Gruzińska duma

Narodziny legendy

Swoją pozycję i sławę wytwórnia Sarajishvili zbudowała na przełomie wieków XIX i XX. Arystokrata i przedsiębiorca David Sarajishvili (1849‒1911) zajmował się produkcją i dystrybucją wódki, podejmował też pierwsze próby z produkcją brandy. Dostrzegł w brandy biznesowy potencjał, zrobił rozpoznanie, odbył podróże do źródeł, do Francji. Miał też mocne podstawy w edukacji, po oficjalnych studiach na Uniwersytecie w Heidelbergu (doktorat z chemii i nauk filozoficznych) nieco zmienił zainteresowania, studiował rolnictwo na niemieckich uczelniach ‒ w Hoffenheim i Halle. W latach 1878‒1879 studiował też winiarstwo we Francji. Tu poznał winiarza Jeana Baptiste’a Camusa, od którego uzyskał wiele cennych informacji dotyczących produkcji wina i destylatów. Zdobyte doświadczenia okazały się cenne. David ‒ bazując na zdobytej wiedzy, francuskim sprzęcie oraz zaproszonych do współpracy francuskich specjalistach, którzy mieli nadzorować produkcję ‒ w 1884 roku w Tbilisi kładzie podwaliny pod przyszłą destylarnię. Oficjalnie pierwsze butelki pojawiły się w 1887 roku. Była to pierwsza tego rodzaju profesjonalna linia produkcyjna „koniaków” w Gruzji. David działał z prawdziwym rozmachem ‒ stał się też właścicielem destylarni we Władykaukazie, w 1894 roku otworzył wytwórnię w Erywaniu, a w 1896 w Baku. Jako wytwórca destylatów i wódek David Sarajishvili miał w ówczesnym Imperium Rosyjskim bardzo mocną pozycję, był niemal monopolistą. Tak rodziła się przyszła legenda, jego brandy zaczęły przebojem zdobywać lokalne i zagraniczne rynki.