiana to jedna z czterech zmian nowelizacji dotyczących dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych. Regulacja ta wyklucza dofinansowanie do wynagrodzeń wypłaconych po dniu złożenia wniosku o jego wypłatę, o którym mowa w art. 26c ust. 1 pkt 2 u.r.o.n. (wniosek Wn-D, którego wzór stanowi załącznik do r.d.w.).
Wprowadzenie omawianego wyłączenia wynikało z charakteru tej formy pomocy. Wstępnie, w 2004 r. została ona pomyślana jako refundacja dofinansowania. Założeniem ustawodawcy nigdy nie było prefinansowanie wynagrodzeń u pracodawców (co w pewnych okresach mogłoby zresztą budzić wątpliwości co do zgodności z zasadami udzielania pomocy publicznej). Wypłaty wynagrodzeń dokonywano więc przed dniem złożenia wniosku o dofinansowanie. Sytuacja skomplikowała się w 2009 r., kiedy to dofinansowanie zaczęło de facto dotyczyć kosztów płacy w rozumieniu art. 2 pkt 4a u.r.o.n., objęło bowiem nie tylko wynagrodzenie, lecz także obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne finansowane przez płatnika składek oraz składki na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, których termin płatności przypada z zasady w miesiącu następującym po miesiącu wypłaty wynagrodzenia. Biorąc pod uwagę to, że termin złożenia wniosku Wn-D upływa 25. dnia miesiąca następującego po okresie sprawozdawczym, a okresem tym jest miesiąc, za który wypłacono wynagrodzenie, to w przypadku wynagrodzeń wypłacanych do 10. dnia następnego miesiąca termin opłacenia składek zawsze upływał po złożeniu wniosku. W związku z tym, jak ustalana jest kwota bazowa dofinansowania, nie była możliwa zmiana okresu sprawozdawczego z miesiąca świadczenia pracy przez pracownika na miesiąc wypłaty wynagrodzenia (byłoby to zresztą merytorycznie nieuzasadnione). Z kolei środowisku pracodawców zależało na utrzymaniu dotychczasowego terminu składania wniosku Wn-D.
To wszystko sprawiło, że część danych o kosztach płacy wykazywanych w informacji INF-D-P pracodawca siłą rzeczy musiał podawać niejako prognostycznie w takim sensie, iż wykazywał całą kwotę kosztów płacy służącą do obliczenia kwoty niesfinansowanej ze środków publicznych (zob. art. 26b ust. 7 i 8 u.r.o.n.), oraz limitu kosztów płacy (75 proc. lub 90 proc. kosztów płacy, o których mowa w art. 26b ust. 4 u.r.o.n.). Zatem kwota kosztów płacy była wykazywana w INF-D-P jako poniesiona, choć była kwotą częściowo nieopłaconą w dniu złożenia wniosku Wn-D, do którego załączono informację INF-D-P. Nie powinno to było jednak dotyczyć wynagrodzenia, ponieważ do dnia, w którym upływał termin złożenia wniosku, pracodawca mógł faktycznie dokonać jego wypłaty, nawet z uwzględnieniem 14-dniowego uchybienia ustawowym terminom wypłaty wynagrodzenia, o którym mowa w art. 26a ust. 1a1 pkt 3 u.r.o.n.
Biorąc jednak pod uwagę to, że pracodawcy składali wnioski np. pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, za który miało być wypłacone wynagrodzenie, powoływali się na to, że w dniu złożenia wniosku nie zdążyli wypłacić wynagrodzenia. Tłumaczenie to było merytorycznie wątpliwe, jednak poza art. 26a ust. 4 u.r.o.n. nie było na poziomie ustawowym przepisu o relacji dat złożenia wniosku i wypłaty wynagrodzenia.
W związku z tym stosowne objaśnienie wprowadzono do INF-D-P. Jednak po latach zaczęło być kwestionowane w orzecznictwie jako nakładające obowiązki na adresatów prawa z poziomu aktu wykonawczego, co nie powinno mieć miejsca. Dlatego kwestię tę uregulowano w art. 26a ust. 1a1 pkt 1a u.r.o.n.
wAnalizując, czy zaistniała przesłanka wyłączająca dofinansowanie określona w art. 26a ust. 1a1 pkt 1a u.r.o.n., należy zwrócić uwagę na kilka zagadnień.
Po pierwsze, art. 26a ust. 1a1 pkt 1a u.r.o.n. odnosi się do dnia złożenia wniosku, a nie do terminu jego złożenia. Jest to ważne, ponieważ pracodawcy starają się składać wnioski Wn-D w pierwszym możliwym terminie, tak aby jak najszybciej uzyskać dofinansowanie. Komentowana zmiana powoduje, że wypłata wynagrodzenia po dniu złożenia wniosku spowoduje utratę dofinansowania do tego wynagrodzenia. Natomiast jego wypłata w dniu złożenia wniosku lub przed dniem złożenia wniosku nie skutkuje utratą dofinansowania. [przykład 8]
Po drugie, dla zastosowania art. 26a ust. 1a1 pkt 1a u.r.o.n. nie ma znaczenia to, czy wynagrodzenie było wypłacone w jednej, czy w wielu transzach. Ocenie podlega moment sfinalizowania wypłaty całości wynagrodzenia. Jednocześnie należy zauważyć, że w art. 26a ust. 1a1 pkt 1a u.r.o.n. zastosowano inną konstrukcję, niż ma to miejsce w art. 26b ust. 7 u.r.o.n. Jest to ważne, ponieważ wyłączenie dofinansowania z art. 26b ust. 7 u.r.o.n. dotyczy części wynagrodzenia, zaś wyłączenie z art. 26a ust. 1a1 pkt 1a u.r.o.n. - całości dofinansowania. [przykład 9]
Po trzecie, art. 26a ust. 1a1 pkt 1a u.r.o.n. nie rozstrzyga, o jaki wniosek Wn-D w nim chodzi, co oznacza, że wyłączenie dotyczy potencjalnie zarówno złożenia wniosku zwykłego, jak i korygującego. Biorąc pod uwagę to, że wyłączenie dotyczy wynagrodzenia konkretnego pracownika i wnioskowania o dofinansowanie do wynagrodzenia tej osoby, a jednocześnie przepis wprowadza pewną cezurę czasową, należy uznać, iż chodzi tu o pierwszy wniosek, do którego załączono informację INF-D-P na tego pracownika. Przy takiej interpretacji przepis będzie działał prawidłowo i szczelnie, a jednocześnie nie pozbawi mimowolnie dofinansowania tych pracodawców, którzy z różnych przyczyn nie mogli załączyć informacji INF-D-P na danego pracownika do zwykłego wniosku Wn-D. [przykład 10]
W takim jak ten przypadku należy porównywać datę złożenia korekty wniosku wraz ze zwykłą informacją INF-D-P z datą wypłaty wynagrodzenia. Jest to związane również z kolejną cechą omawianego wyłączenia - z jej jednostkowym charakterem.
Po czwarte, zlokalizowanie nowego wyłączenia w przepisie mającym zastosowanie wyłącznie do osób, na które pracodawca zamierza uzyskać dofinansowanie, oraz do kosztów ich płacy, oznacza, że jeżeli przesłanka wyłączająca zajdzie w odniesieniu do jednego pracownika, nie wyklucza to możliwości uzyskania dofinansowania do wynagrodzeń innych pracowników. Podkreśla to użycie wyrazu "wynagrodzenie" w liczbie mnogiej. Wyłączeniu podlega dofinansowanie tylko na tych pracowników, których wynagrodzenia zostały wypłacone po dacie złożenia wniosku Wn-D.
wArtykuł 26a ust. 1a1 u.r.o.n. określa wyłączenia dofinansowania związane z cechami dotyczącymi pracownika, na którego pracodawca zamierza uzyskać dofinansowanie do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych, a także w związku z cechami kosztów płacy takiej osoby. Oznacza to zatem konieczność indywidualnego ustalania terminów do porównania, czy zachodzą przesłanki wyłączenia dofinansowania określone w art. 26a ust. 1a1 pkt 1a u.r.o.n. - tak jak ma to miejsce w przypadku innych przesłanek określonych w art. 26a ust. 1a1 pkt 1-3 u.r.o.n. Odrębna analiza okoliczności dotyczących każdego pracownika pozwala również nie wyłączać mimowolnie z dofinansowania osób wstecznie zaliczanych do stanów zatrudnienia zgodnie z art. 2a ust. 2 i 3 u.r.o.n. (co nie zostało wprost przewidziane w ustawie). Jednocześnie, w świetle objaśnienia nr 17 do informacji INF-D-P, do ustalania przeciętnego miesięcznego wymiaru czasu pracy stosuje się art. 2a u.r.o.n. w całości, a więc również uwzględniając wsteczne zaliczenie do stanu zatrudnienia osób niepełnosprawnych na podstawie art. 2a ust. 2 i 3 u.r.o.n. To z kolei przemawia przeciwko eliminowaniu z dofinansowania osób wstecznie zaliczanych do stanu zatrudnienia pracowników niepełnosprawnych, które przedstawiły orzeczenie potwierdzające wstecznie ich niepełnosprawność po dniu złożenia wniosku Wn-D przez pracodawcę. Reasumując, należy zwrócić uwagę na to, by datę wypłaty wynagrodzenia konkretnego pracownika porównywać z pierwszym wnioskiem Wn-D, który dotyczy tego pracownika, przy czym może być to wniosek korygujący.
Należy również pamiętać, że w pewnych sytuacjach złożenie wniosku zwykłego Wn-D może nastąpić po terminie, a pracodawca nadal może uzyskać dofinansowanie. Gdyby w przykładzie 10 Sawa G. była jedynym pracownikiem, na którego KMW Ośrodek Terapii wnioskowałby o dofinansowanie, to za lipiec i sierpień 2016 r. nie złożyłby wniosku Wn-D i INF-D-P, ponieważ gdy analizował sytuację na bieżąco, musiał uznawać Sawę G. za osobą pełnosprawną. Jednak zgodnie z par. 4 ust. 4 r.d.w. i art. 58 par. 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) może złożyć ten wniosek i informację najpóźniej w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi (a więc w ciągu 7 dni od dnia przedstawienia przez Sawę G. kolejnego orzeczenia) - wraz z prośbą o przywrócenie terminu. Wówczas przy ustalaniu, czy zachodzą przesłanki wyłączenia określone w art. 26a ust. 1a1 pkt 1a u.r.o.n., porównaniu podlegają data złożenia wniosku zwykłego (po terminie wynikającym z par. 4 ust. 1 r.d.w.) oraz data wypłaty wynagrodzenia za okres sprawozdawczy z tego Wn-D.
wWyłączenie odnosi się do dnia wypłaty wynagrodzenia, a nie do dnia poniesienia wszystkich kosztów płacy, o których mowa w art. 2 pkt 4a u.r.o.n. Ma to znaczenie w kilku aspektach.
Ani przepisy u.r.o.n., ani nawet kodeks pracy nie definiują wprost pojęcia "wynagrodzenie". Jednak jego zakres można ustalić na podstawie analizy dorobku orzecznictwa sądowego i doktryny prawa. Dlatego dla celów określonych w u.r.o.n. przyjmuje się wynagrodzenie w możliwie najszerszym rozumieniu. Obejmuje ono zatem normalne wynagrodzenie za pracę, za pracę w porze nocnej, w nadgodzinach, za czas przestoju, za okres urlopu, za czas choroby itd., a ponadto premie, nagrody i dodatki stanowiące składniki wynagrodzenia (np. dodatek za wysługę lat). Nie uznaje się za wynagrodzenia świadczeń o charakterze pozawynagrodzeniowym. Do tych zaś należą ekwiwalenty (np. ekwiwalent pieniężny za urlop), zasiłki (np. chorobowy), odprawy, zapomogi czy np. pozawynagrodzeniowe świadczenia wypłacane z ZFRON.
Błędne jest ponadto utożsamianie wynagrodzenia z kosztami płacy w rozumieniu art. 2 pkt 4a u.r.o.n., czy ze składnikami wliczanymi do podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne, ponieważ do tej kwoty wliczane są również świadczenia o pozawynagrodzeniowym charakterze. Należy także wskazać, że gdyby intencją ustawodawcy było odwołanie się do prawa ubezpieczeń społecznych, podatkowego czy zasad księgowości przy wyznaczaniu kwoty wynagrodzenia, to niechybnie by to uczynił. Skoro tego nie zrobił, a w art. 66 u.r.o.n. znajduje się odesłanie do k.p., to należy się posługiwać ogólnymi kategoriami przyjętymi przez ustawodawcę i doktrynę prawa pracy.
Nieutożsamianie wynagrodzenia z kosztami płacy na tle stosowania art. 26a ust. 1a1 pkt 1a u.r.o.n. jest konieczne także z uwagi na wskazaną na wstępie komentarza do omawianego przepisu niejednoczesność terminów opłacenia składek, wypłaty wynagrodzenia i składania Wn-D (z wyraźną następczością terminu opłacania składek).
wWreszcie, w art. 26a ust. 1a1 pkt 1a u.r.o.n. jest mowa o wynagrodzeniach wypłaconych, a więc pozostawionych do dyspozycji pracowników. Należy przy tym pamiętać, że dopuszczalnymi sposobami przekazywania pracownikom wynagrodzeń zgodnie z art. 26a ust. 1a1 pkt 2 u.r.o.n. jest przelew na rachunek bankowy pracownika lub jego rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej albo przesłanie na adres zamieszkania tego pracownika, za pośrednictwem osób prawnych prowadzących działalność w zakresie doręczania kwot pieniężnych.
wOmawiana zmiana weszła w życie 1 lipca 2016 r. i zgodnie z art. 3 nowelizacji dotyczy wyłącznie dofinansowań należnych za okresy, począwszy od lipca 2016 r. Dla prawa do dofinansowania należnego za wcześniejsze okresy nie ma zatem znaczenia zajście przesłanki określonej w art. 26a ust. 1a1 pkt 1a u.r.o.n., nawet jeżeli termin złożenia wniosku, data złożenia wniosku albo data wypłaty wynagrodzenia przypadały po 1 lipca 2016 r. Liczy się tu wyłącznie okres sprawozdawczy.
wNowelizacją zmieniono redakcję art. 26b ust. 3 u.r.o.n., który określa sposób ustalania dla celów dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych stanów zatrudnienia oraz 6-proc. wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych, o którym mowa w art. 26a ust. 1a u.r.o.n.
Jest to wyłącznie zmiana redakcyjna mająca wyeliminować problemy, które pojawiły się na tle poprzedniej konstrukcji tego przepisu. Odwoływał się on do art. 21 ust. 1 i 5 oraz art. 28 ust. 3 u.r.o.n. Z art. 21 ust. 1 wynikało, że do stanów zatrudnienia i wskaźnika należało wliczać pracowników, z art. 28 ust. 3 u.r.o.n., iż pracodawcy prowadzący zakłady pracy chronionej dodatkowo wykazywali niektórych niepełnosprawnych wykonawców pracy nakładczej, zaś każdy pracodawca wyłączał z tak wstępnie ustalonego stanu zatrudnienia i wskaźników osoby, o których mowa w art. 21 ust. 5 u.r.o.n.
Jednak odwołanie do art. 21 ust. 1 u.r.o.n. okazało się problematyczne w takim sensie, że przepis ten oprócz wskazania na pracowników zawierał również inne postanowienia dotyczące podstawowego zakresu obowiązku wpłat na PFRON z tytułu niezapewniania wymaganego poziomu zatrudnienia osób niepełnosprawnych, w tym wysokość ustawowo wymaganego wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych. Do przepisu tego odwoływał się jednak nie tylko art. 26b ust. 3, lecz także art. 21 ust. 4 u.r.o.n., który stanowił, że wskaźnik, o którym mowa w art. 21 ust. 1 u.r.o.n., ulegał obniżeniu w przypadku zatrudniania osób o co najmniej jednym z kilkunastu schorzeń wymienionych w par. 1 rozporządzenia ministra pracy i polityki socjalnej z 18 września 1998 r. w sprawie rodzajów schorzeń uzasadniających obniżenie wskaźnika zatrudnienia osób niepełnosprawnych oraz sposobu jego obniżania (Dz.U. nr 124, poz. 820 ze zm.) wydanego na podstawie art. 21 ust. 7 u.r.o.n. Te zasady część adresatów prawa niesłusznie uznawała za uzupełniające art. 26b ust. 3 u.r.o.n. Pewne rozbieżności w tym zakresie wystąpiły również w orzecznictwie sądów administracyjnych. Należy jednak pamiętać, że ustawodawca odwołał się wówczas tylko do dwóch ustępów art. 21 (tj. do ust. 1 i 5), więc nie można automatycznie uznawać, iż zamyślał, by adresaci prawa stosowali również art. 21 ust. 4 u.r.o.n. Ostatecznie również w orzecznictwie stanowisko oparte na wykładni literalnej przeważyło. Ujawniło to jednak skalę wątpliwości co do stosowania tego przepisu, więc komentowaną nowelizacją przeredagowano art. 26b ust. 3 u.r.o.n.
wObecnie pozostawiono niebudzące wątpliwości odwołania do art. 21 ust. 5 i art. 28 ust. 3 u.r.o.n. oraz usunięto odwołanie do art. 21 ust. 1 u.r.o.n. Na wliczanie pracowników do stanów zatrudnienia i wskaźnika, o których mowa w komentowanym przepisie, wskazuje bezpośrednio zdanie wstępne do art. 26b ust. 3 u.r.o.n. Ani przepis ten, ani inne regulacje u.r.o.n. nie definiują odrębnie tego pojęcia, więc zgodnie z art. 66 u.r.o.n. należy uznać, że mowa tu o pracownikach w rozumieniu k.p., tj. zatrudnionych w ramach stosunku pracy na podstawie umowy o pracę, powołania, mianowania, wyboru lub spółdzielczej umowy o pracę.
Odwołanie się do art. 28 ust. 3 u.r.o.n. oznacza, że pracodawcy prowadzący zakłady pracy chronionej mogą dodatkowo wliczać do stanów zatrudnienia niepełnosprawnych wykonawców pracy nakładczej, jeżeli ich wynagrodzenie zostało ustalone (choć niekoniecznie osiągnięte) co najmniej w wysokości:
1) najniższego wynagrodzenia - w stosunku do wykonawców, dla których praca nakładcza stanowi jedyne źródło utrzymania,
2) połowy najniższego wynagrodzenia - w stosunku do pozostałych wykonawców.
wNajniższe wynagrodzenie, o którym tu mowa, to najniższe wynagrodzenie w rozumieniu art. 2 pkt 1 u.r.o.n., a więc minimalne wynagrodzenie z grudnia poprzedniego roku.
wWszystkie stany zatrudnienia, jak również stany zatrudnienia wykazywane w celu obliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 26a ust. 1a u.r.o.n., ustala się w wartościach przeciętnych miesięcznych, w etatach. Wynika to zarówno z art. 26a ust. 1 i art. 26b ust. 2 i 2a u.r.o.n., jak i z art. 2 pkt 6 u.r.o.n.
Stan zatrudnienia to suma przeciętnych miesięcznych wymiarów czasu pracy (zob. komentarz do art. 22 u.r.o.n.), co wymaga ustalenia nominalnego wymiaru czasu pracy. O ile w przypadku pracowników wynika on np. z umowy o pracę, o tyle w przypadku wykonawców pracy nakładczej ustala się go zgodnie z art. 28 ust. 4 i 5 u.r.o.n. jako iloraz wysokości umówionego wynagrodzenia i najniższego wynagrodzenia, z tym że ustalony w ten sposób maksymalny wymiar czasu pracy nie może przekraczać jednego etatu.
wZ tak obliczonego stanu zatrudnienia dokonuje się wyłączenia osób, o których mowa w art. 21 ust. 5 u.r.o.n. Wyłączeniu podlegają osoby niepełnosprawne przebywające na urlopach bezpłatnych, a także pełnosprawni zatrudnieni na podstawie umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego, przebywający na urlopie rodzicielskim lub wychowawczym, nieświadczący pracy w związku z odbywaniem służby wojskowej albo służby zastępczej, będący uczestnikami Ochotniczych Hufców Pracy, nieświadczący pracy w związku z uzyskaniem świadczenia rehabilitacyjnego oraz przebywający na urlopach bezpłatnych, których obowiązek udzielenia określają odrębne ustawy.
Szczególne schorzenia nie mają znaczenia przy obliczaniu tych stanów zatrudnienia i wskaźnika. Te, o których mowa w art. 26a ust. 1b u.r.o.n. (tj. upośledzenie umysłowe, epilepsja, choroby psychiczne, ślepota, całościowe zaburzenia rozwojowe), wpływają wyłącznie na wysokość kwoty bazowej dofinansowania, a więc na to, jakiego mnożnika określonego w art. 26a ust. 1 czy 1b u.r.o.n. należy użyć do obliczenia kwoty dofinansowania. Nie wpływają natomiast na wysokość stanów zatrudnienia ani wskaźnika, o którym mowa w art. 26a ust. 1a u.r.o.n. [przykłady 11-12]
wNowelizacja dodała również ust. 6a do art. 26b u.r.o.n. Modyfikuje on zasady ustalania efektu zachęty dla wnioskujących o dofinansowanie do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych, o którym mowa w art. 26a u.r.o.n. Zgodnie z tym przepisem pracodawcy wnioskujący o dofinansowanie do wynagrodzeń pracowników za okresy, począwszy od lipca 2016 r. (zob. art. 3 nowelizacji), nie muszą ustalać efektu zachęty (ani metodą ilościową, ani jakościową) w odniesieniu do pracowników, którzy stali się niepełnosprawni w trakcie zatrudnienia u pracodawcy wnioskującego o dofinansowanie. Zmiana ta wynika ze zliberalizowania stanowiska Komisji Europejskiej w tym zakresie. Jego wdrożenie wymagało zmiany ustawy, co nastąpiło 1 lipca 2016 r.
Ustalenie, czy warunek określony w art. 26b ust. 6a u.r.o.n. został spełniony (tj. czy dana osoba stała się niepełnosprawna w trakcie zatrudnienia u danego pracodawcy), wymaga porównania daty powstania niepełnosprawności z datami granicznymi (początkową i końcową) okresu zatrudnienia u aktualnego pracodawcy.
Za datę powstania niepełnosprawności (w rozumieniu art. 2 pkt 10 u.r.o.n. albo art. 1 u.r.o.n.) można uznać datę wydania orzeczenia potwierdzającego niepełnosprawność lub datę, z którą niepełnosprawność została potwierdzona ("niepełnosprawność datuje się od", a w razie gdy "nie da się ustalić", od kiedy datuje się niepełnosprawność - dzień, od którego "datuje się orzeczony stopień niepełnosprawności"). Datą tą nie jest natomiast dzień przedstawienia orzeczenia pracodawcy wnioskującemu o dofinansowanie. Innymi słowy, do uznania, że niepełnosprawność powstała w trakcie zatrudnienia u danego pracodawcy, nie jest wystarczające opóźnienie się przez pracownika z przedstawieniem pracodawcy orzeczenia, które posiadał on już wcześniej. W art. 26b ust. 6a u.r.o.n. nie ma mowy o dniu, od którego wykazuje się pracownika w stanach zatrudnienia osób niepełnosprawnych, lecz o dniu, w którym pracownik ten stał się niepełnosprawny obiektywnie (a nie dla pracodawcy).
Należy natomiast zwrócić uwagę na to, że analizowane orzeczenie potwierdzające niepełnosprawność nie musi być ani pierwszym, ani jedynym orzeczeniem, jakie pracownikowi wydano. Pracodawca natomiast wnioskuje o dofinansowanie na podstawie dostarczonego mu orzeczenia.
wDla zastosowania art. 26b ust. 6a nie ma znaczenia, w jakich okolicznościach doszło do powstania niepełnosprawności, ani nawet to, czy pracodawca się do niej przyczynił (por. art. 23 i 26 u.r.o.n.).
Natomiast analizie podlega ciągły okres zatrudnienia pracownika u danego pracodawcy. Chodzi tu o okres zatrudnienia u pracodawcy wnioskującego o dofinansowanie (któremu ma być ono należne), a nie np. u innego pracodawcy pozostającego w związkach organizacyjnych lub finansowych (np. konsorcjum, grupa kapitałowa) z pracodawcą wnioskującym o dofinansowanie. [przykład 13]
wDookreślenie zawarte w art. 3 nowelizacji (zgodnie z którym m.in. komentowany tu przepis stosuje się do dofinansowań należnych za okresy przypadające począwszy od lipca 2016 r.) jest szczególnie istotne w odniesieniu do omawianego zwolnienia od obowiązku wykazywania efektu zachęty wywoływanego przez dofinansowanie do wynagrodzeń osób, które stały się niepełnosprawne w trakcie zatrudnienia. Bez względu na to, czy data zatrudnienia lub data, w której pracownik stał się niepełnosprawny, przypada przed czy po 1 lipca 2016 r., przed czy po 1 stycznia 2009 r., przed czy po 1 stycznia 2004 r. - zwolnienie z obowiązku wykazywania efektu zachęty dotyczy dofinansowania do wynagrodzeń tych osób za okresy, począwszy od lipca 2016 r. [przykład 14]
wZmiana w art. 26c u.r.o.n. dotyczy podstawowych elementów postępowania w sprawie przyznawania dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych. Polega ona na modyfikacji nazwy informacji przekazywanej PFRON na formularzu INF-D-P. Jest to zmiana porządkująca, ponieważ dotychczasowa nazwa tego dokumentu była nieaktualna od stycznia 2011 r., kiedy to poszerzono katalog szczególnych schorzeń pozwalających na ustalenie wyższej kwoty bazowej dofinansowania, określony w art. 26a ust. 1b u.r.o.n., o całościowe zaburzenia rozwojowe. Jednocześnie dotychczasowa nazwa "miesięczne informacje o wynagrodzeniach, zatrudnieniu i stopniach niepełnosprawności pracowników niepełnosprawnych, z uwzględnieniem pracowników, u których stwierdzono chorobę psychiczną, upośledzenie umysłowe lub epilepsję oraz pracowników niewidomych" mogła budzić wątpliwości dotyczące tego, czy sformułowanie "z uwzględnieniem" oznacza katalog przykładowy, czy zamknięty oraz czy pozostawia miejsce na uwzględnienie w INF-D-P również całościowych zaburzeń rozwojowych. Do tej pory katalog ten był uznawany za przykładowy, jednak wątpliwości adresatów prawa pozostawały aktualne. Dlatego w nowym brzmieniu art. 26c ust. 1 pkt 1 u.r.o.n. dokument ten będzie nosił tytuł "miesięczne informacje o wynagrodzeniach, zatrudnieniu, stopniach i rodzaju niepełnosprawności pracowników niepełnosprawnych". Zmiana weszła w życie 1 lipca 2016 r. i była powodem wydania nowego r.d.w.
wW art. 29 ust. 3a3 u.r.o.n., dodanym art. 1 pkt 10 nowelizacji, wprowadzono wyłączenie środków zakładowego funduszu aktywności od egzekucji sądowej i administracyjnej oraz ograniczenie obciążania tego funduszu, inaczej niż to określa rozporządzenie ministra pracy i polityki społecznej z 17 lipca 2012 r. w sprawie zakładów aktywności zawodowej (Dz.U. poz. 850). Jest to rozwiązanie analogiczne do przewidzianego w art. 33 ust. 3b u.r.o.n., dotyczącego egzekucji i obciążania ZFRON.
wZgodnie z art. 33 ust. 2 pkt 2 u.r.o.n. dysponent ZFRON ma obowiązek przekazywania na ten fundusz kwot odpowiadających zaliczkom na podatek dochodowy od osób fizycznych, nieodprowadzonym na zasadach ogólnych zgodnie z art. 38 ust. 2 i nast. ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm., dalej: u.p.d.f.). Z uwagi na konstrukcję uprawnienia określonego w art. 38 u.p.d.f. oraz przewidziany w art. 33 ust. 3 pkt 3 u.r.o.n. obowiązek przekazywania kwot, o których mowa w art. 33 ust. 2 u.r.o.n., na ZFRON w terminie 7 dni od dnia uzyskania środków, zarówno w orzecznictwie, jak i wśród samych adresatów prawa opinie co do tego, kiedy faktycznie należy odprowadzać wspomniane środki na ZFRON, były podzielone. W tym względzie pojawiło się kilka poglądów wskazujących na właściwość następujących terminów: 7-dniowego (wynikającego wyłącznie z art. 33 ust. 3 pkt 3 u.r.o.n.), 20-dniowego (wynikającego wyłącznie z art. 38 u.p.d.f.) oraz 27-dniowego (wynikającego zarówno z art. 38 u.p.d.f., jak i art. 33 u.r.o.n.). Były one też liczone od różnych wydarzeń, np. od wypłaty wynagrodzenia czy terminu płatności podatku na zasadach ogólnych.
Z kolei organy rozstrzygające w sprawach dotyczących wpłat na PFRON, o których mowa w art. 33 ust. 4a pkt 2 u.r.o.n., naliczanych m.in. w związku z nieterminowym przekazaniem środków na ZFRON, zajmowały również różne stanowiska w tej kwestii. Ostatecznie uznały, że do przedmiotowych kwot stosuje się wyłącznie art. 33 ust. 3 pkt 3 u.r.o.n. oraz że nabycie prawa do wspomnianych środków ustala się na dzień ich uzyskania, za który uznaje się dzień wypłaty wynagrodzeń, od których naliczono podatek, lecz go nie odprowadzono (lub nie odprowadzono w całości) na zasadach ogólnych. Tak też przyjęto w zmianie do art. 33 ust. 2 pkt 2 u.r.o.n. wprowadzonej nowelizacją.
Rozwiązanie to jednoznacznie określa sposób postępowania, jednak nie eliminuje wszystkich problemów, szczególnie związanych z ustalaniem wskaźników, od których zależy część zaliczek odprowadzana na ZFRON po utracie statusu zakładu pracy chronionej. Wskaźniki te ustala się przeciętnie miesięcznie i w części przypadków w dniu, w którym upływa termin odprowadzenia środków na ZFRON, zainteresowany nie wie, jaką wartość przyjmie dany wskaźnik. Dlatego prognozują go, a następnie dokonują ewentualnych korekt. Jest to wysoce problematyczne i jak się wydaje, powinno zostać doregulowane, co byłoby z korzyścią dla wszystkich zainteresowanych.
wNa mocy art. 1 pkt 12 nowelizacji uzupełniono regulacje dotyczące zwrotu kosztów związanych z uczestnictwem w pracach Krajowej Rady Konsultacyjnej członków tej rady ze środków urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego. Wcześniej unormowano kwestie kosztów ich wynagrodzenia za czas uczestnictwa w obradach rady, jednak sprawy zwrotu kosztów ich podróży nie zostały uregulowane. Nowelizacja uzupełnia unormowania w tym zakresie.
wZmiana komentowanego przepisu wprowadzona art. 1 pkt 13 nowelizacji ma podobny zakres do nowego uregulowania art. 44 ust. 2a - z trzema różnicami. Po pierwsze, odnosi się do kosztów dotyczących członków powiatowych rad konsultacyjnych do spraw osób niepełnosprawnych lub wojewódzkich rad konsultacyjnych do spraw osób niepełnosprawnych. Po drugie, zwrotowi podlegają nie tylko koszty przejazdów, lecz także koszty ekspertyz związanych z realizacją zadań rady (odpowiednio wojewódzkiej lub powiatowej). Po trzecie, zwrotu dokonuje się z budżetu samorządu województwa (w przypadku rad wojewódzkich) lub powiatu (w przypadku rad powiatowych).
wNa mocy art. 1 pkt 14 nowelizacji dokonano zmian w zakresie dotyczącym zadań PFRON, o których mowa w art. 47 u.r.o.n. W art. 47 u.r.o.n. rozdzielono do pkt 4 i 5 zadania dotychczas wykazane w pkt 4 jako inne niż ustawowe. W pkt 4 pozostawiono programy celowe (jednak jako mające realizować zadania ustawowe), zaś pozostałe dwa zadania dotychczas wymienione w pkt 4 lit. b i c przeniesiono w dotychczasowym zakresie (jako zadania pozaustawowe) do pkt 5. Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z nowelizacją programy zatwierdzane przez radę nadzorczą funduszu nie będą już mogły dotyczyć zadań niewynikających z u.r.o.n. Zmiana ta wymaga rozważnego stosowania. Nie należy bowiem mylić zakresu programów z art. 47 ust. 1 pkt 4 u.r.o.n. ze stosowaniem przez PFRON instrumentów, o których mowa w poszczególnych przepisach u.r.o.n. Skoro bowiem prawodawca określił, jak mają wyglądać określone instrumenty (np. środki na rozpoczęcie działalności gospodarczej), to rada nie może ich powielać (skoro mają już one moc prawną) ani modyfikować (ustawodawca widział je w określony sposób, czemu dał wyraz w przepisach). Artykuł 47 u.r.o.n. nie stanowi również wyjątku od finansowania algorytmem zadań samorządu powiatu i województwa wymienionych w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 u.r.o.n. Skoro ustawodawca zdecydował, że zadania te będą finansowane w określony sposób, to rada nie może tego zmieniać, np. dofinansowując je dodatkowo na podstawie art. 47 u.r.o.n. Należy jednak zauważyć, że zgodnie z u.r.o.n. można realizować wiele doniosłych zadań bezpośrednio przekładających się na sytuację osób niepełnosprawnych i ich pracodawców, niekoniecznie w ramach istniejących instrumentów, i te właśnie zadania mogą być przedmiotem programów, o których mowa w art. 47 ust. 1 pkt 4 u.r.o.n. Warto też podkreślić, że w nowelizacji nie przewidziano przepisów przejściowych dotyczących ewentualnego zakończenia realizacji programów niespełniających wspomnianego warunku. Wydaje się jednak, że niemal roczne vacatio legis pozwoliło PFRON na przygotowanie się do tej zmiany.
wZmiany wprowadzone do art. 49 ust. 1 i 5b u.r.o.n. dotyczą przesłanki koniecznej do umarzania wpłat na PFRON.
Zgodnie z dotychczasowym wyliczeniem zawartym w art. 49 ust. 5b u.r.o.n. całkowita nieściągalność zachodziła, gdy:
1) dłużnik zmarł, nie pozostawiając żadnego majątku, lub pozostawił ruchomości niepodlegające egzekucji na podstawie odrębnych przepisów albo pozostawił przedmioty codziennego użytku domowego, których łączna wartość nie przekracza kwoty stanowiącej trzykrotność przeciętnego wynagrodzenia, i jednocześnie brak jest następców prawnych oraz nie ma możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie w rozumieniu przepisów ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm., dalej: o.p.);
2) sąd oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości dłużnika lub umorzył postępowanie upadłościowe z przyczyn, o których mowa w art. 13 oraz w art. 361 pkt 1 i 2 ustawy z 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe i naprawcze (t.j. Dz.U. z 2009 r. nr 175, poz. 1361 ze zm., obecnie: ustawa z 28 lutego 2003 r. - Prawo upadłościowe, t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 233 ze zm.);
3) nastąpiło trwałe zaprzestanie prowadzenia działalności przy jednoczesnym braku majątku, z którego można egzekwować należności małżonka lub następców prawnych, oraz braku możliwości przeniesienia odpowiedzialności na osoby trzecie w rozumieniu przepisów ordynacji podatkowej;
4) nie nastąpiło zaspokojenie należności w zakończonym postępowaniu likwidacyjnym;
5) wysokość zaległej wpłaty nie przekracza pięciokrotnej kwoty kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym;
6) stwierdzono brak majątku, z którego można prowadzić egzekucję;
7) jest oczywiste, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwot przekraczających wydatki egzekucyjne.
Wyliczenie to zostało wprowadzone do art. 49 u.r.o.n. na wzór regulacji określającej przesłanki umarzania składek na ubezpieczenia społeczne [art. 28 ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 963, dalej jako: u.s.s.)]. Jednak w związku z tym, że nawiązanie do art. 28 ust. 3 u.s.s. nastąpiło poprzez wyliczenie bezpośrednio w treści art. 49 ust. 5b u.r.o.n. przesłanek całkowitej nieściągalności należnych wpłat, nie zapobiegło to dalszemu zróżnicowaniu art. 28 ust. 3 u.s.s. i art. 49 u.r.o.n., ponieważ w art. 49 u.r.o.n. nie dokonywano modyfikacji podążających za zmianami art. 28 ust. 3 u.s.s. W nowelizacji z 25 września 2015 r. trafnie zdecydowano odwołać się do przesłanek nieściągalności określonych w art. 67d o.p. Nie tylko dynamiczne odwołanie będzie zawsze zgodne z rozwiązaniami przyjętymi w o.p., lecz także odwołanie do tego właśnie aktu zwiększa spójność regulacji dotyczących wpłat z mającymi do nich zastosowanie - zgodnie z art. 49 ust. 1 u.r.o.n. - przepisami o.p.
wNowe przesłanki całkowitej nieściągalności dla celów umorzenia wpłat na PFRON zachodzą, jeżeli:
1) zachodzi uzasadnione przypuszczenie, że w postępowaniu egzekucyjnym nie uzyska się kwoty przewyższającej wydatki egzekucyjne;
2) kwota zaległości podatkowej nie przekracza pięciokrotnej wartości kosztów upomnienia w postępowaniu egzekucyjnym;
3) kwota zaległości podatkowej nie została zaspokojona w zakończonym lub umorzonym postępowaniu likwidacyjnym lub upadłościowym albo sąd oddalił wniosek o ogłoszenie upadłości;
4) podatnik zmarł, nie pozostawiając żadnego majątku, lub pozostawił ruchomości niepodlegające egzekucji na podstawie odrębnych przepisów albo pozostawił przedmioty codziennego użytku domowego, których łączna wartość nie przekracza kwoty 5000 zł, i jednocześnie brak jest spadkobierców innych niż Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego oraz nie ma możliwości orzeczenia odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej.
wStosując nowy art. 49 ust. 5b u.r.o.n., należy jednak pamiętać o dwóch kwestiach. Po pierwsze, przepisy art. 67d o.p. mają być stosowane posiłkowo w postępowaniach dotyczących wpłat, które nadal będą prowadzone na wniosek strony. Po drugie, należy zauważyć, że odesłanie do o.p. zawarte w art. 49 ust. 5b u.r.o.n. dotyczy przesłanek, a nie warunków stosowania umorzenia. Dlatego umorzenie wpłat na PFRON może być dokonane w sytuacji określonej w pkt 3 powyższego wyliczenia, nawet jeżeli umorzenie wpłat miałoby stanowić pomoc publiczną niebędącą pomocą de minimis w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis. Przepis art. 67d par. 3 o.p. dotyczy bowiem warunków zastosowania umorzenia, a nie przesłanek świadczących o nieściągalności. Tymczasem przepis art. 49 ust. 5b u.r.o.n. dotyczy tylko przypadków, w których stwierdza się nieściągalność wpłat, a nie zasad i dodatkowych warunków umarzania (tak jak ma to miejsce w art. 67d par. 3 o.p.). Do wpłat tych dodatkowych warunków nie stosuje się.
wZmiana w art. 49e u.r.o.n. jest bardzo ważna dla rozliczeń pomiędzy PFRON a samorządem realizującym zadania związane z obsługą instrumentów wsparcia np. określonych w art. 12a, 26, 26d-26e czy 41 u.r.o.n.
Dotychczas samorząd ponosił konsekwencje złagodzenia wykonania obowiązków umownych przez pracodawcę zgodnie z art. 49f u.r.o.n. (umorzenie, odroczenie terminu płatności, rozłożenie na raty) w odniesieniu do obowiązku zwrotu przyznanych środków PFRON. Zarówno organy rozstrzygające w tych sprawach, jak i orzecznictwo uznawały bowiem rozliczenia na linii:
1) PFRON (źródło finansowania) - starosta (obsługujący instrument wsparcia ze środków PFRON) oraz
2) pracodawca dłużnik (korzystający ze wsparcia, które z określonych powodów musi zwrócić do PFRON za pośrednictwem starosty) - starosta (obsługujący instrument wsparcia, który mógł np. umorzyć kwotę zwrotu)
- za dwie odrębne i niezależne płaszczyzny rozliczeń.
Oznaczało to w praktyce, że jeżeli po stronie pracodawcy powstał obowiązek zwrotu pomocy, a starosta zgodnie z art. 49f u.r.o.n. umorzył pracodawcy należność z tytułu zwrotu, to w rozliczeniach pomiędzy nimi roszczenie przestawało istnieć. Natomiast PFRON nadal mógł żądać od starosty zwrotu umorzonej kwoty.
Nowelizacja normalizuje tę materię w taki sposób, że starosta nie będzie miał obowiązku odprowadzania wspomnianej kwoty na PFRON, jeżeli fundusz w wyniku kontroli nie wykaże niezgodnego z prawem jej umorzenia. Przy czym przez niezgodne z prawem umorzenie należy rozumieć umorzenie z naruszeniem art. 49f u.r.o.n.
Przepis ten stosuje się od 1 lipca 2016 r.
wNowe brzmienie art. 49f ust. 3a pkt 2 u.r.o.n. jest wadliwe. W kształcie przyjętym nowelizacją nie jest bowiem możliwe obliczenie kwoty odsetek w przypadku dofinansowania za lata 2004-2008, które podlegało łącznemu rozliczeniu rocznemu wraz z pomocą z tytułu finansowania lub refundacji składek na ubezpieczenia społeczne (na podstawie art. 25 lub 25a u.r.o.n. w ówcześnie obowiązującym brzmieniu), oraz niezależnym od tego zwrotom dofinansowania w trakcie roku i po jego zakończeniu. Między innymi z tego powodu planuje się kompleksową zmianę tego przepisu w kolejnej nowelizacji, której projekt znajduje się obecnie na etapie prac parlamentarnych.
PRZYKŁAD 1
Kilka orzeczeń
Luiza O. legitymuje się orzeczeniem o lekkim stopniu niepełnosprawności (w związku ze schorzeniami układu krążenia) wydanym na stałe. W okresie ważności tego orzeczenia jej stan zdrowia uległ zmianie i kobieta wystąpiła o wydanie nowego orzeczenia. Zespół wydał orzeczenie o zaliczeniu Luizy O. do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności (w związku z chorobą psychiczną) na okres dwóch lat. Zatem w odniesieniu do tego samego okresu sprawozdawczego Luiza O. legitymuje się orzeczeniem o lekkim stopniu niepełnosprawności oraz orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Oba są ważne, lecz legitymacja zostanie wydana na podstawie orzeczenia o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności (na czas do końca ważności tego orzeczenia).
PRZYKŁAD 2
Własny przedmiot kooperacji
Na zlecenie urzędu gminy Meddjan SA chroni i utrzymuje czystość na obszarach leśnych A, B i C. Własnymi zasobami nie jest w stanie obsłużyć wszystkich zadań. Na ochronę i oczyszczanie obszaru A zawarła umowę z Jaćwing KW Sp. j., która wykonała zadanie. Na obszarze B zatrudniła wyłącznie własnych pracowników. Na obszarze C - własnych pracowników, osoby pozbawione wolności zatrudnione na podstawie skierowania administracyjnego, pracowników tymczasowych i zleceniobiorców (osoby nieprowadzące działalności gospodarczej). Usługi dotyczące obszarów B i C są usługami własnymi Meddjan SA i może na nie wystawić ulgi. Usługa A nie jest usługą własną świadczoną przez sprzedającego.
PRZYKŁAD 3
Ulgi niższe...
Wenus SA dysponuje ulgami na kwotę 1000 zł. Wpłata należna za lipiec 2016 r. to 4000 zł. Może być obniżona wpłatami maksymalnie do 2000 zł (0,5 x 4000 zł). Kwota ulg, którą dysponuje Wenus SA, jest jednak niższa i cały limit pokrywalności nie zostanie osiągnięty. Wpłacie do PFRON podlega 3000 zł (4000 zł - 1000 zł). Do wykorzystania w następnych okresach pozostanie 0 zł ulg (1000 zł - 1000 zł).
PRZYKŁAD 4
...i wyższe od limitu
Jowisz SA dysponuje ulgami na kwotę 6000 zł. Wpłata należna za lipiec 2016 r. to 4000 zł. Może być obniżona wpłatami maksymalnie do 2000 zł (0,5 x 4000 zł). Wpłacie do PFRON podlega 2000 zł (4000 zł - 2000 zł). Do wykorzystania w następnych okresach pozostanie 4000 zł ulg (6000 zł - 2000 zł).
PRZYKŁAD 5
Nieprawidłowa kwota obniżenia
Sikra TRS Sp. k.a. wystawiła trzy nieprawidłowe INF-U.
Pierwsza opiewa na 100 zł, a powinna na 10 zł. Trzykrotność różnicy to 270 zł (90 zł x 3), a 30 proc. ulgi zawyżonej to 30 zł. Niższa kwota, równa części wpłaty, to 30 zł.
Druga opiewa na 100 zł, a powinna na 90 zł. Trzykrotność różnicy to 30 zł (10 zł x 3), a 30 proc. ulgi zawyżonej to 30 zł. Kwota równa części wpłaty to 30 zł.
Trzecia opiewa na 100 zł, a powinna na 95 zł. Trzykrotność różnicy to 15 zł (5 zł x 3), a 30 proc. ulgi zawyżonej to 30 zł. Wpłata w tej części to 15 zł.
PRZYKŁAD 6
Refundacja dla wypożyczalni łodzi...
Dorota G. jest osobą o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności. Prowadzi wypożyczalnię łodzi i wnioskuje o refundację składek na ubezpieczenia społeczne, składając wniosek Wn-U-G za lipiec 2016 r. Nie otrzymuje innego wsparcia w odniesieniu do tych składek. Za styczeń 2016 r. opłaciła składki terminowo, lecz dwa dni po złożeniu wniosku. Natomiast za lipiec 2016 r. opłaciła składki terminowo i przed dniem złożenia wniosku. Dlatego Dorota G. spełnia nowy warunek i otrzyma refundację w wysokości stanowiącej 60 proc. sumy obowiązkowych składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe opłaconych za lipiec 2016 r. Stosuje się go bowiem w odniesieniu do składek należnych za okresy począwszy od lipca 2016 r. (par. 2 ust. 1 pkt 1 r.r.s.).
PRZYKŁAD 7
...oraz dla sadownika
Julian M., producent jabłek starych odmian, wnioskuje o refundację składek na ubezpieczenia społeczne rolników, które opłacił za siebie oraz za Marka P., z którym mieszka i który pomaga mu w prowadzeniu gospodarstwa. Obaj mają lekki stopień niepełnosprawności. Legitymują się orzeczeniami o częściowej lub długotrwałej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym (Julian M. wydanym w 1996 r., a Marek P. - w 1995 r.), które zgodnie z art. 62 ust. 3 pkt 2 u.r.o.n. traktuje się na równi z orzeczeniami o zaliczeniu do lekkiego stopnia niepełnosprawności. Julian M. jako rolnik wnioskuje o refundację składek, które opłacił za siebie i za Marka P., składając wspólny wniosek Wn-U-A za III kwartał 2016 r. Julian M. nie otrzymuje refundacji ani innych form pomocy w odniesieniu do tych składek. Składki za I kwartał 2016 r. opłacił terminowo, lecz dzień po złożeniu wniosku. Natomiast za III kwartał 2016 r. opłacił je terminowo i przed dniem złożenia wniosku. Art. 25a ust. 1 u.r.o.n. w nowym brzmieniu ma zastosowanie od lipca 2016 r., a więc - biorąc pod uwagę kwartalny okres sprawozdawczy w Wn-U-A - od III kwartału 2016 r. (par. 2 ust. 1 pkt 2 r.r.s.). Julian M. spełnił więc nowy, wyraźnie przewidziany w u.r.o.n., warunek i otrzyma refundację w wysokości sumy wszystkich składek na ubezpieczenia społeczne rolników za siebie i Marka P. opłaconych za lipiec, sierpień i wrzesień 2016 r.
PRZYKŁAD 8
Wypłata pensji a dofinansowanie
5 sierpnia 2016 r. KMW Ośrodek Terapii wnioskuje o dofinansowanie do wynagrodzenia Adama M., Marka A. i Damiana O. za lipiec 2016 r. Ośrodek wypłacił im wynagrodzenia odpowiednio: 29 lipca oraz 5 i 10 sierpnia 2016 r.
Wniosek Wn-D za lipiec 2016 r. został złożony terminowo, do 25 sierpnia 2016 r. Wynagrodzenia zostały wypłacone terminowo (każde z nich nie później niż 10 sierpnia 2016 r., co przewidywały umowy o pracę). Jednak wynagrodzenie Damiana O. zostało wypłacone po dniu złożenia wniosku Wn-D. Dlatego KMW Ośrodek Terapii otrzyma dofinansowanie do wynagrodzenia pierwszych dwóch pracowników, natomiast w odniesieniu do ostatniego będzie ono wyłączone na podstawie art. 26a ust. 1a1 pkt 1a u.r.o.n.
PRZYKŁAD 9
Zaliczka i wynagrodzenie a wniosek Wn-D
5 sierpnia 2016 r. KMW Ośrodek Terapii wnioskuje o dofinansowanie do wynagrodzenia Karoliny P., Andżeliki K. i Kasji L.. Zgodnie z zawartymi z nimi umowami o pracę termin wypłaty wynagrodzeń to 10. dzień następnego miesiąca. Każda z nich pobrała zaliczkę na poczet wynagrodzenia 18 lipca 2016 r. Pozostałą część wynagrodzenia wypłacono im odpowiednio: 28 lipca oraz 5 i 9 sierpnia 2016 r.
To te ostatnie daty należy porównywać z datą złożenia wniosku Wn-D (złożony terminowo). KMW Ośrodek Terapii za lipiec 2016 r. otrzyma dofinansowanie do wynagrodzenia dwóch pierwszych pracownic. Natomiast w odniesieniu do wynagrodzenia ostatniej dofinansowanie jest wyłączone na podstawie art. 26a ust. 1a1 pkt 1a u.r.o.n. w odniesieniu do całości wynagrodzenia.
PRZYKŁAD 10
Dwie korekty
KMW Ośrodek Terapii terminowo (9 września 2016 r.) złożył zwykły wniosek Wn-D za sierpień 2016 r. Na tej podstawie - po dokonaniu analizy pod kątem wyłączenia określonego w art. 26a ust. 1a1 pkt 1a u.r.o.n. - pracodawca zawnioskował i otrzymał dofinansowanie do wynagrodzeń: Adama M., Marka A., Damiana O., Karoliny P., Andżeliki K., Sawy G. i Łukasza D. 17 października 2016 r. składa wniosek korygujący Wn-D za sierpień 2016 r. Korekta dotyczy dwojga pracowników: Sawy G. i Łukasza D.
Łukasz D otrzymał 10 września 2016 r. premię wliczaną zgodnie z regulaminem do wynagrodzenia za poprzedni miesiąc. Dlatego KMW Ośrodek Terapii złożył korektę informacji INF-D-P oraz wniosek korygujący Wn-D. W INF-D-P odpowiednio podwyższył kwotę kosztów płacy w związku z wliczeniem premii do kwoty wynagrodzenia. W tym przypadku cała kwota wynagrodzenia nie została poniesiona przed dniem złożenia wniosku (jest to sytuacja analogiczna do tej dotyczącej Kasji L. z poprzedniego przykładu), dlatego dochodzi do omawianego wyłączenia na podstawie art. 26a ust. 1a1 pkt 1a u.r.o.n. Wn-D korygujący jest kolejnym wnioskiem, w którym wykazano INF-D-P za Łukasza D. Po negatywnym rozpatrzeniu korekty w tym zakresie ośrodek zmienił regulamin nagród i wynagradzania tak, by premie i nagrody były wliczane do miesiąca, w którym je wypłacono.
Wynagrodzenie Sawy G. za sierpień 2016 r. wypłacono 10 września 2016 r. Była ona wliczana do stanu zatrudnienia osób niepełnosprawnych o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności do 16 czerwca 2016 r. włącznie, kiedy to złożyła wniosek o wydanie kolejnego orzeczenia potwierdzającego jej niepełnosprawność w tym stopniu od 2014 r. (a więc również 16 czerwca 2016 r.), które przedstawiła w ośrodku 13 października 2016 r. Zgodnie z art. 2a ust. 2 u.r.o.n. pracodawca wstecznie zaliczył ją do stanu zatrudnienia osób o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności od 16 czerwca 2016 r. Dlatego ośrodek mógł dołączyć do korygującego wniosku Wn-D za sierpień 2016 r. także jej zwykłą informację INF-D-P za ten miesiąc. Wniosek ten jest pierwszym wnioskiem Wn-D, który dotyczył Sawy G., i to z nim należy porównywać datę wypłaty wynagrodzenia (tu: 10 września 2016 r.). Jest to wyjątkowa sytuacja, bo wypłaty wynagrodzenia dokonano terminowo (nie zachodzi więc wyłączenie określone w art. 26a ust. 1a1 pkt 3 u.r.o.n.), lecz po dniu złożenia wniosku zwykłego Wn-D (9 września 2016 r.), który jednak jej nie dotyczył, co ma decydujące znaczenie. Dlatego nie zachodzi tu wyłączenie, o którym mowa w art. 26a ust. 1a1 pkt 1a u.r.o.n.
Reasumując, po uwzględnieniu korekty za sierpień 2016 r. KMW Ośrodek Terapii otrzyma dofinansowanie do wynagrodzeń: Adama M., Marka A., Damiana O., Karoliny P., Andżeliki K. i Sawy G.
PRZYKŁAD 11
Prowadzący zakład pracy chronionej
Pracodawca ustala stany zatrudnienia za wrzesień 2016 r. Zatrudnia ogółem 30 osób, w tym 20 niepełnosprawnych do pracy nakładczej (każdego przez cały miesiąc w pełnym wymiarze czasu pracy obliczonym zgodnie z art. 28 ust. 4 i 5 u.r.o.n.) oraz dwóch pracowników będących osobami niepełnosprawnymi o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności z AIDS (zatrudnieni na cały etat przez 15 dni września). Stan zatrudnienia osób niepełnosprawnych to: 20 x 1 x 30/30 (wykonawcy) + 2 x 1 x 15/30 (dwaj niepełnosprawni) = 21. Stan zatrudnienia ogółem to 21 + 8 (pracownicy sprawni) = 29. Wskaźnik, o którym mowa w art. 26a ust. 1a u.r.o.n., oblicza się jako 21/29.
PRZYKŁAD 12
Firma rodzinna
Tead XB sp. j. zatrudnia 4 pracowników: sprawnego Jacka R. oraz niepełnosprawnych Stellę P., Wincentego T. i Iwona A., a także jednego niepełnosprawnego wykonawcę pracy nakładczej, Piotra K. Wszyscy zatrudnieni są w pełnym wymiarze czasu pracy, oprócz Stelli P. mającej 0,6 etatu. Jacek R. i Stella P. rozpoczęli urlopy rodzicielskie 30 września 2016 r. Stan zatrudnienia osób niepełnosprawnych wyniesie: 0,6 x 30/30 (Stella) + 1 x 30/30 (Wincenty) + 1 x 30/30 (Iwo) + 1 x 0/30 (Piotr) = 2,6 etatu. Natomiast stan zatrudnienia ogółem to: 2,6 + 1 x (30-1/30) [Jacek] = 2,6 + 0,97 = 3,57 etatu. Wskaźnik z art. 26a ust. 1a u.r.o.n. (którego ustalanie akurat w przypadku pracodawców o stanie zatrudnienia ogółem poniżej 25 etatów, jest zbędne) oblicza się jako 2,6/3,57.
PRZYKŁAD 13
Ciągły okres zatrudnienia
Palaida sp. z o.o. zatrudnia Juliannę T. Przez pierwszy rok pracowała na podstawie umowy o pracę nakładczą, następnie w ramach półrocznych umów na czas określony, a obecnie na podstawie umowy na czas nieokreślony. Między kolejnymi umowami nie było żadnych przerw. 20 lipca 2016 r. Julianna T. przedstawiła pracodawcy orzeczenie, z którego wynika, że jest niepełnosprawna od roku, a więc jej niepełnosprawność powstała w trakcie umowy na czas określony. Warunek z art. 26b ust. 6a u.r.o.n. został spełniony. W razie wnioskowania o dofinansowanie za okresy, począwszy od lipca 2016 r., Palaida sp. z o.o. nie ma obowiązku wykazywania efektu zachęty wynagrodzenia w odniesieniu do Julianny T.
PRZYKŁAD 14
Zwolnienie z wykazywania efektu zachęty
LJ Sudowia SA analizuje obowiązek wykazania efektu zachęty w przypadku wnioskowania o dofinansowanie za lipiec 2016 r. do wynagrodzeń:
● Olgierda K. - zatrudnionego u tego pracodawcy od 9 grudnia 1990 r., który stał się niepełnosprawny 11 marca 2002 r.,
● Witolda G. - zatrudnionego u tego pracodawcy od 19 maja 2005 r., który stał się niepełnosprawny 16 czerwca 2016 r.,
● Jadwigi A. - zatrudnionej u tego pracodawcy od 17 stycznia 2016 r., która stała się niepełnosprawna 11 marca 2002 r.,
● Zofii H. - zatrudnionej u tego pracodawcy od 17 stycznia 2016 r., która stała się niepełnosprawna 11 lipca 2016 r.,
● Zbigniewa P. - zatrudnionego u tego pracodawcy od 9 lipca 2016 r., który stał się niepełnosprawny 11 lipca 2016 r.
Ponieważ okres sprawozdawczy - lipiec 2016 r. - jest objęty art. 3 nowelizacji, należy przeanalizować, czy data zatrudnienia u obecnego pracodawcy jest wcześniejsza od daty powstania niepełnosprawności. Jest tak w przypadku Olgierda K., Witolda G., Zofii H. oraz Zbigniewa P., zatem nie ma potrzeby wykazywania na nich efektu zachęty w przypadku wnioskowania o dofinansowanie za okresy począwszy od lipca 2016 r. Natomiast Jadwigi A. nie obejmie art. 26b ust. 6a u.r.o.n., ponieważ data powstania niepełnosprawności jest wcześniejsza od daty zatrudnienia w LJ Sudowii SA.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu